ٱلرِّجَالُ قَوَّٰمُونَ عَلَى ٱلنِّسَآءِ بِمَا فَضَّلَ ٱللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ وَبِمَآ أَنفَقُوا۟ مِنْ أَمْوَٰلِهِمْ ۚ فَٱلصَّـٰلِحَـٰتُ قَـٰنِتَـٰتٌ حَـٰفِظَـٰتٌ لِّلْغَيْبِ بِمَا حَفِظَ ٱللَّهُ ۚ وَٱلَّـٰتِى تَخَافُونَ نُشُوزَهُنَّ فَعِظُوهُنَّ وَٱهْجُرُوهُنَّ فِى ٱلْمَضَاجِعِ وَٱضْرِبُوهُنَّ ۖ فَإِنْ أَطَعْنَكُمْ فَلَا تَبْغُوا۟ عَلَيْهِنَّ سَبِيلًا ۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلِيًّا كَبِيرًا﴿۳۴﴾

شوهران قوامبخش [زندگی‌] زنانند(۱)، زیرا خدا [از نظر نیروی جسمی‌] آنها را بر زنان برتری بخشیده(۲) و [برای هزینه زندگی مشترک‌] از اموال خود خرج می‌کنند؛ بنابراین زنان شایسته، فرمانبردار [خدا(۳)‌] هستند و در غیاب [همسر‌]، پاسدار [حقوق او‌] می‌باشند، زیرا خدا حقوق زنان را [با الزامِ مردان به قوامِ زندگی بودن و پرداخت نفقه‌] حفظ کرده است؛ امّا زنانی را که از سرکشی و ترک وظیفه‌شان [و طبعا از فاجعه طلاقشان‌] ترس دارید، [ابتدا‌] اندرزشان دهید و [اگر مؤثّر نیفتاد‌] در بستر(۴) از آنان کناره بگیرید، [اگر باز هم بی‌نتیجه ماند، ناگزیر‌] با آنان برخورد کنید(۵)، ولی اگر [در مورد وظایفی که بر عهده دارند‌] از شما اطاعت کردند، بر آنان بهانه‌ای مجویید، که خدا بلندپایه و بزرگ است.

وَإِنْ خِفْتُمْ شِقَاقَ بَيْنِهِمَا فَٱبْعَثُوا۟ حَكَمًا مِّنْ أَهْلِهِۦ وَحَكَمًا مِّنْ أَهْلِهَآ إِن يُرِيدَآ إِصْلَـٰحًا يُوَفِّقِ ٱللَّهُ بَيْنَهُمَآ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلِيمًا خَبِيرًا﴿۳۵﴾

و اگر [مشکل زوج حل نشد و‌] از ناسازگاری میان آنان ترس داشتید، [باز هم برای پرهیز از متارکه،‌] داوری از خانواده مرد و داوری از خانواده زن انتخاب کنید؛ اگر [زن و شوهر‌] سرِ سازگاری داشته باشند، خدا آنان را به توافق خواهد رساند، که خدا دانایی است آگاه.

۞ وَٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا۟ بِهِۦ شَيْـًٔا ۖ وَبِٱلْوَٰلِدَيْنِ إِحْسَـٰنًا وَبِذِى ٱلْقُرْبَىٰ وَٱلْيَتَـٰمَىٰ وَٱلْمَسَـٰكِينِ وَٱلْجَارِ ذِى ٱلْقُرْبَىٰ وَٱلْجَارِ ٱلْجُنُبِ وَٱلصَّاحِبِ بِٱلْجَنۢبِ وَٱبْنِ ٱلسَّبِيلِ وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَـٰنُكُمْ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ مَن كَانَ مُخْتَالًا فَخُورًا﴿۳۶﴾

خدای را بندگی کنید و هیچ چیز [و هیچ کس‌] را [در توان و تدبیر‌] با او شریک نشمارید و نسبت به پدر و مادر، خویشاوندان، یتیمان، بینوایان، همسایگان نزدیک و دور، و معاشران، در راه ماندگان و نیز اسیرانی که در اختیار شما هستند، [به شایستگی‌] نیکی کنید، که خدا افراد متکبّر و فخرفروش را دوست ندارد؛

ٱلَّذِينَ يَبْخَلُونَ وَيَأْمُرُونَ ٱلنَّاسَ بِٱلْبُخْلِ وَيَكْتُمُونَ مَآ ءَاتَىٰهُمُ ٱللَّهُ مِن فَضْلِهِۦ ۗ وَأَعْتَدْنَا لِلْكَـٰفِرِينَ عَذَابًا مُّهِينًا﴿۳۷﴾

همان افرادی که بخل می‌ورزند و مردم را به بخل وامی دارند و مالی را که خدا از فزون‌بخشی خود به آنها عطا کرده است، پنهان می‌دارند؛ [اینان ناسپاسند‌] و برای ناسپاسان مجازاتی ذلّت‌بار آماده کرده‌ایم؛