وَإِذْ صَرَفْنَآ إِلَيْكَ نَفَرًا مِّنَ ٱلْجِنِّ يَسْتَمِعُونَ ٱلْقُرْءَانَ فَلَمَّا حَضَرُوهُ قَالُوٓا۟ أَنصِتُوا۟ ۖ فَلَمَّا قُضِىَ وَلَّوْا۟ إِلَىٰ قَوْمِهِم مُّنذِرِينَ﴿۲۹﴾

[به یاد آر‌] آنگاه که گروهی از جن را متوجّه تو کردیم که قرآن را می‌شنیدند؛ چون نزد رسول حضور یافتند، [با یکدیگر‌] گفتند: سکوت! و چون [تلاوت قرآن‌] به پایان رسید، در حالی که هشدار می‌دادند، نزد قوم خود بازگشتند.

قَالُوا۟ يَـٰقَوْمَنَآ إِنَّا سَمِعْنَا كِتَـٰبًا أُنزِلَ مِنۢ بَعْدِ مُوسَىٰ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ يَهْدِىٓ إِلَى ٱلْحَقِّ وَإِلَىٰ طَرِيقٍ مُّسْتَقِيمٍ﴿۳۰﴾

گفتند: ای قوم ما، ما [آیاتِ‌] کتابی هماهنگ با کتب پیشین را شنیدیم که پس از موسی نازل شده است(۱) که به [سوی‌] حق و راه راست هدایت می‌کند(۲).

يَـٰقَوْمَنَآ أَجِيبُوا۟ دَاعِىَ ٱللَّهِ وَءَامِنُوا۟ بِهِۦ يَغْفِرْ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمْ وَيُجِرْكُم مِّنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ﴿۳۱﴾

ای قوم ما، شما هم این دعوت‌‌کننده به سوی خدا(۱) را پاسخ گویید و به او ایمان آورید تا [خدا‌] برخی از(۲) گناهانتان را ببخشد و شما را از مجازاتی دردناک پناه دهد.

وَمَن لَّا يُجِبْ دَاعِىَ ٱللَّهِ فَلَيْسَ بِمُعْجِزٍ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَيْسَ لَهُۥ مِن دُونِهِۦٓ أَوْلِيَآءُ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ فِى ضَلَـٰلٍ مُّبِينٍ﴿۳۲﴾

و هر که دعوت‌‌کننده به سوی خدا را پاسخ نگوید، در زمین [خدای را‌] به تنگ نمی‌آورد(۱) و در برابر خدا کارسازی نخواهد داشت؛ آنان در گمراهی آشکارند.

أَوَلَمْ يَرَوْا۟ أَنَّ ٱللَّهَ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ وَلَمْ يَعْىَ بِخَلْقِهِنَّ بِقَـٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحْـِۧىَ ٱلْمَوْتَىٰ ۚ بَلَىٰٓ إِنَّهُۥ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ﴿۳۳﴾

آیا توجّه نکرده‌اند خدایی که آسمانها و زمین را آفرید و در آفرینش آنها فرومانده نشد، قادر است مردگان را هم زنده کند؟! آری، او بر هر کاری تواناست(۱).

وَيَوْمَ يُعْرَضُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ عَلَى ٱلنَّارِ أَلَيْسَ هَـٰذَا بِٱلْحَقِّ ۖ قَالُوا۟ بَلَىٰ وَرَبِّنَا ۚ قَالَ فَذُوقُوا۟ ٱلْعَذَابَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ﴿۳۴﴾

روزی که انکارورزان بر آتش عرضه می‌شوند، [به آنان گفته می‌شود:‌] آیا این آتش حق [شما‌] نیست؟ گویند: چرا، سوگند به ‌صاحب‌اختیارمان؛ [آنگاه خدا‌] گوید: پس به سزای آن که انکار می‌ورزیدید، مجازات را بچشید(۱).

فَٱصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُو۟لُوا۟ ٱلْعَزْمِ مِنَ ٱلرُّسُلِ وَلَا تَسْتَعْجِل لَّهُمْ ۚ كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ مَا يُوعَدُونَ لَمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا سَاعَةً مِّن نَّهَارٍۭ ۚ بَلَـٰغٌ ۚ فَهَلْ يُهْلَكُ إِلَّا ٱلْقَوْمُ ٱلْفَـٰسِقُونَ﴿۳۵﴾

پس تو هم همچون رسولانی که ثابت قدم(۱) بودند، پایدار باش(۲) و در مورد [درخواست مجازاتِ‌] آنان شتاب مکن(۳)؛ روزی که مجازاتِ موعودشان را [در جهان بازپسین‌] ببینند، گویی فقط پاسی از روز را [در خاک‌] به سر برده‌اند(۴)؛ [این‌] پیامی [عمومی‌] است؛ آیا جز منحرفان هلاک می‌شوند؟!