ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَلَمْ يَلْبِسُوٓا۟ إِيمَـٰنَهُم بِظُلْمٍ أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمُ ٱلْأَمْنُ وَهُم مُّهْتَدُونَ﴿۸۲﴾

مؤمنانی که ایمان خود را [با کرنش در برابر صاحبان قدرت‌] به شرک(۱) آلوده نساختند، امنیت خاطر دارند و راه‌‌‌یافته‌اند.

وَتِلْكَ حُجَّتُنَآ ءَاتَيْنَـٰهَآ إِبْرَٰهِيمَ عَلَىٰ قَوْمِهِۦ ۚ نَرْفَعُ دَرَجَـٰتٍ مَّن نَّشَآءُ ۗ إِنَّ رَبَّكَ حَكِيمٌ عَلِيمٌ﴿۸۳﴾

این برهان ما است که به ابراهیم در مواجهه با قومش القا کردیم؛ [مقام‌] هر که را بخواهیم به درجاتی رفعت می‌بخشیم(۱)، که ‌صاحب‌اختیار تو فرزانه‌ای است دانا.

وَوَهَبْنَا لَهُۥٓ إِسْحَـٰقَ وَيَعْقُوبَ ۚ كُلًّا هَدَيْنَا ۚ وَنُوحًا هَدَيْنَا مِن قَبْلُ ۖ وَمِن ذُرِّيَّتِهِۦ دَاوُۥدَ وَسُلَيْمَـٰنَ وَأَيُّوبَ وَيُوسُفَ وَمُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ ۚ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ﴿۸۴﴾

اسحاق و یعقوب را به ابراهیم بخشیدیم؛ هر یک را هدایت کردیم، و نوح را هم قبل از آن هدایت کردیم(۱) و از فرزندان ابراهیم نیز داود و سلیمان و ایّوب و یوسف و موسی و هارون را [راه نمودیم‌]؛ و نیکوکاران را این گونه پاداش می‌دهیم؛

وَزَكَرِيَّا وَيَحْيَىٰ وَعِيسَىٰ وَإِلْيَاسَ ۖ كُلٌّ مِّنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ﴿۸۵﴾

و زکریا و یحیی و عیسی و الیاس را [هدایت کردیم‌] که همه از شایستگان بودند.

وَإِسْمَـٰعِيلَ وَٱلْيَسَعَ وَيُونُسَ وَلُوطًا ۚ وَكُلًّا فَضَّلْنَا عَلَى ٱلْعَـٰلَمِينَ﴿۸۶﴾

اسماعیل و یسَع(۱) و یونس و لوط را [نیز راه نمودیم‌]؛ و هر یک را بر جهانیان برتری بخشیدیم؛

وَمِنْ ءَابَآئِهِمْ وَذُرِّيَّـٰتِهِمْ وَإِخْوَٰنِهِمْ ۖ وَٱجْتَبَيْنَـٰهُمْ وَهَدَيْنَـٰهُمْ إِلَىٰ صِرَٰطٍ مُّسْتَقِيمٍ﴿۸۷﴾

و برخی از پدران و فرزندان و برادرانشان [را نیز‌]؛ و آنان را برگزیدیم و به راه راست هدایتشان کردیم.

ذَٰلِكَ هُدَى ٱللَّهِ يَهْدِى بِهِۦ مَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِۦ ۚ وَلَوْ أَشْرَكُوا۟ لَحَبِطَ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ﴿۸۸﴾

این هدایت خداست که هر که از بندگان خویش را بخواهد [و شایسته ببیند‌]، بدان هدایت خواهد کرد(۱)؛ و اگر شرک بورزند، همه تلاششان بر باد خواهد رفت(۲).

أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ ءَاتَيْنَـٰهُمُ ٱلْكِتَـٰبَ وَٱلْحُكْمَ وَٱلنُّبُوَّةَ ۚ فَإِن يَكْفُرْ بِهَا هَـٰٓؤُلَآءِ فَقَدْ وَكَّلْنَا بِهَا قَوْمًا لَّيْسُوا۟ بِهَا بِكَـٰفِرِينَ﴿۸۹﴾

آنان بودند که کتاب و دانشِ توأم با بینش و پیامبری(۱) عطاشان کردیم؛ و اگر این [مردم مکّه] کتاب و رسالت را انکار کنند [اهمیت نده‌]، ما گروهی را بر آن برگماریم که در مقام انکار نخواهند بود.

أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ هَدَى ٱللَّهُ ۖ فَبِهُدَىٰهُمُ ٱقْتَدِهْ ۗ قُل لَّآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا ۖ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرَىٰ لِلْعَـٰلَمِينَ﴿۹۰﴾

آنان کسانی بودند که خدا هدایتشان کرد، پس راه هدایتشان را پی گیر(۱)؛ [و به مردم‌] بگو: از شما هیچ پاداشی بر رسالتم نمی‌خواهم؛ این [کتاب‌] جز پندی برای جهانیان نیست.