أَفَرَءَيْتَ ٱلَّذِى كَفَرَ بِـَٔايَـٰتِنَا وَقَالَ لَأُوتَيَنَّ مَالًا وَوَلَدًا﴿۷۷﴾

آیا توجّه کردی به آن کس که آیات ما را انکار می‌کرد و ادّعا داشت که: قطعاً مال و فرزند بسیاری نصیب من خواهد شد(۱)؟

أَطَّلَعَ ٱلْغَيْبَ أَمِ ٱتَّخَذَ عِندَ ٱلرَّحْمَـٰنِ عَهْدًا﴿۷۸﴾

آیا از عالم غیب آگاهی یافته(۱)، یا از خدای رحمان [در این زمینه‌] پیمانی گرفته بود؟

كَلَّا ۚ سَنَكْتُبُ مَا يَقُولُ وَنَمُدُّ لَهُۥ مِنَ ٱلْعَذَابِ مَدًّا﴿۷۹﴾

هرگز! گفتارش را ثبت خواهیم کرد(۱) و مجازاتش را سخت می‌افزاییم.

وَنَرِثُهُۥ مَا يَقُولُ وَيَأْتِينَا فَرْدًا﴿۸۰﴾

اموالی که از آن دم می‌زد(۱)، از او به میراث می‌بریم(۲) و تک و تنها به پیشگاه ما می‌آید.

وَٱتَّخَذُوا۟ مِن دُونِ ٱللَّهِ ءَالِهَةً لِّيَكُونُوا۟ لَهُمْ عِزًّا﴿۸۱﴾

به جای خدا معبودهایی برگزیده‌اند که مایه عزّت [و اعتبار‌]شان باشد؛

كَلَّا ۚ سَيَكْفُرُونَ بِعِبَادَتِهِمْ وَيَكُونُونَ عَلَيْهِمْ ضِدًّا﴿۸۲﴾

هرگز! [معبودهای باطل‌] به زودی بندگی آنان را انکار خواهند کرد و بر ضدّشان موضع می‌گیرند(۱).

أَلَمْ تَرَ أَنَّآ أَرْسَلْنَا ٱلشَّيَـٰطِينَ عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ تَؤُزُّهُمْ أَزًّا﴿۸۳﴾

آیا توجّه نکردی که ما شیاطین را به سراغ انکارورزان می‌فرستیم تا به شدّت تحریکشان کنند(۱)؟

فَلَا تَعْجَلْ عَلَيْهِمْ ۖ إِنَّمَا نَعُدُّ لَهُمْ عَدًّا﴿۸۴﴾

در موردِ [مجازاتِ‌] آنان شتاب مکن، که حسابشان را ‌دقیقاً نگاه می‌داریم(۱)

يَوْمَ نَحْشُرُ ٱلْمُتَّقِينَ إِلَى ٱلرَّحْمَـٰنِ وَفْدًا﴿۸۵﴾

روزی که پرواپیشگان را برای بار یافتن نزد خدای رحمان احضار می‌کنیم(۱)؛

وَنَسُوقُ ٱلْمُجْرِمِينَ إِلَىٰ جَهَنَّمَ وِرْدًا﴿۸۶﴾

و بزهکاران را تشنه کام به سوی دوزخ سوق می‌دهیم(۱).

لَّا يَمْلِكُونَ ٱلشَّفَـٰعَةَ إِلَّا مَنِ ٱتَّخَذَ عِندَ ٱلرَّحْمَـٰنِ عَهْدًا﴿۸۷﴾

امکانِ مورد امداد قرار گرفتن ندارند، مگر اینکه کسی [با ایمان و عمل شایسته در دنیا‌] از خدای رحمان پیمانی گرفته باشد(۱) [و از مجازات برهد(۲)‌].

وَقَالُوا۟ ٱتَّخَذَ ٱلرَّحْمَـٰنُ وَلَدًا﴿۸۸﴾

گفتند: خدای رحمان فرزندی برگزیده است(۱)!

لَّقَدْ جِئْتُمْ شَيْـًٔا إِدًّا﴿۸۹﴾

به راستی گفتار ناهنجاری عرضه کردید!

تَكَادُ ٱلسَّمَـٰوَٰتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ وَتَنشَقُّ ٱلْأَرْضُ وَتَخِرُّ ٱلْجِبَالُ هَدًّا﴿۹۰﴾

نزدیک است آسمانها از [ناهنجاری‌] این سخن پاره پاره شوند و زمین بشکافد و کوهها در هم شکسته فروریزند(۱)؛

أَن دَعَوْا۟ لِلرَّحْمَـٰنِ وَلَدًا﴿۹۱﴾

که برای خدای رحمان فرزندی قائل شدند.

وَمَا يَنۢبَغِى لِلرَّحْمَـٰنِ أَن يَتَّخِذَ وَلَدًا﴿۹۲﴾

خدای رحمان را نسزد که فرزندی برگزیند.

إِن كُلُّ مَن فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ إِلَّآ ءَاتِى ٱلرَّحْمَـٰنِ عَبْدًا﴿۹۳﴾

هیچ کس در آسمانها و زمین نیست، مگر اینکه در مسیر بندگی خدای رحمان [و مقهور قوانین و اراده او‌] ست،

لَّقَدْ أَحْصَىٰهُمْ وَعَدَّهُمْ عَدًّا﴿۹۴﴾

[خدا همه‌] آنان را به شمار آورده است و حساب همه را ‌دقیقاً دارد.

وَكُلُّهُمْ ءَاتِيهِ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ فَرْدًا﴿۹۵﴾

و همه آنان در روز رستاخیز تک و تنها در پیشگاه او حضور یابند(۱).