أَفَرَءَيْتَ مَنِ ٱتَّخَذَ إِلَـٰهَهُۥ هَوَىٰهُ وَأَضَلَّهُ ٱللَّهُ عَلَىٰ عِلْمٍ وَخَتَمَ عَلَىٰ سَمْعِهِۦ وَقَلْبِهِۦ وَجَعَلَ عَلَىٰ بَصَرِهِۦ غِشَـٰوَةً فَمَن يَهْدِيهِ مِنۢ بَعْدِ ٱللَّهِ ۚ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ﴿۲۳﴾

آیا توجّه کرده‌ای به آن کس که آگاهانه(۱) هوای نفسش را به جای معبود خود نشانده [و تسلیم آن شده‌] است(۲)؟ خدا هم او را گمراه[تر] کرد و بر گوش و دلش مهر [غفلت‌] نهاد و بر دیده‌اش پرده‌ای کشید(۳)؛ بعد از خدا چه کسی هدایتش خواهد کرد؟ آیا پند نمی‌پذیرید؟

وَقَالُوا۟ مَا هِىَ إِلَّا حَيَاتُنَا ٱلدُّنْيَا نَمُوتُ وَنَحْيَا وَمَا يُهْلِكُنَآ إِلَّا ٱلدَّهْرُ ۚ وَمَا لَهُم بِذَٰلِكَ مِنْ عِلْمٍ ۖ إِنْ هُمْ إِلَّا يَظُنُّونَ﴿۲۴﴾

[انکارورزان‌] گفتند: جز زندگی دنیای ما هیچ [خبری‌] نیست، [گروهی] می‌میریم و [گروهی] زندگی می‌کنیم و این گردش روزگار است که ما را به کام مرگ می‌برد(۱)؛ آنان در مورد این [امر‌] بی‌اطلاعند و فقط پیرو گمانند.

وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ ءَايَـٰتُنَا بَيِّنَـٰتٍ مَّا كَانَ حُجَّتَهُمْ إِلَّآ أَن قَالُوا۟ ٱئْتُوا۟ بِـَٔابَآئِنَآ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ﴿۲۵﴾

و چون آیات ما [در مورد رستاخیز‌] که روشنگر است، بر آنان خوانده شود، دلیل [انکار‌]شان جز این نیست که می‌گویند: اگر راست می‌گویید، پدران ما را بازآرید.

قُلِ ٱللَّهُ يُحْيِيكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يَجْمَعُكُمْ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْقِيَـٰمَةِ لَا رَيْبَ فِيهِ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ﴿۲۶﴾

بگو: خداست که شما را حیات می‌بخشد و مرگ می‌دهد، آنگاه شما را در روز تردیدناپذیر رستاخیز جمع می‌کند، ولی بیشتر مردم [این حقیقت را‌] نمی‌دانند.

وَلِلَّهِ مُلْكُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ وَيَوْمَ تَقُومُ ٱلسَّاعَةُ يَوْمَئِذٍ يَخْسَرُ ٱلْمُبْطِلُونَ﴿۲۷﴾

فرمانروایی آسمانها و زمین خاصّ خداست؛ و روزی که رستاخیز برپا شود، هرزه درایان زیانکار خواهند بود؛

وَتَرَىٰ كُلَّ أُمَّةٍ جَاثِيَةً ۚ كُلُّ أُمَّةٍ تُدْعَىٰٓ إِلَىٰ كِتَـٰبِهَا ٱلْيَوْمَ تُجْزَوْنَ مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ﴿۲۸﴾

هر گروهی(۱) را [از وحشت حساب و جزا، ذلیل و‌] به زانودرآمده می‌بینی؛ همه را برای [گرفتن‌] پرونده اعمالشان(۲) فرا خوانند؛ امروز شما در برابر آنچه کرده‌اید، جزا می‌بینید.

هَـٰذَا كِتَـٰبُنَا يَنطِقُ عَلَيْكُم بِٱلْحَقِّ ۚ إِنَّا كُنَّا نَسْتَنسِخُ مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ﴿۲۹﴾

این پرونده [شما، نزد‌] ماست که به حق بر شما گواهی می‌دهد؛ ما عملکرد شما را [‌دقیقاً‌] ثبت می‌کردیم(۱).

فَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ فَيُدْخِلُهُمْ رَبُّهُمْ فِى رَحْمَتِهِۦ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْمُبِينُ﴿۳۰﴾

مؤمنانِ نیک‌رفتار را ‌صاحب‌اختیارشان مشمول رحمت خویش قرار خواهد داد؛ این است همان کامیابی آشکار.

وَأَمَّا ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ أَفَلَمْ تَكُنْ ءَايَـٰتِى تُتْلَىٰ عَلَيْكُمْ فَٱسْتَكْبَرْتُمْ وَكُنتُمْ قَوْمًا مُّجْرِمِينَ﴿۳۱﴾

ولی [به‌] انکارورزان [خطاب شود:‌] مگر نه این بود که در برابر آیات من که بر شما عرضه می‌شد، گردنکشی می‌کردید و گروهی بزهکار بودید؟

وَإِذَا قِيلَ إِنَّ وَعْدَ ٱللَّهِ حَقٌّ وَٱلسَّاعَةُ لَا رَيْبَ فِيهَا قُلْتُم مَّا نَدْرِى مَا ٱلسَّاعَةُ إِن نَّظُنُّ إِلَّا ظَنًّا وَمَا نَحْنُ بِمُسْتَيْقِنِينَ﴿۳۲﴾

و هنگامی که گفته می‌شد: بی‌گمان وعده خدا راست است و زمان رستاخیز تردیدپذیر نیست، می‌گفتید: نمی‌دانیم رستاخیز چیست؛ تنها تصوّری [در این باره‌] داریم، و[لی‌] به یقین نرسیده‌ایم.