وَعْدَ ٱللَّهِ ۖ لَا يُخْلِفُ ٱللَّهُ وَعْدَهُۥ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ﴿۶﴾

خدا [به درستی‌] وعده کرده است(۱)، و از وعده خویش تخلّف نخواهد کرد، ولی بیشتر مردم نمی‌دانند.

يَعْلَمُونَ ظَـٰهِرًا مِّنَ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا وَهُمْ عَنِ ٱلْـَٔاخِرَةِ هُمْ غَـٰفِلُونَ﴿۷﴾

از زندگی دنیا آگاهی سطحی دارند و از آخرت [و پایان کار‌] غافلند(۱).

أَوَلَمْ يَتَفَكَّرُوا۟ فِىٓ أَنفُسِهِم ۗ مَّا خَلَقَ ٱللَّهُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَآ إِلَّا بِٱلْحَقِّ وَأَجَلٍ مُّسَمًّى ۗ وَإِنَّ كَثِيرًا مِّنَ ٱلنَّاسِ بِلِقَآئِ رَبِّهِمْ لَكَـٰفِرُونَ﴿۸﴾

چرا با خود نمی‌اندیشند که خدا آسمان و زمین و مابین آنها را به حق [و با هدف‌] و برای مدّتی معین آفریده است؛ و بسیاری از مردم [رستاخیز و‌] لقای ‌صاحب‌اختیارشان را انکار می‌کنند(۱).

أَوَلَمْ يَسِيرُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ فَيَنظُرُوا۟ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۚ كَانُوٓا۟ أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَأَثَارُوا۟ ٱلْأَرْضَ وَعَمَرُوهَآ أَكْثَرَ مِمَّا عَمَرُوهَا وَجَآءَتْهُمْ رُسُلُهُم بِٱلْبَيِّنَـٰتِ ۖ فَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلَـٰكِن كَانُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ﴿۹﴾

مگر در زمین جهانگردی نکرده‌اند تا ببینند سرانجام پیشینیانشان چگونه بود؟ آنان نیرومندتر بودند و زمین را تغییرات دادند و بیشتر از ایشان آبادش کردند و رسولانشان نشانه‌های روشن بر آنان ارائه کردند؛ پس خدا بر آن نبود که بر ایشان ستم کند، بلکه آنان خود در حق خویش ستم می‌کردند(۱).

ثُمَّ كَانَ عَـٰقِبَةَ ٱلَّذِينَ أَسَـٰٓـُٔوا۟ ٱلسُّوٓأَىٰٓ أَن كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِ ٱللَّهِ وَكَانُوا۟ بِهَا يَسْتَهْزِءُونَ﴿۱۰﴾

آنگاه سرانجامِ کسانی که مرتکب بدی شدند، بدتر شد؛ زیرا که آیات خدا را دروغ شمرده و به باد استهزاء می‌گرفتند.

ٱللَّهُ يَبْدَؤُا۟ ٱلْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُۥ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ﴿۱۱﴾

خداست که آفرینش را آغاز می‌کند و سپس تکرار می‌کند، آنگاه به پیشگاه او بازگردانده می‌شوید.

وَيَوْمَ تَقُومُ ٱلسَّاعَةُ يُبْلِسُ ٱلْمُجْرِمُونَ﴿۱۲﴾

و روزی که رستاخیز برپا شود، بزهکاران نومید و خاموش می‌شوند.

وَلَمْ يَكُن لَّهُم مِّن شُرَكَآئِهِمْ شُفَعَـٰٓؤُا۟ وَكَانُوا۟ بِشُرَكَآئِهِمْ كَـٰفِرِينَ﴿۱۳﴾

و هیچ شفیع و مددکاری از میان معبودانشان نخواهند داشت و [حتّی‌] انکارشان می‌کنند(۱).

وَيَوْمَ تَقُومُ ٱلسَّاعَةُ يَوْمَئِذٍ يَتَفَرَّقُونَ﴿۱۴﴾

و روزی که رستاخیز برپا شود، [مردم‌] پراکنده [و از هم متمایز‌] شوند(۱).

فَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ فَهُمْ فِى رَوْضَةٍ يُحْبَرُونَ﴿۱۵﴾

سپس مؤمنانِ نیک‌رفتار را در گلزاری شادمان می‌کنند.