۞ إِنَّ ٱللَّهَ فَالِقُ ٱلْحَبِّ وَٱلنَّوَىٰ ۖ يُخْرِجُ ٱلْحَىَّ مِنَ ٱلْمَيِّتِ وَمُخْرِجُ ٱلْمَيِّتِ مِنَ ٱلْحَىِّ ۚ ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ ۖ فَأَنَّىٰ تُؤْفَكُونَ﴿۹۵﴾

خداست که [در دل زمین‌] دانه و هسته را می‌شکافد؛ [موجود‌] زنده را از [مادّه‌] بی‌جان پدید می‌آورد و [مادّه‌] بی‌جان را از [موجود‌] زنده [که تبادل دائمی مرگ و حیات به دست اوست‌]؛ این است خدا(۱)، پس چگونه [از راه بندگی او‌] بازگردانده می‌شوید؟

فَالِقُ ٱلْإِصْبَاحِ وَجَعَلَ ٱلَّيْلَ سَكَنًا وَٱلشَّمْسَ وَٱلْقَمَرَ حُسْبَانًا ۚ ذَٰلِكَ تَقْدِيرُ ٱلْعَزِيزِ ٱلْعَلِيمِ﴿۹۶﴾

شکافنده صبحدم است؛ و شب را مایه آرامش مقرّر داشت و خورشید و ماه را [معیار‌] حساب [زمان‌] قرار داد؛ این تقدیر خدای فرا دست و داناست.

وَهُوَ ٱلَّذِى جَعَلَ لَكُمُ ٱلنُّجُومَ لِتَهْتَدُوا۟ بِهَا فِى ظُلُمَـٰتِ ٱلْبَرِّ وَٱلْبَحْرِ ۗ قَدْ فَصَّلْنَا ٱلْـَٔايَـٰتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ﴿۹۷﴾

اوست که ستارگان را برای شما برقرار داشت تا در تاریکیهای خشکی و دریا به وسیله آنها راه یابید؛ به یقین نشانه‌ها[ی قدرت و تدبیر خود‌] را برای اهل دانش به وضوح بیان کرده‌ایم.

وَهُوَ ٱلَّذِىٓ أَنشَأَكُم مِّن نَّفْسٍ وَٰحِدَةٍ فَمُسْتَقَرٌّ وَمُسْتَوْدَعٌ ۗ قَدْ فَصَّلْنَا ٱلْـَٔايَـٰتِ لِقَوْمٍ يَفْقَهُونَ﴿۹۸﴾

و هم اوست که شما را از منشاء حیاتی واحدی پدید آورد و قرارگاهی [برای زندگی‌] و امانت گاهی [پس از مرگ خواهید داشت‌]؛ این آیات را برای گروهی که درمی‌یابند به وضوح بیان کرده‌ایم.

وَهُوَ ٱلَّذِىٓ أَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءً فَأَخْرَجْنَا بِهِۦ نَبَاتَ كُلِّ شَىْءٍ فَأَخْرَجْنَا مِنْهُ خَضِرًا نُّخْرِجُ مِنْهُ حَبًّا مُّتَرَاكِبًا وَمِنَ ٱلنَّخْلِ مِن طَلْعِهَا قِنْوَانٌ دَانِيَةٌ وَجَنَّـٰتٍ مِّنْ أَعْنَابٍ وَٱلزَّيْتُونَ وَٱلرُّمَّانَ مُشْتَبِهًا وَغَيْرَ مُتَشَـٰبِهٍ ۗ ٱنظُرُوٓا۟ إِلَىٰ ثَمَرِهِۦٓ إِذَآ أَثْمَرَ وَيَنْعِهِۦٓ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكُمْ لَـَٔايَـٰتٍ لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ﴿۹۹﴾

اوست که از آسمان بارانی فرستاد، و بدان هر [گونه‌] روییدنی پدید آوردیم؛ و از آن سبزه‌ای برآوردیم که از [نهالهای‌] آن، دانه‌های برهم‌نشسته [برای تغذیه شما‌] پدید می‌آوریم، و نتیجه شکوفه‌های درخت خرما، خوشه‌های(۱) دسترسی است، و باغهایی از انواع انگور و نیز [درختان‌] زیتون و انار به صورت مشابه و غیرمشابه [رویاندیم‌]؛ هنگامی که به بار می‌نشیند به میوه‌های آن و به [نحوه‌] رسیدنش بنگرید، که در آن برای اهل ایمان نشانه‌هایی [از توان و تدبیر خدا‌] است.

وَجَعَلُوا۟ لِلَّهِ شُرَكَآءَ ٱلْجِنَّ وَخَلَقَهُمْ ۖ وَخَرَقُوا۟ لَهُۥ بَنِينَ وَبَنَـٰتٍۭ بِغَيْرِ عِلْمٍ ۚ سُبْحَـٰنَهُۥ وَتَعَـٰلَىٰ عَمَّا يَصِفُونَ﴿۱۰۰﴾

برای خدا شریکانی از جن قرار دادند، با آنکه خدا آنها را آفریده است، و بدون هیچ دلیلی برای او پسران(۱) و دخترانی(۲) تصوّر کردند؛ او را تقدیس می‌کنم و [او‌] والاتر است از آنچه توصیف می‌کنند.

بَدِيعُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۖ أَنَّىٰ يَكُونُ لَهُۥ وَلَدٌ وَلَمْ تَكُن لَّهُۥ صَـٰحِبَةٌ ۖ وَخَلَقَ كُلَّ شَىْءٍ ۖ وَهُوَ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمٌ﴿۱۰۱﴾

پدیدآورنده آسمانها و زمین است؛ چگونه ممکن است فرزندی داشته باشد، با آنکه همسری نداشته است و هر چیزی را او آفریده و به هر چیز داناست.