وَٱتَّبَعُوا۟ مَا تَتْلُوا۟ ٱلشَّيَـٰطِينُ عَلَىٰ مُلْكِ سُلَيْمَـٰنَ ۖ وَمَا كَفَرَ سُلَيْمَـٰنُ وَلَـٰكِنَّ ٱلشَّيَـٰطِينَ كَفَرُوا۟ يُعَلِّمُونَ ٱلنَّاسَ ٱلسِّحْرَ وَمَآ أُنزِلَ عَلَى ٱلْمَلَكَيْنِ بِبَابِلَ هَـٰرُوتَ وَمَـٰرُوتَ ۚ وَمَا يُعَلِّمَانِ مِنْ أَحَدٍ حَتَّىٰ يَقُولَآ إِنَّمَا نَحْنُ فِتْنَةٌ فَلَا تَكْفُرْ ۖ فَيَتَعَلَّمُونَ مِنْهُمَا مَا يُفَرِّقُونَ بِهِۦ بَيْنَ ٱلْمَرْءِ وَزَوْجِهِۦ ۚ وَمَا هُم بِضَآرِّينَ بِهِۦ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا بِإِذْنِ ٱللَّهِ ۚ وَيَتَعَلَّمُونَ مَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنفَعُهُمْ ۚ وَلَقَدْ عَلِمُوا۟ لَمَنِ ٱشْتَرَىٰهُ مَا لَهُۥ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ مِنْ خَلَـٰقٍ ۚ وَلَبِئْسَ مَا شَرَوْا۟ بِهِۦٓ أَنفُسَهُمْ ۚ لَوْ كَانُوا۟ يَعْلَمُونَ﴿۱۰۲﴾

[یهودیان کتاب خدا را رها کردند‌] و پیرو تهمت‌هایی(۱) شدند که شیطان‌‌صفتان در [عصر‌] فرمانروایی سلیمان می‌زدند [که مُلک پهناورش از راه جادو مسخر وی شده است‌]؛ در حالی که سلیمان [دست به جادو نیالود و‌] کفر نورزید، ولی شیطان‌‌صفتانِ [زمان او‌] همه کفر ورزیدند که به مردم جادوگری می‌آموختند و [نیز‌] آنچه را که بر دو فرشته «هاروت» و «ماروت» در بابل(۲) الهام شده بود [پیروی کردند‌]؛ حال آنکه آن دو فرشته چیزی به کسی نمی‌آموختند، مگر آنکه [قبلاً به طریق اندرز‌] تصریح می‌کردند که: ما فقط [وسیله‌] آزمایش [مردم‌] هستیم؛ پس [از آنچه آموخته‌ای سوء استفاده و‌] کفرورزی مکن [و جادوگران را معجزه‌گر تلقّی ننما. ولی یهودیان‌] از آن دو فرشته، جادویی می‌آموختند که با آن میان مرد و همسرش جدایی افکنند؛ و آنان به وسیله آن [جادو‌] جز به اذن خدا به کسی زیان نمی‌رساندند و چیزی را می‌آموختند که به زیان خودشان بود نه به سودشان؛ و مسلّماً دانسته‌اند هر که خریدار این [جادوها‌] باشد، در آخرت بهره‌ای نخواهد داشت؛ کاش می‌دانستند که در برابر بد بهایی خود را فروختند(۳).

وَلَوْ أَنَّهُمْ ءَامَنُوا۟ وَٱتَّقَوْا۟ لَمَثُوبَةٌ مِّنْ عِندِ ٱللَّهِ خَيْرٌ ۖ لَّوْ كَانُوا۟ يَعْلَمُونَ﴿۱۰۳﴾

[و‌] کاش می‌دانستند اگر ایمان آورده و با پروا می‌شدند، پاداشی [که‌] از جانب خدا [می‌گرفتند‌] بهتر بود.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تَقُولُوا۟ رَٰعِنَا وَقُولُوا۟ ٱنظُرْنَا وَٱسْمَعُوا۟ ۗ وَلِلْكَـٰفِرِينَ عَذَابٌ أَلِيمٌ﴿۱۰۴﴾

ای ایمان‌آوردگان! [هنگام تکلّم با پیامبر‌] نگویید: «راعنا»(۱)؛ بگویید: «انظرنا»(۲) و [به آیات قرآن‌] گوش فرا دارید؛ که انکارورزان [و استهزاءکنندگان‌] مجازاتی دردناک [در انتظار‌] دارند.

مَّا يَوَدُّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِنْ أَهْلِ ٱلْكِتَـٰبِ وَلَا ٱلْمُشْرِكِينَ أَن يُنَزَّلَ عَلَيْكُم مِّنْ خَيْرٍ مِّن رَّبِّكُمْ ۗ وَٱللَّهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِۦ مَن يَشَآءُ ۚ وَٱللَّهُ ذُو ٱلْفَضْلِ ٱلْعَظِيمِ﴿۱۰۵﴾

انکارورزانِ اهل‌کتاب و مشرکین دوست نمی‌دارند که خیری از [جانب‌] ‌صاحب‌اختیارتان بر شما برسد؛ حال آنکه خدا هر که را بخواهد [و شایسته بداند‌] به رحمت خویش اختصاص دهد(۱)، که خدا افزون‌بخشی بی‌حدّ دارد.