ٱلْمَالُ وَٱلْبَنُونَ زِينَةُ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا ۖ وَٱلْبَـٰقِيَـٰتُ ٱلصَّـٰلِحَـٰتُ خَيْرٌ عِندَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَخَيْرٌ أَمَلًا﴿۴۶﴾

مال و فرزندان(۱)، زیور زندگی دنیاست و آثار شایسته و پاینده، نزد ‌صاحب‌اختیارت از نظر پاداش و امیدواری نیکوتر است(۲).

وَيَوْمَ نُسَيِّرُ ٱلْجِبَالَ وَتَرَى ٱلْأَرْضَ بَارِزَةً وَحَشَرْنَـٰهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ أَحَدًا﴿۴۷﴾

[به یاد آر‌] روزی را که کوهها را به رفتار آوریم و زمین را آشکار و هموار می‌بینی، و همه را [برای حساب‌] احضار می‌کنیم و اَحَدی را فروگذار نخواهیم کرد.

وَعُرِضُوا۟ عَلَىٰ رَبِّكَ صَفًّا لَّقَدْ جِئْتُمُونَا كَمَا خَلَقْنَـٰكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍۭ ۚ بَلْ زَعَمْتُمْ أَلَّن نَّجْعَلَ لَكُم مَّوْعِدًا﴿۴۸﴾

همگی صف کشیده بر ‌صاحب‌اختیارت عرضه می‌شوند(۱)؛ [اکنون به تنهایی(۲)‌] با همان وضعی که در آغاز شما را آفریدیم، به پیشگاه ما بازآمده‌اید، ولی تصوّر می‌کردید که هرگز وعده گاهی برای شما قرار نمی‌دهیم.

وَوُضِعَ ٱلْكِتَـٰبُ فَتَرَى ٱلْمُجْرِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا فِيهِ وَيَقُولُونَ يَـٰوَيْلَتَنَا مَالِ هَـٰذَا ٱلْكِتَـٰبِ لَا يُغَادِرُ صَغِيرَةً وَلَا كَبِيرَةً إِلَّآ أَحْصَىٰهَا ۚ وَوَجَدُوا۟ مَا عَمِلُوا۟ حَاضِرًا ۗ وَلَا يَظْلِمُ رَبُّكَ أَحَدًا﴿۴۹﴾

دفتر اعمال(۱) را در میان نهند و بزهکاران را می‌بینی که از مفاد آن هراسانند(۲) و می‌گویند: وای بر ما، این چه دفتری است که هیچ [عمل‌] کوچک و بزرگی را فرونگذاشته، مگر اینکه همه را به شمار آورده است(۳)، و [همه مردم‌] اعمال خود را حاضر می‌بینند؛ و ‌صاحب‌اختیار تو به هیچ کس ستم نخواهد کرد.

وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَـٰٓئِكَةِ ٱسْجُدُوا۟ لِـَٔادَمَ فَسَجَدُوٓا۟ إِلَّآ إِبْلِيسَ كَانَ مِنَ ٱلْجِنِّ فَفَسَقَ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِۦٓ ۗ أَفَتَتَّخِذُونَهُۥ وَذُرِّيَّتَهُۥٓ أَوْلِيَآءَ مِن دُونِى وَهُمْ لَكُمْ عَدُوٌّۢ ۚ بِئْسَ لِلظَّـٰلِمِينَ بَدَلًا﴿۵۰﴾

[به یاد آر‌] زمانی را که به فرشتگان گفتیم: برای [بزرگداشت‌] آدم ابراز فروتنی کنید(۱)، همه ابراز فروتنی کردند، جز ابلیس، که از گروه جن بود و از فرمان ‌صاحب‌اختیارش منحرف شد؛ [با این حال‌] چرا او و فرزندانش را که دشمن شما هستند، به جای من کارساز خود انتخاب می‌کنید؟! ستمگران بد جانشینی [به جای خدا‌] دارند.

۞ مَّآ أَشْهَدتُّهُمْ خَلْقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَلَا خَلْقَ أَنفُسِهِمْ وَمَا كُنتُ مُتَّخِذَ ٱلْمُضِلِّينَ عَضُدًا﴿۵۱﴾

هنگام آفرینش آسمانها و زمین و نیز هنگام آفرینش نوع خودشان، آنان را حاضر نکرده بودم، و من گمراه‌‌کنندگان را دستیار خود قرار نمی‌دهم.

وَيَوْمَ يَقُولُ نَادُوا۟ شُرَكَآءِىَ ٱلَّذِينَ زَعَمْتُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيبُوا۟ لَهُمْ وَجَعَلْنَا بَيْنَهُم مَّوْبِقًا﴿۵۲﴾

[به یاد آر‌] روزی را که [خدا‌] گوید: افرادی را که [در قدرت‌] شرکای من تصوّر می‌کردید [به کمک‌] فرا خوانید، آنگاه آنان را [به کمک‌] می‌خوانند، ولی به آنان پاسخ نمی‌دهند و میانشان ورطه‌ای قرار می‌دهیم(۱).

وَرَءَا ٱلْمُجْرِمُونَ ٱلنَّارَ فَظَنُّوٓا۟ أَنَّهُم مُّوَاقِعُوهَا وَلَمْ يَجِدُوا۟ عَنْهَا مَصْرِفًا﴿۵۳﴾

بزهکاران آتش را می‌بینند و یقین کنند که بر آن نگونسار(۱) خواهند شد و راه گریزی از آن نخواهند یافت(۲).