الٓمٓصٓ﴿۱﴾

الف، لام، میم، صاد.

كِتَـٰبٌ أُنزِلَ إِلَيْكَ فَلَا يَكُن فِى صَدْرِكَ حَرَجٌ مِّنْهُ لِتُنذِرَ بِهِۦ وَذِكْرَىٰ لِلْمُؤْمِنِينَ﴿۲﴾

[این‌] کتابی است که بر تو نازل شده است تا بدان هشداردهی و پندی برای مؤمنان باشد، پس نباید از [انکار‌] آن رنجیده خاطر باشی.

ٱتَّبِعُوا۟ مَآ أُنزِلَ إِلَيْكُم مِّن رَّبِّكُمْ وَلَا تَتَّبِعُوا۟ مِن دُونِهِۦٓ أَوْلِيَآءَ ۗ قَلِيلًا مَّا تَذَكَّرُونَ﴿۳﴾

از آنچه از جانب ‌صاحب‌اختیارتان بر شما نازل شده است پیروی کنید و در برابر او پیرو هیچ بتی نشوید(۱)؛ و[لی‌] عدّه قلیلی پند می‌پذیرید.

وَكَم مِّن قَرْيَةٍ أَهْلَكْنَـٰهَا فَجَآءَهَا بَأْسُنَا بَيَـٰتًا أَوْ هُمْ قَآئِلُونَ﴿۴﴾

بسا شهرها، که [مردمش را‌] هلاک کردیم و سختگیری ما شب هنگام یا در حالی که به خواب نیمروزی فرو رفته بودند سر رسید.

فَمَا كَانَ دَعْوَىٰهُمْ إِذْ جَآءَهُم بَأْسُنَآ إِلَّآ أَن قَالُوٓا۟ إِنَّا كُنَّا ظَـٰلِمِينَ﴿۵﴾

آنگاه که سختگیری ما بر آنان فرا رسید، گفتارشان جز این نبود که ما خود ستمکار [و مستوجب عقوبت‌] بودیم.

فَلَنَسْـَٔلَنَّ ٱلَّذِينَ أُرْسِلَ إِلَيْهِمْ وَلَنَسْـَٔلَنَّ ٱلْمُرْسَلِينَ﴿۶﴾

بی‌گمان از پیامبران و مردمی که مورد ارسال پیامبران بودند، بازپرسی می‌کنیم(۱)؛

فَلَنَقُصَّنَّ عَلَيْهِم بِعِلْمٍ ۖ وَمَا كُنَّا غَآئِبِينَ﴿۷﴾

و [اعمالشان را‌] با آگاهی بر آنان حکایت خواهیم کرد و ما [هرگز از کارشان غافل و‌] غایب نبوده‌ایم.

وَٱلْوَزْنُ يَوْمَئِذٍ ٱلْحَقُّ ۚ فَمَن ثَقُلَتْ مَوَٰزِينُهُۥ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُفْلِحُونَ﴿۸﴾

سنجش [اعمال‌] در آن روز به حق انجام می‌گیرد و آنان که برآورد [اعمال‌]شان وزین و ارزشمند باشد(۱)، رستگارند.

وَمَنْ خَفَّتْ مَوَٰزِينُهُۥ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ خَسِرُوٓا۟ أَنفُسَهُم بِمَا كَانُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا يَظْلِمُونَ﴿۹﴾

و آنان که برآورد [اعمال‌]شان سبک و بی‌ارزش باشد(۱)، افرادی هستند که با ستم [و انکار‌] نسبت به نشانه‌های [الوهیت‌] ما، خود را به زیان انداخته‌اند.

وَلَقَدْ مَكَّنَّـٰكُمْ فِى ٱلْأَرْضِ وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيهَا مَعَـٰيِشَ ۗ قَلِيلًا مَّا تَشْكُرُونَ﴿۱۰﴾

شما را در زمین تمکین و اقتدار بخشیدیم و در آن وسایل معیشت برای شما فراهم ساختیم؛ امّا عدّه قلیلی سپاس می‌دارید(۱).

وَلَقَدْ خَلَقْنَـٰكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنَـٰكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلَـٰٓئِكَةِ ٱسْجُدُوا۟ لِـَٔادَمَ فَسَجَدُوٓا۟ إِلَّآ إِبْلِيسَ لَمْ يَكُن مِّنَ ٱلسَّـٰجِدِينَ﴿۱۱﴾

شما را آفریدیم و صورتگری کردیم، آنگاه فرشتگان را گفتیم: برای [بزرگداشت‌] آدم ابراز فروتنی(۱) کنید، همه ابراز فروتنی کردند، جز ابلیس(۲)، که سرِ خضوع نداشت.