يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِذَا نَـٰجَيْتُمُ ٱلرَّسُولَ فَقَدِّمُوا۟ بَيْنَ يَدَىْ نَجْوَىٰكُمْ صَدَقَةً ۚ ذَٰلِكَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَأَطْهَرُ ۚ فَإِن لَّمْ تَجِدُوا۟ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ﴿۱۲﴾

ای ایمان‌آوردگان، هر گاه می‌خواهید با رسول خصوصی صحبت کنید، قبل از آن [در راه خدا‌] انفاق کنید؛ این برای شما بهتر و شایسته‌تر است؛ و اگر امکان انفاق نداشتید، خدا آمرزگاری است مهربان.

ءَأَشْفَقْتُمْ أَن تُقَدِّمُوا۟ بَيْنَ يَدَىْ نَجْوَىٰكُمْ صَدَقَـٰتٍ ۚ فَإِذْ لَمْ تَفْعَلُوا۟ وَتَابَ ٱللَّهُ عَلَيْكُمْ فَأَقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُوا۟ ٱلزَّكَوٰةَ وَأَطِيعُوا۟ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ ۚ وَٱللَّهُ خَبِيرٌۢ بِمَا تَعْمَلُونَ﴿۱۳﴾

آیا از انفاق قبل از مذاکرات خصوصی هراسان شدید؟ اکنون که نکردید و خدا هم [به رحمت خویش‌] بر شما بازگشت، به نماز و زکات و اطاعت خدا و رسولش بپردازید؛ و خدا از اعمالی که می‌کنید آگاه است.

۞ أَلَمْ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ تَوَلَّوْا۟ قَوْمًا غَضِبَ ٱللَّهُ عَلَيْهِم مَّا هُم مِّنكُمْ وَلَا مِنْهُمْ وَيَحْلِفُونَ عَلَى ٱلْكَذِبِ وَهُمْ يَعْلَمُونَ﴿۱۴﴾

آیا توجّه نکرده‌ای به کسانی که گروهی را که خدا بر آنان خشمگین است، به دوستی گرفتند(۱)؛ [در واقع‌] آنان نه از شما هستند، نه از ایشان(۲)، و آگاهانه به دروغ سوگند یاد می‌کنند.

أَعَدَّ ٱللَّهُ لَهُمْ عَذَابًا شَدِيدًا ۖ إِنَّهُمْ سَآءَ مَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ﴿۱۵﴾

خدا برای آنان مجازاتی سخت آماده کرده است؛ به راستی رفتار زشتی داشتند.

ٱتَّخَذُوٓا۟ أَيْمَـٰنَهُمْ جُنَّةً فَصَدُّوا۟ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ فَلَهُمْ عَذَابٌ مُّهِينٌ﴿۱۶﴾

سوگندهای خویش را سپری قرار داده‌اند(۱) [برای پوشش نیاتشان‌] و [مردم را‌] از راه خدا بازداشتند(۲)، از این روی مجازاتی ذلّت‌بار [در انتظار‌] دارند.

لَّن تُغْنِىَ عَنْهُمْ أَمْوَٰلُهُمْ وَلَآ أَوْلَـٰدُهُم مِّنَ ٱللَّهِ شَيْـًٔا ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلنَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ﴿۱۷﴾

هرگز اموال و فرزندانشان در برابر خدا به هیچ وجه به حالشان سودمند نخواهد بود(۱)؛ آنان جاودانه دوزخی‌اند.

يَوْمَ يَبْعَثُهُمُ ٱللَّهُ جَمِيعًا فَيَحْلِفُونَ لَهُۥ كَمَا يَحْلِفُونَ لَكُمْ ۖ وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ عَلَىٰ شَىْءٍ ۚ أَلَآ إِنَّهُمْ هُمُ ٱلْكَـٰذِبُونَ﴿۱۸﴾

روزی که خدا همه آنان را برمی‌انگیزد، برای خدا هم سوگند یاد می‌کنند(۱)، همان‌گونه که برای شما سوگند یاد می‌کنند و می‌پندارند که قادرند [حقایق را انکار کنند‌]؛ آگاه باشید که دروغ‌پردازند.

ٱسْتَحْوَذَ عَلَيْهِمُ ٱلشَّيْطَـٰنُ فَأَنسَىٰهُمْ ذِكْرَ ٱللَّهِ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ حِزْبُ ٱلشَّيْطَـٰنِ ۚ أَلَآ إِنَّ حِزْبَ ٱلشَّيْطَـٰنِ هُمُ ٱلْخَـٰسِرُونَ﴿۱۹﴾

شیطان بر آنان چیره شده و یاد خدا را از خاطرشان برده است؛ آنان گروه شیطانند؛ آگاه باشید که گروه شیطان زیانکارند.

إِنَّ ٱلَّذِينَ يُحَآدُّونَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥٓ أُو۟لَـٰٓئِكَ فِى ٱلْأَذَلِّينَ﴿۲۰﴾

افرادی که با خدا و رسولش مخالفت می‌ورزند، در زمره ذلیل‌ترین افرادند(۱).

كَتَبَ ٱللَّهُ لَأَغْلِبَنَّ أَنَا۠ وَرُسُلِىٓ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ قَوِىٌّ عَزِيزٌ﴿۲۱﴾

خدا مقرّر داشته است که من و رسولانِ من پیروز خواهیم بود(۱)؛ که خدا نیرومندی است فرادست.