ٱللَّهُ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ۚ لَيَجْمَعَنَّكُمْ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْقِيَـٰمَةِ لَا رَيْبَ فِيهِ ۗ وَمَنْ أَصْدَقُ مِنَ ٱللَّهِ حَدِيثًا﴿۸۷﴾

خداست که معبودی جز او نیست؛ محقّقاً شما را در روزِ تردیدناپذیرِ رستاخیز جمع می‌کند(۱)؛ [این گفتار خداست‌] و راستگوتر از خدا کیست؟

۞ فَمَا لَكُمْ فِى ٱلْمُنَـٰفِقِينَ فِئَتَيْنِ وَٱللَّهُ أَرْكَسَهُم بِمَا كَسَبُوٓا۟ ۚ أَتُرِيدُونَ أَن تَهْدُوا۟ مَنْ أَضَلَّ ٱللَّهُ ۖ وَمَن يُضْلِلِ ٱللَّهُ فَلَن تَجِدَ لَهُۥ سَبِيلًا﴿۸۸﴾

چرا در مورد دورویان دو گروه شدید؟ در حالی که خدا به خاطر دستاورد [زشت]شان آنان را نگون‌سار کرده؛ آیا می‌خواهید کسی را که خدا گمراه کرده است هدایت کنید(۱)؟ هر که را خدا گمراه کرده است، هرگز راهی برای او نخواهی یافت.

وَدُّوا۟ لَوْ تَكْفُرُونَ كَمَا كَفَرُوا۟ فَتَكُونُونَ سَوَآءً ۖ فَلَا تَتَّخِذُوا۟ مِنْهُمْ أَوْلِيَآءَ حَتَّىٰ يُهَاجِرُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ ۚ فَإِن تَوَلَّوْا۟ فَخُذُوهُمْ وَٱقْتُلُوهُمْ حَيْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ ۖ وَلَا تَتَّخِذُوا۟ مِنْهُمْ وَلِيًّا وَلَا نَصِيرًا﴿۸۹﴾

[دورویان‌] دوست دارند کاش شما هم به سان آنان به راه انکار گام زنید، و یکسان باشید، پس با هیچ یک از آنان دوستی نکنید تا در راه خدا مهاجرت کنند؛ و اگر [از هجرت‌] روی برتافتند [و علاقه به جلب محبّت گروه متخاصم داشتند، سوء نیتشان محرز است‌]، آنان را هر جا که یافتید دستگیر و به قتل برسانید و از میان آنان دوست و یاوری انتخاب نکنید؛

إِلَّا ٱلَّذِينَ يَصِلُونَ إِلَىٰ قَوْمٍۭ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُم مِّيثَـٰقٌ أَوْ جَآءُوكُمْ حَصِرَتْ صُدُورُهُمْ أَن يُقَـٰتِلُوكُمْ أَوْ يُقَـٰتِلُوا۟ قَوْمَهُمْ ۚ وَلَوْ شَآءَ ٱللَّهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَـٰتَلُوكُمْ ۚ فَإِنِ ٱعْتَزَلُوكُمْ فَلَمْ يُقَـٰتِلُوكُمْ وَأَلْقَوْا۟ إِلَيْكُمُ ٱلسَّلَمَ فَمَا جَعَلَ ٱللَّهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيلًا﴿۹۰﴾

مگر کسانی که وابسته به گروهی باشند که بین شما و آنان پیمانی برقرار است، یا آنان که [با این تعهّد‌] به سراغ شما می‌آیند که نسبت به جنگ و ستیز با شما و گروه خود بی‌علاقه‌اند؛ اگر خدا می‌خواست، آنان را بر شما مسلّط می‌کرد که با شما بجنگند؛ پس اگر از [تعرض و‌] جنگ با شما کناره گرفته‌اند و ابراز مسالمت کرده‌اند، خدا برای شما هیچ گونه راه تعرضی علیه آنان نگشوده است.

سَتَجِدُونَ ءَاخَرِينَ يُرِيدُونَ أَن يَأْمَنُوكُمْ وَيَأْمَنُوا۟ قَوْمَهُمْ كُلَّ مَا رُدُّوٓا۟ إِلَى ٱلْفِتْنَةِ أُرْكِسُوا۟ فِيهَا ۚ فَإِن لَّمْ يَعْتَزِلُوكُمْ وَيُلْقُوٓا۟ إِلَيْكُمُ ٱلسَّلَمَ وَيَكُفُّوٓا۟ أَيْدِيَهُمْ فَخُذُوهُمْ وَٱقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ ۚ وَأُو۟لَـٰٓئِكُمْ جَعَلْنَا لَكُمْ عَلَيْهِمْ سُلْطَـٰنًا مُّبِينًا﴿۹۱﴾

گروه دیگری را خواهید یافت که [موضعی جداگانه دارند و با دورویی‌] می‌خواهند از جانب شما و هم از جانب قوم [مشرک‌] خود ایمن باشند؛ و[لی‌] هر گاه که به فتنه کشانده شوند، [براحتی‌] در آن نگونسار شوند(۱)؛ اگر از [تعرض علیه‌] شما کناره نگرفته و ابراز مسالمت نکردند و دست از شما بازنداشتند، آنان را هر جا که یافتید دستگیر و به قتل برسانید(۲)؛ ایشان هستند(۳) که در برابر آنان شما را در موضعی مسلّط قرار داده‌ایم.