إِذَا ٱلشَّمْسُ كُوِّرَتْ﴿۱﴾

آنگاه که خورشید در هم پیچیده شود،

وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتْ﴿۲﴾

و ستارگان بی‌فروغ گردند،

وَإِذَا ٱلْجِبَالُ سُيِّرَتْ﴿۳﴾

و کوهها از جای رانده شوند،

وَإِذَا ٱلْعِشَارُ عُطِّلَتْ﴿۴﴾

و آنگاه که نفیس‌ترین اموال(۱) به حال خود رها شود،

وَإِذَا ٱلْوُحُوشُ حُشِرَتْ﴿۵﴾

و جانوران وحشی گرد آورده شوند،

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ سُجِّرَتْ﴿۶﴾

و دریاها افروخته گردد،

وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتْ﴿۷﴾

و آنگاه که نفوس [خلق با همسان خود‌] قرین گردند(۱)،

وَإِذَا ٱلْمَوْءُۥدَةُ سُئِلَتْ﴿۸﴾

و آنگاه که از دختربچه زنده به گورشده می‌پرسند:

بِأَىِّ ذَنۢبٍ قُتِلَتْ﴿۹﴾

به کدام گناه کشته شده است؟

وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتْ﴿۱۰﴾

و آنگاه که کارنامه‌ها گشوده شود(۱)

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتْ﴿۱۱﴾

و [نظم‌] آسمان برکنده شود،

وَإِذَا ٱلْجَحِيمُ سُعِّرَتْ﴿۱۲﴾

و دوزخ برافروخته گردد،

وَإِذَا ٱلْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ﴿۱۳﴾

و بهشت در دسترس [پرواپیشگان‌] قرار داده شود(۱)،

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّآ أَحْضَرَتْ﴿۱۴﴾

هر کس آگاه می‌گردد که چه [توشه‌ای‌] فراهم کرده است(۱).

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلْخُنَّسِ﴿۱۵﴾

سوگند(۱) به ستارگان بازگردنده(۲)،

ٱلْجَوَارِ ٱلْكُنَّسِ﴿۱۶﴾

که به گردش درآیند(۱) و رخ پنهان کنند(۲)،

وَٱلَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ﴿۱۷﴾

و سوگند به شب، چون بازگردد،

وَٱلصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ﴿۱۸﴾

و به صبح، به گاه دمیدنش،

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ﴿۱۹﴾

که این [قرآن‌] گفتار فرستاده‌ای است بزرگوار(۱)،

ذِى قُوَّةٍ عِندَ ذِى ٱلْعَرْشِ مَكِينٍ﴿۲۰﴾

[فرشته‌] نیرومندی با منزلت، نزد خدای عرش،

مُّطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ﴿۲۱﴾

در افق بالا، فرمانده فرشتگان و امین [وحی خدا‌] است.

وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍ﴿۲۲﴾

[علی رغم ادّعای مغرضان،(۱)‌] معاشر شما دیوانه نیست؛

وَلَقَدْ رَءَاهُ بِٱلْأُفُقِ ٱلْمُبِينِ﴿۲۳﴾

و به راستی جبرئیل را در افق روشن مشاهده کرد؛

وَمَا هُوَ عَلَى ٱلْغَيْبِ بِضَنِينٍ﴿۲۴﴾

و از ارائه وحی غیبی [که به او رسیده‌] دریغ ندارد؛

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَـٰنٍ رَّجِيمٍ﴿۲۵﴾

و گفتارش القای شیطان مطرود نیست،

فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ﴿۲۶﴾

پس به کجا می‌روید؟!

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَـٰلَمِينَ﴿۲۷﴾

قرآن جز یادآوری برای جهانیان نیست،

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ﴿۲۸﴾

برای هر کس از شما که بخواهد راه راست در پیش گیرد(۱).

وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَـٰلَمِينَ﴿۲۹﴾

و خواست شما محدود در [قانونمندی و‌] خواست خدای ‌صاحب‌اختیار جهانیان است(۱).