وَلَا تَقُولُوا۟ لِمَن يُقْتَلُ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ أَمْوَٰتٌۢ ۚ بَلْ أَحْيَآءٌ وَلَـٰكِن لَّا تَشْعُرُونَ﴿۱۵۴﴾

کسانی را که در راه خدا کشته می‌شوند، مرده تصوّر نکنید؛ نه، زنده‌اند و شما درک نمی‌کنید(۱).

وَلَنَبْلُوَنَّكُم بِشَىْءٍ مِّنَ ٱلْخَوْفِ وَٱلْجُوعِ وَنَقْصٍ مِّنَ ٱلْأَمْوَٰلِ وَٱلْأَنفُسِ وَٱلثَّمَرَٰتِ ۗ وَبَشِّرِ ٱلصَّـٰبِرِينَ﴿۱۵۵﴾

شما را [در پاره‌ای موارد‌] به شمّه‌ای از ترس و گرسنگی و کاهش دارایی‌ها و کسان و فرآورده‌ها می‌آزماییم؛ و پایداران را [در این آزمون‌] بشارت ده(۱)

ٱلَّذِينَ إِذَآ أَصَـٰبَتْهُم مُّصِيبَةٌ قَالُوٓا۟ إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّآ إِلَيْهِ رَٰجِعُونَ﴿۱۵۶﴾

همانان که چون آسیبی به آنان رسد، [صبوری پیش گرفته و‌] گویند: متعلّق به خداییم و به پیشگاه او بازمی‌گردیم.

أُو۟لَـٰٓئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَوَٰتٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ ۖ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُهْتَدُونَ﴿۱۵۷﴾

توجهات و رحمت ‌صاحب‌اختیارشان شامل حال آنان است و هم آنان راه‌‌‌یافته‌اند.

۞ إِنَّ ٱلصَّفَا وَٱلْمَرْوَةَ مِن شَعَآئِرِ ٱللَّهِ ۖ فَمَنْ حَجَّ ٱلْبَيْتَ أَوِ ٱعْتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَن يَطَّوَّفَ بِهِمَا ۚ وَمَن تَطَوَّعَ خَيْرًا فَإِنَّ ٱللَّهَ شَاكِرٌ عَلِيمٌ﴿۱۵۸﴾

صفا و مروه از [جمله‌] سمبلهای(۱) [دین‌] خداست(۲)؛ هر که حج خانه [کعبه‌] و یا عمره به جای می‌آورد، ایرادی بر او نیست که میان آن دو کوه رفت و آمد کند(۳)؛ [بتهایی که در زمان جاهلیت بر آنها نصب کرده بودند، قداست آن را از میان نبرده‌] و هر که نیکویی را با طیب خاطر انجام دهد، خدا حق گذار و آگاه است.

إِنَّ ٱلَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَآ أَنزَلْنَا مِنَ ٱلْبَيِّنَـٰتِ وَٱلْهُدَىٰ مِنۢ بَعْدِ مَا بَيَّنَّـٰهُ لِلنَّاسِ فِى ٱلْكِتَـٰبِ ۙ أُو۟لَـٰٓئِكَ يَلْعَنُهُمُ ٱللَّهُ وَيَلْعَنُهُمُ ٱللَّـٰعِنُونَ﴿۱۵۹﴾

کسانی که نشانه‌های روشن و رهنمودهایی را که نازل کرده‌ایم و در کتاب برای مردم به روشنی بیان داشته‌ایم، پنهان می‌دارند، خدا و [سایر‌] نفرین‌‌کنندگان(۱) نفرینشان خواهند کرد(۲).

إِلَّا ٱلَّذِينَ تَابُوا۟ وَأَصْلَحُوا۟ وَبَيَّنُوا۟ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ أَتُوبُ عَلَيْهِمْ ۚ وَأَنَا ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ﴿۱۶۰﴾

مگر کسانی که توبه کردند و [رفتار خود را‌] اصلاح نمودند و [حقایق را‌] به روشنی بازگفتند؛ من نیز [به رحمت خود‌] به سوی آنان بازمی‌گردم، که بغایت بازپذیر و مهربانم.

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَمَاتُوا۟ وَهُمْ كُفَّارٌ أُو۟لَـٰٓئِكَ عَلَيْهِمْ لَعْنَةُ ٱللَّهِ وَٱلْمَلَـٰٓئِكَةِ وَٱلنَّاسِ أَجْمَعِينَ﴿۱۶۱﴾

نفرین خدا و فرشتگان و تمامی مردم بر انکارورزانی است که به حال انکار درگذشتند،

خَـٰلِدِينَ فِيهَا ۖ لَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ ٱلْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنظَرُونَ﴿۱۶۲﴾

همواره در آن [نفرین‌] باقی‌اند؛ نه مجازاتشان سبک خواهد شد و نه مهلت [عذرخواهی‌] یابند.

وَإِلَـٰهُكُمْ إِلَـٰهٌ وَٰحِدٌ ۖ لَّآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلرَّحْمَـٰنُ ٱلرَّحِيمُ﴿۱۶۳﴾

معبود شما معبودی است یگانه؛ معبودی جز او نیست که رحمان و رحیم است(۱).