وَلَقَدْ جَآءَكُمْ يُوسُفُ مِن قَبْلُ بِٱلْبَيِّنَـٰتِ فَمَا زِلْتُمْ فِى شَكٍّ مِّمَّا جَآءَكُم بِهِۦ ۖ حَتَّىٰٓ إِذَا هَلَكَ قُلْتُمْ لَن يَبْعَثَ ٱللَّهُ مِنۢ بَعْدِهِۦ رَسُولًا ۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ مُّرْتَابٌ﴿۳۴﴾

قبل از این هم یوسف نشانه‌های روشن بر شما ارائه کرد و پیوسته از آنچه آورده بود در شک بودید؛ تا زمانی که یوسف از دنیا رفت، گفتید: خدا پس از او هرگز رسولی برنخواهد انگیخت؛ خدا اسرافکار بدگمان را این گونه گمراه می‌کند.

ٱلَّذِينَ يُجَـٰدِلُونَ فِىٓ ءَايَـٰتِ ٱللَّهِ بِغَيْرِ سُلْطَـٰنٍ أَتَىٰهُمْ ۖ كَبُرَ مَقْتًا عِندَ ٱللَّهِ وَعِندَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ۚ كَذَٰلِكَ يَطْبَعُ ٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ قَلْبِ مُتَكَبِّرٍ جَبَّارٍ﴿۳۵﴾

کسانی که در مورد آیات خدا بی‌آنکه دلیلی در اختیارشان باشد به مجادله برمی‌خیزند، [رفتارشان‌] نزد خدا و مؤمنین، سخت ناپسند است؛ خدا بر سراسر قلب متکبّر خودکامه این گونه مهر [غفلت‌] می‌نهد(۱).

وَقَالَ فِرْعَوْنُ يَـٰهَـٰمَـٰنُ ٱبْنِ لِى صَرْحًا لَّعَلِّىٓ أَبْلُغُ ٱلْأَسْبَـٰبَ﴿۳۶﴾

فرعون به [وزیرش‌] هامان گفت: برای من بنایی بلند بساز، بسا که به امور [عالم بالا‌] دست یابم،

أَسْبَـٰبَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ فَأَطَّلِعَ إِلَىٰٓ إِلَـٰهِ مُوسَىٰ وَإِنِّى لَأَظُنُّهُۥ كَـٰذِبًا ۚ وَكَذَٰلِكَ زُيِّنَ لِفِرْعَوْنَ سُوٓءُ عَمَلِهِۦ وَصُدَّ عَنِ ٱلسَّبِيلِ ۚ وَمَا كَيْدُ فِرْعَوْنَ إِلَّا فِى تَبَابٍ﴿۳۷﴾

امور آسمانها، تا به معبود موسی پی ببرم، با آنکه او را ‌دروغ‌پرداز می‌پندارم؛ رفتار زشت فرعون در نظرش این گونه آراسته شد(۱) و از راه [درست‌] بازداشته شد؛ و نیرنگ فرعون به تباهی انجامید.

وَقَالَ ٱلَّذِىٓ ءَامَنَ يَـٰقَوْمِ ٱتَّبِعُونِ أَهْدِكُمْ سَبِيلَ ٱلرَّشَادِ﴿۳۸﴾

مردی که ایمان آورده بود(۱) گفت: ای قوم من، از من پیروی کنید تا به راه کمال هدایتتان کنم.

يَـٰقَوْمِ إِنَّمَا هَـٰذِهِ ٱلْحَيَوٰةُ ٱلدُّنْيَا مَتَـٰعٌ وَإِنَّ ٱلْـَٔاخِرَةَ هِىَ دَارُ ٱلْقَرَارِ﴿۳۹﴾

ای قوم من، این زندگی دنیا تمتّعی [زودگذر‌] است و آخرت قرارگاه پاینده است(۱).

مَنْ عَمِلَ سَيِّئَةً فَلَا يُجْزَىٰٓ إِلَّا مِثْلَهَا ۖ وَمَنْ عَمِلَ صَـٰلِحًا مِّن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَىٰ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ يَدْخُلُونَ ٱلْجَنَّةَ يُرْزَقُونَ فِيهَا بِغَيْرِ حِسَابٍ﴿۴۰﴾

هر که بدی کند، به تناسب آن کیفر داده می‌شود، و آنان که به شایستگی عمل کنند، [اعمّ‌] از مرد و زن، و مؤمن [هم‌] باشند، به بهشت درمی‌آیند و از روزی بی‌دریغ برخوردار خواهند شد(۱).