وَقَالُوا۟ كُونُوا۟ هُودًا أَوْ نَصَـٰرَىٰ تَهْتَدُوا۟ ۗ قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْرَٰهِـۧمَ حَنِيفًا ۖ وَمَا كَانَ مِنَ ٱلْمُشْرِكِينَ﴿۱۳۵﴾

[اهل‌کتاب‌] گفتند: یهودی یا مسیحی بشوید تا هدایت یابید؛ بگو: از آیین ابراهیم که حقگرا بود [پیروی کنیم‌] که در جرگه شرک‌‌‌ورزان نبود.

قُولُوٓا۟ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ وَمَآ أُنزِلَ إِلَيْنَا وَمَآ أُنزِلَ إِلَىٰٓ إِبْرَٰهِـۧمَ وَإِسْمَـٰعِيلَ وَإِسْحَـٰقَ وَيَعْقُوبَ وَٱلْأَسْبَاطِ وَمَآ أُوتِىَ مُوسَىٰ وَعِيسَىٰ وَمَآ أُوتِىَ ٱلنَّبِيُّونَ مِن رَّبِّهِمْ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُۥ مُسْلِمُونَ﴿۱۳۶﴾

بگویید: ما به خدا و آنچه بر ما و ابراهیم و اسماعیل و ‌اسحاق و یعقوب و [پیامبران‌] دودمان [اش(۱)‌] نازل گردیده و نیز آنچه بر موسی و عیسی و [سایر‌] پیامبران از [جانب‌] ‌صاحب‌اختیارشان داده شده است، ایمان داریم؛ میان هیچ یک از آن پیامبران تفاوتی قائل نمی‌شویم(۲) و در برابر خدا تسلیم هستیم.

فَإِنْ ءَامَنُوا۟ بِمِثْلِ مَآ ءَامَنتُم بِهِۦ فَقَدِ ٱهْتَدَوا۟ ۖ وَّإِن تَوَلَّوْا۟ فَإِنَّمَا هُمْ فِى شِقَاقٍ ۖ فَسَيَكْفِيكَهُمُ ٱللَّهُ ۚ وَهُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ﴿۱۳۷﴾

اگر آنها نیز به آنچه شما ایمان آورده‌اید ایمان آورند، هدایت شده‌اند و اگر روی برتابند، بی‌گمان سر ستیز دارند؛ [پایدار باش که‌] خدا تو را از [گزند‌] آنها مصون خواهد داشت؛ که او شنوایی است آگاه(۱).

صِبْغَةَ ٱللَّهِ ۖ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ ٱللَّهِ صِبْغَةً ۖ وَنَحْنُ لَهُۥ عَـٰبِدُونَ﴿۱۳۸﴾

[با یکتاپرستی‌] شخصیت خدایی را ملتزم باشید و کیست بهتر از خدا، از نظر القای شخصیت(۱)؟ ما فقط او را بندگی می‌کنیم.

قُلْ أَتُحَآجُّونَنَا فِى ٱللَّهِ وَهُوَ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْ وَلَنَآ أَعْمَـٰلُنَا وَلَكُمْ أَعْمَـٰلُكُمْ وَنَحْنُ لَهُۥ مُخْلِصُونَ﴿۱۳۹﴾

بگو: آیا با ما در مورد [وحدانیت‌] خدا محاجّه می‌کنید؟ با آنکه او ‌صاحب‌اختیار ما و شماست؛ [نتیجه‌] اعمال ما برای ماست و [نتیجه‌] اعمال شما برای شما(۱)؛ و ما در برابر او اخلاص می‌ورزیم.

أَمْ تَقُولُونَ إِنَّ إِبْرَٰهِـۧمَ وَإِسْمَـٰعِيلَ وَإِسْحَـٰقَ وَيَعْقُوبَ وَٱلْأَسْبَاطَ كَانُوا۟ هُودًا أَوْ نَصَـٰرَىٰ ۗ قُلْ ءَأَنتُمْ أَعْلَمُ أَمِ ٱللَّهُ ۗ وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن كَتَمَ شَهَـٰدَةً عِندَهُۥ مِنَ ٱللَّهِ ۗ وَمَا ٱللَّهُ بِغَـٰفِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ﴿۱۴۰﴾

چگونه ادّعا دارید ابراهیم و اسماعیل و ‌اسحاق و یعقوب و [پیامبران‌] دودمان[اش] بر آیین یهود و مسیح بودند [در حالی که تورات و انجیل پس از این پیامبران نازل شده‌اند(۱)‌]؟ بگو: شما آگاه‌ترید یا خدا؟ کیست ستمکارتر از آنکه گواهی ای را که از خدا نزد خویش(۲) دارد کتمان کند؟ و خدا از آنچه می‌کنید غافل نیست.

تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ ۖ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُم مَّا كَسَبْتُمْ ۖ وَلَا تُسْـَٔلُونَ عَمَّا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ﴿۱۴۱﴾

آنان امّتی بودند که دورانشان سپری شد؛ آنان [نتیجه‌] دستاورد خویش را دارند و شما نیز [نتیجه‌] دستاورد خویش را خواهید داشت و مسؤول اعمال آنان نخواهید بود(۱).