عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ﴿۱﴾

در مورد چه چیز(۱) از یکدیگر می‌پرسند؟

عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلْعَظِيمِ﴿۲﴾

از خبر بزرگِ [رستاخیز‌]،

ٱلَّذِى هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ﴿۳﴾

که در آن اختلاف نظر دارند(۱).

كَلَّا سَيَعْلَمُونَ﴿۴﴾

هرگز [تصوّرشان درست نیست‌]، به زودی آگاه خواهند شد؛

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ﴿۵﴾

هرگز! به زودی آگاه خواهند شد.

أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ مِهَـٰدًا﴿۶﴾

آیا زمین را مهد آرامش قرار ندادیم؟

وَٱلْجِبَالَ أَوْتَادًا﴿۷﴾

و کوهها را چون میخهایی(۱)؟

وَخَلَقْنَـٰكُمْ أَزْوَٰجًا﴿۸﴾

و شما را نر و ماده آفریدیم،

وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا﴿۹﴾

و خوابتان را مایه آرامش شما ساختیم.

وَجَعَلْنَا ٱلَّيْلَ لِبَاسًا﴿۱۰﴾

و شب را پوشش و روز را [هنگام تلاش‌] معاش قرار دادیم،

وَجَعَلْنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشًا﴿۱۱﴾

ترجمه این آیه، در آیه قبل ادغام شده است.

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا﴿۱۲﴾

و بر فرازتان هفت [طبقه‌] مستحکم بنا کردیم(۱).

وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا﴿۱۳﴾

و چراغی فروزان پدید آوردیم،

وَأَنزَلْنَا مِنَ ٱلْمُعْصِرَٰتِ مَآءً ثَجَّاجًا﴿۱۴﴾

و از ابرهای باران‌زا آبی فراوان فرو فرستادیم،

لِّنُخْرِجَ بِهِۦ حَبًّا وَنَبَاتًا﴿۱۵﴾

تا بدان دانه و گیاه و باغهایی انبوه برویانیم.

وَجَنَّـٰتٍ أَلْفَافًا﴿۱۶﴾

ترجمه این آیه، در آیه قبل ادغام شده است.

إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ كَانَ مِيقَـٰتًا﴿۱۷﴾

تحقیقاً روز داوری، وعده‌گاه [همه(۱)‌] است،

يَوْمَ يُنفَخُ فِى ٱلصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا﴿۱۸﴾

روزی که در صدادهنده بزرگ دمیده شود و شما فوج فوج(۱) [به عرصه محشر‌] درآیید(۲)،

وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ أَبْوَٰبًا﴿۱۹﴾

و آسمان به صورت درهایی متعدد گشوده شود،

وَسُيِّرَتِ ٱلْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا﴿۲۰﴾

و کوهها به حرکت درآورده شود، و [همچون‌] سراب گردد.

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا﴿۲۱﴾

دوزخ کمینگاهی است،

لِّلطَّـٰغِينَ مَـَٔابًا﴿۲۲﴾

بازگشت گاهی برای طغیانگران،

لَّـٰبِثِينَ فِيهَآ أَحْقَابًا﴿۲۳﴾

که روزگاری دراز(۱) در آن سر کنند؛

لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا﴿۲۴﴾

در آنجا نه خنکی چشند و نه آشامیدنی؛ تنها آب داغ و آلوده [در اختیار دارند(۱)‌]،

إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا﴿۲۵﴾

ترجمه این آیه، در آیه قبل ادغام شده است.

جَزَآءً وِفَاقًا﴿۲۶﴾

[مجازات می‌شوند‌] مجازاتی متناسب [رفتارشان(۱)‌]؛

إِنَّهُمْ كَانُوا۟ لَا يَرْجُونَ حِسَابًا﴿۲۷﴾

آنان به روز حساب امید و باور نداشتند،

وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا كِذَّابًا﴿۲۸﴾

و آیات ما را سخت تکذیب می‌کردند؛

وَكُلَّ شَىْءٍ أَحْصَيْنَـٰهُ كِتَـٰبًا﴿۲۹﴾

در حالی که ما همه چیز را به صورت مکتوب، به شمار آورده‌ایم(۱)،

فَذُوقُوا۟ فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا﴿۳۰﴾

پس بچشید که هرگز [چیزی] جز مجازات بر شما نمی‌افزاییم(۱).