وَمَآ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ مِن رَّسُولٍ إِلَّا نُوحِىٓ إِلَيْهِ أَنَّهُۥ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّآ أَنَا۠ فَٱعْبُدُونِ﴿۲۵﴾

قبل از تو هیچ رسولی نفرستادیم، مگر اینکه به او وحی کردیم که: معبودی جز من نیست، تنها مرا بندگی کنید.

وَقَالُوا۟ ٱتَّخَذَ ٱلرَّحْمَـٰنُ وَلَدًا ۗ سُبْحَـٰنَهُۥ ۚ بَلْ عِبَادٌ مُّكْرَمُونَ﴿۲۶﴾

گفتند [خدای‌] رحمان فرزندان اناث(۱) [از فرشتگان(۲)‌] برگزیده است! او منزّه [از این نسبت‌ها‌] است؛ و فرشتگان بندگان گرامی [خدا‌] هستند؛

لَا يَسْبِقُونَهُۥ بِٱلْقَوْلِ وَهُم بِأَمْرِهِۦ يَعْمَلُونَ﴿۲۷﴾

که در گفتار بر او پیشدستی نکنند و به فرمان او عمل می‌کنند.

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ٱرْتَضَىٰ وَهُم مِّنْ خَشْيَتِهِۦ مُشْفِقُونَ﴿۲۸﴾

آنچه در پیش دارند و آنچه پشت سر نهاده‌اند، خدا می‌داند؛ و جز برای کسانی که خدا [از آنان‌] خشنود باشد، امداد [غیبی‌] نمی‌کنند و از مهابت(۱) او هراسانند.

۞ وَمَن يَقُلْ مِنْهُمْ إِنِّىٓ إِلَـٰهٌ مِّن دُونِهِۦ فَذَٰلِكَ نَجْزِيهِ جَهَنَّمَ ۚ كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلظَّـٰلِمِينَ﴿۲۹﴾

هر که از آنها داعیه معبود شدن در کنار خدا را داشته باشد، به دوزخ کیفرش می‌دهیم؛ ستمگران را این گونه کیفر می‌دهیم.

أَوَلَمْ يَرَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ أَنَّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ كَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنَـٰهُمَا ۖ وَجَعَلْنَا مِنَ ٱلْمَآءِ كُلَّ شَىْءٍ حَىٍّ ۖ أَفَلَا يُؤْمِنُونَ﴿۳۰﴾

مگر انکارورزان نمی‌دانند که آسمانها و زمین بسته بودند، سپس آنها را بازگشودیم(۱)؟ و هر موجود زنده‌ای را از آب پدیدآوردیم؟ آیا باز هم [به وحدانیت خدا‌] باور نمی‌آورند؟

وَجَعَلْنَا فِى ٱلْأَرْضِ رَوَٰسِىَ أَن تَمِيدَ بِهِمْ وَجَعَلْنَا فِيهَا فِجَاجًا سُبُلًا لَّعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ﴿۳۱﴾

در زمین برای تغذیه مردم(۱) کوههای ثابت قرار دادیم و در آن درّه‌هایی(۲) پدید آوردیم تا [بدان‌] راه یابند.

وَجَعَلْنَا ٱلسَّمَآءَ سَقْفًا مَّحْفُوظًا ۖ وَهُمْ عَنْ ءَايَـٰتِهَا مُعْرِضُونَ﴿۳۲﴾

جوّ [زمین‌] را سقف محفوظی [برای آن‌] مقرّر داشتیم(۱)، و[لی‌] آنان از نشانه‌های آن رویگردانند.

وَهُوَ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلَّيْلَ وَٱلنَّهَارَ وَٱلشَّمْسَ وَٱلْقَمَرَ ۖ كُلٌّ فِى فَلَكٍ يَسْبَحُونَ﴿۳۳﴾

اوست که شب و روز و خورشید و ماه را که هر یک در سپهری شناورند، آفرید.

وَمَا جَعَلْنَا لِبَشَرٍ مِّن قَبْلِكَ ٱلْخُلْدَ ۖ أَفَإِي۟ن مِّتَّ فَهُمُ ٱلْخَـٰلِدُونَ﴿۳۴﴾

قبل از تو برای هیچ بشری زندگی جاودانه مقدّر نکردیم؛ [آنان که در انتظار مرگ تو نشسته‌اند‌] اگر تو از دنیا رفتی، مگر خودشان ماندگار خواهند بود(۱)؟

كُلُّ نَفْسٍ ذَآئِقَةُ ٱلْمَوْتِ ۗ وَنَبْلُوكُم بِٱلشَّرِّ وَٱلْخَيْرِ فِتْنَةً ۖ وَإِلَيْنَا تُرْجَعُونَ﴿۳۵﴾

هر کس طعم مرگ را خواهد چشید؛ و شما را برای آزمایش به [حوادثِ‌] نیک و بد مبتلا می‌کنیم(۱)؛ و [آنگاه‌] به پیشگاه ما بازگردانده می‌شوید.