ٱلْيَوْمَ تُجْزَىٰ كُلُّ نَفْسٍۭ بِمَا كَسَبَتْ ۚ لَا ظُلْمَ ٱلْيَوْمَ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ سَرِيعُ ٱلْحِسَابِ﴿۱۷﴾

امروز هر کس در برابر دستاوردش جزا می‌بیند؛ ظلمی در میان نیست؛ که خدا ‌سریع‌الحساب است.

وَأَنذِرْهُمْ يَوْمَ ٱلْـَٔازِفَةِ إِذِ ٱلْقُلُوبُ لَدَى ٱلْحَنَاجِرِ كَـٰظِمِينَ ۚ مَا لِلظَّـٰلِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ وَلَا شَفِيعٍ يُطَاعُ﴿۱۸﴾

به آنان در مورد روز قریب [الوقوع رستاخیز(۱)‌] هشدار بده، آنگاه که [از شدّت وحشت‌] جانها به گلوگاه(۲) می‌رسد، در حالی که سرشار از اندوه شده‌اند؛ [در آن روز‌] ستمگران نه دوستی مهربان دارند و نه کمک کاری که گفتارش پذیرفته شود.

يَعْلَمُ خَآئِنَةَ ٱلْأَعْيُنِ وَمَا تُخْفِى ٱلصُّدُورُ﴿۱۹﴾

[خدا‌] حرکات شرربار چشمها و آنچه سینه‌ها[شان] نهان داشته می‌داند(۱).

وَٱللَّهُ يَقْضِى بِٱلْحَقِّ ۖ وَٱلَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِهِۦ لَا يَقْضُونَ بِشَىْءٍ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْبَصِيرُ﴿۲۰﴾

خدا به حق حکم می‌کند(۱) و معبودانی که [مشرکان‌] به جای خدا [‌صاحب‌اختیار خود‌] می‌خوانند(۲)، هیچ گونه حکم [برحق‌]ی ندارند؛ خداست که شنوا و بیناست.

۞ أَوَلَمْ يَسِيرُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ فَيَنظُرُوا۟ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلَّذِينَ كَانُوا۟ مِن قَبْلِهِمْ ۚ كَانُوا۟ هُمْ أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَءَاثَارًا فِى ٱلْأَرْضِ فَأَخَذَهُمُ ٱللَّهُ بِذُنُوبِهِمْ وَمَا كَانَ لَهُم مِّنَ ٱللَّهِ مِن وَاقٍ﴿۲۱﴾

مگر جهانگردی نکرده‌اند تا ببینند سرانجام پیشینیانشان که نیرو و آثار بیشتری در زمین(۱) داشتند، چگونه بود؟ خدا آنان را به [کیفرِ‌] گناهانشان گرفت و در برابر او هیچ نگهدارنده‌ای نداشتند.

ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانَت تَّأْتِيهِمْ رُسُلُهُم بِٱلْبَيِّنَـٰتِ فَكَفَرُوا۟ فَأَخَذَهُمُ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ قَوِىٌّ شَدِيدُ ٱلْعِقَابِ﴿۲۲﴾

این [کیفر‌] بدان سبب بود که رسولانشان نشانه‌های روشن بر آنان ارائه می‌کردند، ولی آنان انکار ورزیدند و خدا به عقوبتشان گرفت؛ که او توانمندی است ‌سخت‌کیفر.

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَىٰ بِـَٔايَـٰتِنَا وَسُلْطَـٰنٍ مُّبِينٍ﴿۲۳﴾

موسی را با معجزاتِ(۱) خود و دلیلی روشن فرستادیم،

إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَهَـٰمَـٰنَ وَقَـٰرُونَ فَقَالُوا۟ سَـٰحِرٌ كَذَّابٌ﴿۲۴﴾

به سوی فرعون و هامان و قارون، ولی آنان گفتند: جادوگری است ‌دروغ‌پرداز.

فَلَمَّا جَآءَهُم بِٱلْحَقِّ مِنْ عِندِنَا قَالُوا۟ ٱقْتُلُوٓا۟ أَبْنَآءَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَعَهُۥ وَٱسْتَحْيُوا۟ نِسَآءَهُمْ ۚ وَمَا كَيْدُ ٱلْكَـٰفِرِينَ إِلَّا فِى ضَلَـٰلٍ﴿۲۵﴾

چون دین حق را از جانب ما بر آنان ارائه کرد، [فرعون و گروهش‌] گفتند: پسران کسانی را که به موسی ایمان آورده‌اند، بکشید و زنانشان را [برای خدمت‌] زنده نگاه دارید؛ و[لی‌] نیرنگ انکارورزان محکوم به تباهی است.