وَيَسْتَعْجِلُونَكَ بِٱلْعَذَابِ وَلَن يُخْلِفَ ٱللَّهُ وَعْدَهُۥ ۚ وَإِنَّ يَوْمًا عِندَ رَبِّكَ كَأَلْفِ سَنَةٍ مِّمَّا تَعُدُّونَ﴿۴۷﴾

شتاب در مجازات را از تو می‌خواهند، با آنکه خدا هرگز وعده خویش را تخلّف نخواهد کرد(۱)؛ و یک روز نزد ‌صاحب‌اختیار تو با هزار سال که شما می‌شمارید، یکسان است.

وَكَأَيِّن مِّن قَرْيَةٍ أَمْلَيْتُ لَهَا وَهِىَ ظَالِمَةٌ ثُمَّ أَخَذْتُهَا وَإِلَىَّ ٱلْمَصِيرُ﴿۴۸﴾

چه بسیار شهرها که به [اهل‌] آن مهلت دادم، در حالی که ستم‌پیشه بودند، آنگاه گرفتارشان کردم(۱)؛ و سرانجام تنها در پیشگاه من است.

قُلْ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ إِنَّمَآ أَنَا۠ لَكُمْ نَذِيرٌ مُّبِينٌ﴿۴۹﴾

بگو: ای مردم، من برای شما فقط هشداردهنده‌ای آشکارم.

فَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ﴿۵۰﴾

[آگاه باشید‌] که مؤمنانِ نیکوکار، آمرزش و روزی فاخر دارند.

وَٱلَّذِينَ سَعَوْا۟ فِىٓ ءَايَـٰتِنَا مُعَـٰجِزِينَ أُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلْجَحِيمِ﴿۵۱﴾

و کسانی که در برابر آیات ما جبهه گرفتند(۱)، دوزخی‌اند.

وَمَآ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ مِن رَّسُولٍ وَلَا نَبِىٍّ إِلَّآ إِذَا تَمَنَّىٰٓ أَلْقَى ٱلشَّيْطَـٰنُ فِىٓ أُمْنِيَّتِهِۦ فَيَنسَخُ ٱللَّهُ مَا يُلْقِى ٱلشَّيْطَـٰنُ ثُمَّ يُحْكِمُ ٱللَّهُ ءَايَـٰتِهِۦ ۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ﴿۵۲﴾

قبل از تو رسول و پیامبری(۱) نفرستادیم، مگر اینکه وقتی آرزو[ی موفقیت‌] می‌کرد، شیطان [با القای شبهه در مردم(۲)‌] در آرزوی وی [مانع‌] می‌افکند؛ امّا خدا القای دسیسه شیطان را از میان می‌بَرَد، و آیات خویش را استحکام می‌بخشد؛ و خدا دانایی فرزانه است؛

لِّيَجْعَلَ مَا يُلْقِى ٱلشَّيْطَـٰنُ فِتْنَةً لِّلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌ وَٱلْقَاسِيَةِ قُلُوبُهُمْ ۗ وَإِنَّ ٱلظَّـٰلِمِينَ لَفِى شِقَاقٍۭ بَعِيدٍ﴿۵۳﴾

تا آنچه را شیطان القاء کرد برای بیماردلان و سخت دلان وسیله آزمون قرار دهد؛ البته ستم‌پیشگان در ستیزه‌ای بی‌پایان قرار دارند؛

وَلِيَعْلَمَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْعِلْمَ أَنَّهُ ٱلْحَقُّ مِن رَّبِّكَ فَيُؤْمِنُوا۟ بِهِۦ فَتُخْبِتَ لَهُۥ قُلُوبُهُمْ ۗ وَإِنَّ ٱللَّهَ لَهَادِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِلَىٰ صِرَٰطٍ مُّسْتَقِيمٍ﴿۵۴﴾

و نیز هدف این بود که اهل دانش [با وجود القائات شیاطین‌] تشخیص دهند که گفتار پیامبران [کلام‌] حقّی است از جانب ‌صاحب‌اختیار تو و به آن بگروند و قلبهاشان در برابر آن فروتن گردد؛ و بی‌گمان خدا راهبر(۱) باورداران به راهی راست(۲)است.

وَلَا يَزَالُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ فِى مِرْيَةٍ مِّنْهُ حَتَّىٰ تَأْتِيَهُمُ ٱلسَّاعَةُ بَغْتَةً أَوْ يَأْتِيَهُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَقِيمٍ﴿۵۵﴾

انکارورزان پیوسته در مورد قرآن تردید دارند تا آنگاه که رستاخیز ناگهان فرا رسد، یا به مجازاتِ روزی بی‌فردا(۱) گرفتار آیند.