لِيَكْفُرُوا۟ بِمَآ ءَاتَيْنَـٰهُمْ ۚ فَتَمَتَّعُوا۟ ۖ فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ﴿۵۵﴾

سرانجام نعمتی را که به آنان داده‌ایم، ناسپاسی کنند؛ [چند صباحی‌] کامروا باشید، به زودی خواهید دانست(۱).

وَيَجْعَلُونَ لِمَا لَا يَعْلَمُونَ نَصِيبًا مِّمَّا رَزَقْنَـٰهُمْ ۗ تَٱللَّهِ لَتُسْـَٔلُنَّ عَمَّا كُنتُمْ تَفْتَرُونَ﴿۵۶﴾

برای بتها که [بی‌اثری آنها را‌] نمی‌دانند، سهمی از رزقی که به آنها داده‌ایم اختصاص می‌دهند(۱)؛ به خدا سوگند، در برابر دروغی که می‌بافتید، بازخواست خواهید شد.

وَيَجْعَلُونَ لِلَّهِ ٱلْبَنَـٰتِ سُبْحَـٰنَهُۥ ۙ وَلَهُم مَّا يَشْتَهُونَ﴿۵۷﴾

[به پندار خود‌] برای خدا که منزّه [از این نسبتها‌] است، دخترانی فرض می‌کنند، و برای خود هر چه دلخواهشان است(۱)!

وَإِذَا بُشِّرَ أَحَدُهُم بِٱلْأُنثَىٰ ظَلَّ وَجْهُهُۥ مُسْوَدًّا وَهُوَ كَظِيمٌ﴿۵۸﴾

ولی هر گاه به یکی از آنان بشارت [تولّد‌] دختر داده شود، چهره‌اش تیره می‌گردد، در حالی که خشم [و اندوه‌] خود را فرو می‌خورَد.

يَتَوَٰرَىٰ مِنَ ٱلْقَوْمِ مِن سُوٓءِ مَا بُشِّرَ بِهِۦٓ ۚ أَيُمْسِكُهُۥ عَلَىٰ هُونٍ أَمْ يَدُسُّهُۥ فِى ٱلتُّرَابِ ۗ أَلَا سَآءَ مَا يَحْكُمُونَ﴿۵۹﴾

از [تصوّر‌] قباحت بشارتی که به او داده شده است، خود را از مردم پنهان می‌دارد؛ [و می‌اندیشد که‌] آیا او را به ذلّت نگاه دارد یا در خاک پنهانش کند؟ آگاه باشید که داوری بدی می‌کنند!

لِلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِٱلْـَٔاخِرَةِ مَثَلُ ٱلسَّوْءِ ۖ وَلِلَّهِ ٱلْمَثَلُ ٱلْأَعْلَىٰ ۚ وَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ﴿۶۰﴾

کسانی که به آخرت باور ندارند، با خصوصیت ناشایستی مشخّص شده‌اند، و توصیف برتر خاصّ خداست؛ و او فرادست و فرزانه است.

وَلَوْ يُؤَاخِذُ ٱللَّهُ ٱلنَّاسَ بِظُلْمِهِم مَّا تَرَكَ عَلَيْهَا مِن دَآبَّةٍ وَلَـٰكِن يُؤَخِّرُهُمْ إِلَىٰٓ أَجَلٍ مُّسَمًّى ۖ فَإِذَا جَآءَ أَجَلُهُمْ لَا يَسْتَـْٔخِرُونَ سَاعَةً ۖ وَلَا يَسْتَقْدِمُونَ﴿۶۱﴾

اگر خدا مردم را به سبب ظلمشان مؤاخذه می‌کرد، روی زمین(۱) احدی باقی نمی‌گذاشت(۲)، ولی تا مدّتی معین مهلتشان می‌دهد(۳)؛و آنگاه که سرآمدشان فرا رسد، نه لحظه‌ای به تأخیر افتند و نه به پیش.

وَيَجْعَلُونَ لِلَّهِ مَا يَكْرَهُونَ وَتَصِفُ أَلْسِنَتُهُمُ ٱلْكَذِبَ أَنَّ لَهُمُ ٱلْحُسْنَىٰ ۖ لَا جَرَمَ أَنَّ لَهُمُ ٱلنَّارَ وَأَنَّهُم مُّفْرَطُونَ﴿۶۲﴾

آنچه بر خود نمی‌پسندند، به خدا نسبت می‌دهند(۱) و به دروغ اظهار می‌دارند که سرانجامی نیکو دارند(۲)؛ ناگزیر آتش [دوزخ‌] نصیب آنان است و [به سوی آن‌] پیشگام شده‌اند.

تَٱللَّهِ لَقَدْ أَرْسَلْنَآ إِلَىٰٓ أُمَمٍ مِّن قَبْلِكَ فَزَيَّنَ لَهُمُ ٱلشَّيْطَـٰنُ أَعْمَـٰلَهُمْ فَهُوَ وَلِيُّهُمُ ٱلْيَوْمَ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ﴿۶۳﴾

به خدا سوگند(۱) که بر امّتهای قبل از تو نیز [پیامبرانی‌] فرستادیم، ولی شیطان اعمالشان را در نظرشان آراست(۲) و اکنون هم شیطان یاور و پشتیبان(۳) آنهاست و مجازاتی دردناک [در انتظار‌] دارند.

وَمَآ أَنزَلْنَا عَلَيْكَ ٱلْكِتَـٰبَ إِلَّا لِتُبَيِّنَ لَهُمُ ٱلَّذِى ٱخْتَلَفُوا۟ فِيهِ ۙ وَهُدًى وَرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ﴿۶۴﴾

این کتاب را تنها از آن جهت بر تو نازل کردیم که موارد اختلافشان را روشن کنی، و هدایت و رحمتی برای اهل ایمان باشد.