قَدْ سَمِعَ ٱللَّهُ قَوْلَ ٱلَّتِى تُجَـٰدِلُكَ فِى زَوْجِهَا وَتَشْتَكِىٓ إِلَى ٱللَّهِ وَٱللَّهُ يَسْمَعُ تَحَاوُرَكُمَآ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ سَمِيعٌۢ بَصِيرٌ﴿۱﴾

خدا گفتار آن زن را که در مورد همسرش با تو گفتگو می‌کرد و به خدا شکایت می‌برد، شنید [و پذیرفت‌]، خدا گفتار شما را می‌شنود؛ چرا که او شنوایی است بینا.

ٱلَّذِينَ يُظَـٰهِرُونَ مِنكُم مِّن نِّسَآئِهِم مَّا هُنَّ أُمَّهَـٰتِهِمْ ۖ إِنْ أُمَّهَـٰتُهُمْ إِلَّا ٱلَّـٰٓـِٔى وَلَدْنَهُمْ ۚ وَإِنَّهُمْ لَيَقُولُونَ مُنكَرًا مِّنَ ٱلْقَوْلِ وَزُورًا ۚ وَإِنَّ ٱللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٌ﴿۲﴾

کسانی از شما که همسران خویش را [برای توجیه بی‌میلی و تنوّع‌طلبی خود‌] مادر تلقّی می‌کنند(۱)، [بدانند که‌] آن زنان هرگز مادرانشان نخواهند بود؛ مادرانشان تنها زنانی‌اند که آنان را زاده‌اند؛ آنان سخنی ناپسند و ناحق می‌گویند؛ و [اگر توبه کنند(۲)‌] خدا گذشت‌‌کننده و آمرزگار است.

وَٱلَّذِينَ يُظَـٰهِرُونَ مِن نِّسَآئِهِمْ ثُمَّ يَعُودُونَ لِمَا قَالُوا۟ فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مِّن قَبْلِ أَن يَتَمَآسَّا ۚ ذَٰلِكُمْ تُوعَظُونَ بِهِۦ ۚ وَٱللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ﴿۳﴾

آنان که زنان خویش را مادر تلقّی می‌کنند، آنگاه از گفته خود بازمی‌گردند، باید قبل از آمیزش، یک اسیر را آزاد کنند؛ این(۱) [دستوری‌] است که شما به آن اندرز داده می‌شوید؛ و خدا به آنچه می‌کنید آگاه است.

فَمَن لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ مِن قَبْلِ أَن يَتَمَآسَّا ۖ فَمَن لَّمْ يَسْتَطِعْ فَإِطْعَامُ سِتِّينَ مِسْكِينًا ۚ ذَٰلِكَ لِتُؤْمِنُوا۟ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ ۚ وَتِلْكَ حُدُودُ ٱللَّهِ ۗ وَلِلْكَـٰفِرِينَ عَذَابٌ أَلِيمٌ﴿۴﴾

و هر که [توان آن را در خود‌] نیافت، دو ماه پیاپی قبل از آمیزش روزه بگیرد و هر که این را هم نتواند، شصت بینوا را اطعام کند؛ این [دستور‌] از آن جهت است که به [گفتارِ‌] خدا و رسولش [در مورد زشتی عملتان‌] باور داشته باشید؛ این احکام خداست؛ و انکارورزان مجازاتی دردناک [در انتظار‌] دارند.

إِنَّ ٱلَّذِينَ يُحَآدُّونَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ كُبِتُوا۟ كَمَا كُبِتَ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۚ وَقَدْ أَنزَلْنَآ ءَايَـٰتٍۭ بَيِّنَـٰتٍ ۚ وَلِلْكَـٰفِرِينَ عَذَابٌ مُّهِينٌ﴿۵﴾

آنان که با خدا و رسولش مخالفت ورزند، همچون پیشینیان نگونسار و ذلیل خواهند شد؛ به راستی آیات روشنگری نازل کرده‌ایم؛ و انکارورزان مجازاتی ذلّت‌بار [در انتظار‌] دارند.

يَوْمَ يَبْعَثُهُمُ ٱللَّهُ جَمِيعًا فَيُنَبِّئُهُم بِمَا عَمِلُوٓا۟ ۚ أَحْصَىٰهُ ٱللَّهُ وَنَسُوهُ ۚ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ شَهِيدٌ﴿۶﴾

روزی که خدا همه آنان را برمی‌انگیزد، از اعمالشان - که خدا آنها را به شمار آورده است(۱) و [خودشان‌] فراموش کرده‌اند - آگاهشان می‌سازد(۲)؛ و خدا بر هر چیزی گواه است.