وَأَطِيعُوا۟ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ وَلَا تَنَـٰزَعُوا۟ فَتَفْشَلُوا۟ وَتَذْهَبَ رِيحُكُمْ ۖ وَٱصْبِرُوٓا۟ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ مَعَ ٱلصَّـٰبِرِينَ﴿۴۶﴾

از خدا و رسولش اطاعت کنید و به کشمکش و نزاع برمخیزید که سست و بددل شوید و مهابت شما از میان برود؛ پایدار باشید، که خدا با شکیبایان [و پایداران‌] است.

وَلَا تَكُونُوا۟ كَٱلَّذِينَ خَرَجُوا۟ مِن دِيَـٰرِهِم بَطَرًا وَرِئَآءَ ٱلنَّاسِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ ۚ وَٱللَّهُ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ﴿۴۷﴾

مانند کسانی نباشید که با سرمستی و غرور برای نمایش به مردم از سرزمین خود [به مقصد میدان بدر‌] خارج شدند و [مردم را‌] از راه خدا بازمی‌دارند(۱)؛ و خدا به آنچه می‌کنند احاطه دارد.

وَإِذْ زَيَّنَ لَهُمُ ٱلشَّيْطَـٰنُ أَعْمَـٰلَهُمْ وَقَالَ لَا غَالِبَ لَكُمُ ٱلْيَوْمَ مِنَ ٱلنَّاسِ وَإِنِّى جَارٌ لَّكُمْ ۖ فَلَمَّا تَرَآءَتِ ٱلْفِئَتَانِ نَكَصَ عَلَىٰ عَقِبَيْهِ وَقَالَ إِنِّى بَرِىٓءٌ مِّنكُمْ إِنِّىٓ أَرَىٰ مَا لَا تَرَوْنَ إِنِّىٓ أَخَافُ ٱللَّهَ ۚ وَٱللَّهُ شَدِيدُ ٱلْعِقَابِ﴿۴۸﴾

و آن هنگام شیطان کردار زشت آنان را در نظرشان آراست(۱) و گفت: امروز کسی بر شما پیروز نخواهد شد و من در کنار شما هستم؛ امّا به هنگامی که دو گروه رو به رو شدند، به عقب بازگشت و گفت: از شما کناره گرفتم، من چیزی را می‌بینم که شما نمی‌بینید، من از خدای می‌ترسم؛ و خدا ‌سخت‌کیفر است(۲).

إِذْ يَقُولُ ٱلْمُنَـٰفِقُونَ وَٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌ غَرَّ هَـٰٓؤُلَآءِ دِينُهُمْ ۗ وَمَن يَتَوَكَّلْ عَلَى ٱللَّهِ فَإِنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ﴿۴۹﴾

آنگاه دورویان و بیماردلان گفتند: این مسلمانان را دینشان مغرور کرده است؛ در حالی که هر کس بر خدا توکّل کند، [موفق است(۱)‌] زیرا که خدا فرادستی فرزانه است.

وَلَوْ تَرَىٰٓ إِذْ يَتَوَفَّى ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ۙ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَأَدْبَـٰرَهُمْ وَذُوقُوا۟ عَذَابَ ٱلْحَرِيقِ﴿۵۰﴾

کاش می‌دیدی آنگاه که فرشتگان جان انکارورزان را می‌گیرند(۱)، بر چهره‌ها و پشتهاشان می‌زنند؛ و [گویند:‌] مجازات آتش را بچشید(۲).

ذَٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيكُمْ وَأَنَّ ٱللَّهَ لَيْسَ بِظَلَّـٰمٍ لِّلْعَبِيدِ﴿۵۱﴾

این [مجازات‌] نتیجه رفتار گذشته شماست، و [گرنه‌] ظلم فاحشی نسبت به بندگان [می‌بود که‌] دور از [شأن‌] خداست(۱)؛

كَدَأْبِ ءَالِ فِرْعَوْنَ ۙ وَٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۚ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَـٰتِ ٱللَّهِ فَأَخَذَهُمُ ٱللَّهُ بِذُنُوبِهِمْ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ قَوِىٌّ شَدِيدُ ٱلْعِقَابِ﴿۵۲﴾

[شیوه آنان‌] همچون شیوه فرعونیان و پیشینیانشان است؛ که آیات خدا را انکار کردند، خدا هم آنان را به [کیفر‌] گناهانشان گرفت؛ که خدا توانمندی است ‌سخت‌کیفر.