أَلَآ إِنَّ أَوْلِيَآءَ ٱللَّهِ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ﴿۶۲﴾

آگاه باشید که دوستان خدا(۱)، ترس و اندوهی نخواهند داشت(۲)؛

ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَكَانُوا۟ يَتَّقُونَ﴿۶۳﴾

کسانی که ایمان آورده و پروا می‌کردند.

لَهُمُ ٱلْبُشْرَىٰ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا وَفِى ٱلْـَٔاخِرَةِ ۚ لَا تَبْدِيلَ لِكَلِمَـٰتِ ٱللَّهِ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ﴿۶۴﴾

آنان در زندگی دنیا و آخرت [از جانب خدا‌] بشارت دارند(۱)؛ وعده‌های خدا تخلّف ناپذیر است؛ این است همان کامیابی بزرگ.

وَلَا يَحْزُنكَ قَوْلُهُمْ ۘ إِنَّ ٱلْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا ۚ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ﴿۶۵﴾

گفتار ناباوران تو را اندوهگین نکند، که عزّت [و قدرت‌] به تمامی دست خداست؛ و اوست شنوا و دانا.

أَلَآ إِنَّ لِلَّهِ مَن فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ ۗ وَمَا يَتَّبِعُ ٱلَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ شُرَكَآءَ ۚ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّ وَإِنْ هُمْ إِلَّا يَخْرُصُونَ﴿۶۶﴾

آگاه باشید که هر که در آسمانها و زمین است، متعلّق به خداست؛ و آنان که غیر خدا را [در قدرت و تدبیر‌] شریک او تلقّی می‌کنند، [از برهان و دلیل روشنی(۱)‌] پیروی نمی‌کنند؛ [بلکه‌] فقط پیرو گمانند و جز به حدس و تخمین سخن نمی‌گویند.

هُوَ ٱلَّذِى جَعَلَ لَكُمُ ٱلَّيْلَ لِتَسْكُنُوا۟ فِيهِ وَٱلنَّهَارَ مُبْصِرًا ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍ لِّقَوْمٍ يَسْمَعُونَ﴿۶۷﴾

اوست که شب را برای شما پدید آورد تا در آن آرامش یابید و روز را روشنی‌بخش [قرار داد تا به تلاش پردازید(۱)‌]؛ به راستی در این [امور‌] برای گروهی که گوش شنوا دارند، نشانه‌هایی است [از توان و تدبیر خدا‌].

قَالُوا۟ ٱتَّخَذَ ٱللَّهُ وَلَدًا ۗ سُبْحَـٰنَهُۥ ۖ هُوَ ٱلْغَنِىُّ ۖ لَهُۥ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ ۚ إِنْ عِندَكُم مِّن سُلْطَـٰنٍۭ بِهَـٰذَآ ۚ أَتَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ﴿۶۸﴾

گفتند: خدا فرزندی برگزیده است(۱)! خدا منزّه و بی‌نیاز است؛ هر چه [و هر که(۲)‌] در آسمانها و زمین است، متعلّق به اوست؛ شما هیچ دلیلی بر این [ادّعای خود‌] ندارید؛ آیا چیزی را که [به درستی‌] نمی‌دانید، به خدا نسبت می‌دهید؟

قُلْ إِنَّ ٱلَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى ٱللَّهِ ٱلْكَذِبَ لَا يُفْلِحُونَ﴿۶۹﴾

بگو: کسانی که دروغ به خدا نسبت می‌دهند، رستگار نخواهند شد.

مَتَـٰعٌ فِى ٱلدُّنْيَا ثُمَّ إِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ ثُمَّ نُذِيقُهُمُ ٱلْعَذَابَ ٱلشَّدِيدَ بِمَا كَانُوا۟ يَكْفُرُونَ﴿۷۰﴾

برخورداری ای [ناچیز‌] در دنیا [دارند‌]، آنگاه بازگشتشان به پیشگاه ماست و به خاطر انکارشان، مجازاتی سخت به آنان می‌چشانیم(۱).