وَٱلْعَصْرِ﴿۱﴾

سوگند به پایان روز(۱)،

إِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ لَفِى خُسْرٍ﴿۲﴾

که انسانها(۱) در [حال‌] زیانند(۲)،

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلْحَقِّ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلصَّبْرِ﴿۳﴾

مگر مؤمنانِ نیک‌رفتار که یکدیگر را به رعایت حق و شکیبایی توصیه کردند.

وَيْلٌ لِّكُلِّ هُمَزَةٍ لُّمَزَةٍ﴿۱﴾

وای بر هر عیبجوی پشت سر و پیش روی،

ٱلَّذِى جَمَعَ مَالًا وَعَدَّدَهُۥ﴿۲﴾

که مالی فراهم ساخته و به حساب آن مشغول است،

يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُۥٓ أَخْلَدَهُۥ﴿۳﴾

پندارد که اموالش موجب جاودانگی اوست(۱)؛

كَلَّا ۖ لَيُنۢبَذَنَّ فِى ٱلْحُطَمَةِ﴿۴﴾

هرگز! در بلای خردکننده نگونسار خواهد شد.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحُطَمَةُ﴿۵﴾

خبر نداری که آن بلای خردکننده چگونه است(۱)!

نَارُ ٱللَّهِ ٱلْمُوقَدَةُ﴿۶﴾

آتشِ افروخته خداست،

ٱلَّتِى تَطَّلِعُ عَلَى ٱلْأَفْـِٔدَةِ﴿۷﴾

که بر دلها می‌افتد؛

إِنَّهَا عَلَيْهِم مُّؤْصَدَةٌ﴿۸﴾

[و‌] به صورتی غیرقابل گریز بر آنان مقرّر شده است(۱)،

فِى عَمَدٍ مُّمَدَّدَةٍۭ﴿۹﴾

در ستونهایی(۱) کشیده.

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِأَصْحَـٰبِ ٱلْفِيلِ﴿۱﴾

آیا توجّه نکرده‌ای که ‌صاحب‌اختیارت با سپاه فیل سوار(۱) چه کرد؟!

أَلَمْ يَجْعَلْ كَيْدَهُمْ فِى تَضْلِيلٍ﴿۲﴾

مگر نیرنگشان را نقش بر آب نکرد؟

وَأَرْسَلَ عَلَيْهِمْ طَيْرًا أَبَابِيلَ﴿۳﴾

و پرندگانی فوج فوج(۱) بر سر آنان فرستاد،

تَرْمِيهِم بِحِجَارَةٍ مِّن سِجِّيلٍ﴿۴﴾

[که‌] سنگهایی از خمیر سخت‌شده(۱) بر آنان می‌افکندند(۲)،

فَجَعَلَهُمْ كَعَصْفٍ مَّأْكُولٍۭ﴿۵﴾

سرانجام آنان را به صورت کاهبرگهای جویده درآورد.