وَجَآءَ فِرْعَوْنُ وَمَن قَبْلَهُۥ وَٱلْمُؤْتَفِكَـٰتُ بِٱلْخَاطِئَةِ﴿۹﴾

فرعون و [اقوام‌] قبل از او و [مردمِ‌] شهرهای زیر و روشده(۱) مرتکب خطا [و نافرمانی‌] شدند.

فَعَصَوْا۟ رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةً رَّابِيَةً﴿۱۰﴾

و رسول پروردگارشان را نافرمانی کردند، [خدا هم‌] به کیفری سخت گرفتارشان کرد.

إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلْمَآءُ حَمَلْنَـٰكُمْ فِى ٱلْجَارِيَةِ﴿۱۱﴾

هنگامی که سیلاب طغیان کرد، [نیاکان‌] شما را بر کشتی [نوح‌] سوار کردیم،

لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَتَعِيَهَآ أُذُنٌ وَٰعِيَةٌ﴿۱۲﴾

تا آن را برای شما وسیله تذکری قرار دهیم و گوشهای شنوا آن را فرا گیرد.

فَإِذَا نُفِخَ فِى ٱلصُّورِ نَفْخَةٌ وَٰحِدَةٌ﴿۱۳﴾

آنگاه که دمیده شود در صدادهنده بزرگ، دمیدنی واحد

وَحُمِلَتِ ٱلْأَرْضُ وَٱلْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَٰحِدَةً﴿۱۴﴾

و زمین و کوهها [از جای‌] برداشته شوند و با یک ضربه متلاشی گردند،

فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ﴿۱۵﴾

آن روز، واقعه[ی عظیمِ رستاخیز‌] به وقوع می‌پیوندد،

وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِىَ يَوْمَئِذٍ وَاهِيَةٌ﴿۱۶﴾

و آسمان بشکافد، که در آن روز سست و نااستوار است،

وَٱلْمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرْجَآئِهَا ۚ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمَـٰنِيَةٌ﴿۱۷﴾

و فرشتگان بر کرانه‌های آسمان [برای انجام مأموریت‌] موضع می‌گیرند؛ و در آن روز، عرش ‌صاحب‌اختیارت را هشت [فرشته‌] بر فرازشان حمل می‌کنند(۱).

يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنكُمْ خَافِيَةٌ﴿۱۸﴾

آن روز همه شما [بر دادگاه عدالت‌] عرضه می‌شوید و هیچ سرّی از [اسرار‌] شما پنهان نخواهد ماند(۱).

فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقْرَءُوا۟ كِتَـٰبِيَهْ﴿۱۹﴾

پس هر که کارنامه‌اش به دست راستش داده شود، [با شادمانی‌] گوید: بیایید(۱) کارنامه مرا(۲) بخوانید؛

إِنِّى ظَنَنتُ أَنِّى مُلَـٰقٍ حِسَابِيَهْ﴿۲۰﴾

یقین داشتم که حساب [عملکرد‌] خویش را خواهم دید؛

فَهُوَ فِى عِيشَةٍ رَّاضِيَةٍ﴿۲۱﴾

او در بهشت برین که میوه‌هایش(۱) در دسترس است، زندگی رضایت‌بخشی خواهد داشت.

فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍ﴿۲۲﴾

ترجمه این آیه، در آیه قبل ادغام شده است.

قُطُوفُهَا دَانِيَةٌ﴿۲۳﴾

ترجمه این آیه، در آیه قبل ادغام شده است.

كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَآ أَسْلَفْتُمْ فِى ٱلْأَيَّامِ ٱلْخَالِيَةِ﴿۲۴﴾

در برابر رفتار گذشته خود، گوارا بخورید و بیاشامید.

وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَـٰلَيْتَنِى لَمْ أُوتَ كِتَـٰبِيَهْ﴿۲۵﴾

امّا هر که کارنامه‌اش به دست چپش داده شود، می‌گوید: کاش کارنامه‌ام را نداده بودند؛

وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ﴿۲۶﴾

و از حسابم خبر نداشتم؛

يَـٰلَيْتَهَا كَانَتِ ٱلْقَاضِيَةَ﴿۲۷﴾

ای کاش مرگ پایان کار بود(۱)؛

مَآ أَغْنَىٰ عَنِّى مَالِيَهْ ۜ﴿۲۸﴾

اموالم سودی به حال من نداشت و سلطه‌ام از دست رفت(۱)؛

هَلَكَ عَنِّى سُلْطَـٰنِيَهْ﴿۲۹﴾

ترجمه این آیه، در آیه قبل ادغام شده است.

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ﴿۳۰﴾

[آنگاه گویند:‌] دستگیر و در بندش کنید،

ثُمَّ ٱلْجَحِيمَ صَلُّوهُ﴿۳۱﴾

و او را به دوزخ درآورید،

ثُمَّ فِى سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًا فَٱسْلُكُوهُ﴿۳۲﴾

و با زنجیری به طول هفتاد ذراع(۱) مقیدش کنید.

إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ ٱلْعَظِيمِ﴿۳۳﴾

زیرا به خدای بزرگ ایمان نداشت،

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ﴿۳۴﴾

و [کسی را‌] بر غذا دادنِ بینوا ترغیب نمی‌کرد.