قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ﴿۱۲۱﴾

و گفتند: به ‌صاحب‌اختیار جهانیان ایمان آوردیم،

رَبِّ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ﴿۱۲۲﴾

‌صاحب‌اختیار موسی و هارون.

قَالَ فِرْعَوْنُ ءَامَنتُم بِهِۦ قَبْلَ أَنْ ءَاذَنَ لَكُمْ ۖ إِنَّ هَـٰذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوهُ فِى ٱلْمَدِينَةِ لِتُخْرِجُوا۟ مِنْهَآ أَهْلَهَا ۖ فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ﴿۱۲۳﴾

فرعون گفت: چگونه قبل از آنکه به شما رخصت دهم به او ایمان آوردید؟ این دسیسه ایست که [با تبانی قبلی‌] در شهر به کار بسته‌اید تا مردمش را آواره کنید؛ به زودی [از فرجام کار خود‌] آگاه خواهید شد.

لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُم مِّنْ خِلَـٰفٍ ثُمَّ لَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ﴿۱۲۴﴾

دست و پای شما را به عکس یکدیگر قطع می‌کنم و همه شما را به دار می‌آویزم.

قَالُوٓا۟ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ﴿۱۲۵﴾

[ساحران‌] گفتند: [باکی نیست‌] به پیشگاه ‌صاحب‌اختیارمان بازمی‌گردیم(۱).

وَمَا تَنقِمُ مِنَّآ إِلَّآ أَنْ ءَامَنَّا بِـَٔايَـٰتِ رَبِّنَا لَمَّا جَآءَتْنَا ۚ رَبَّنَآ أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ﴿۱۲۶﴾

خشم تو بر ما تنها به این جهت است که به معجزات ‌صاحب‌اختیار خویش - آنگاه که به ما رسید - ایمان آوردیم؛ ‌صاحب‌اختیارا، بر ما شکیبایی و پایداری ببار و در حال تسلیم [در برابر خودت(۱)‌] جان ما را بگیر.

وَقَالَ ٱلْمَلَأُ مِن قَوْمِ فِرْعَوْنَ أَتَذَرُ مُوسَىٰ وَقَوْمَهُۥ لِيُفْسِدُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ وَيَذَرَكَ وَءَالِهَتَكَ ۚ قَالَ سَنُقَتِّلُ أَبْنَآءَهُمْ وَنَسْتَحْىِۦ نِسَآءَهُمْ وَإِنَّا فَوْقَهُمْ قَـٰهِرُونَ﴿۱۲۷﴾

سران قوم فرعون گفتند: آیا موسی و قومش را رها می‌کنی تا در این سرزمین تبهکاری کنند و [موسی‌] تو و معبودانت را فروگذارد؟ گفت: پسرانشان را کشته و دخترانشان را زنده رها خواهیم کرد؛ و ما کاملاً بر آنان تسلّط داریم.

قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ ٱسْتَعِينُوا۟ بِٱللَّهِ وَٱصْبِرُوٓا۟ ۖ إِنَّ ٱلْأَرْضَ لِلَّهِ يُورِثُهَا مَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِۦ ۖ وَٱلْعَـٰقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ﴿۱۲۸﴾

موسی به قوم خود گفت: از خدا یاری بخواهید و پایداری کنید؛ زمین ملک خداست؛ هر که از بندگانش را که بخواهد وارث آن خواهد کرد؛ و سرانجام نیک خاصّ پرواپیشگان است.

قَالُوٓا۟ أُوذِينَا مِن قَبْلِ أَن تَأْتِيَنَا وَمِنۢ بَعْدِ مَا جِئْتَنَا ۚ قَالَ عَسَىٰ رَبُّكُمْ أَن يُهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَيَسْتَخْلِفَكُمْ فِى ٱلْأَرْضِ فَيَنظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُونَ﴿۱۲۹﴾

[قومش‌] گفتند: قبل از آنکه [به رسالت‌] نزد ما آیی و پس از آنکه آمدی، مورد آزار قرار گرفتیم(۱)؛ [موسی‌] گفت: چه بسا که ‌صاحب‌اختیارتان دشمنان(۲) شما را هلاک کند و شما را در این سرزمین جایگزین [آنان‌] سازد(۳) و ببیند چگونه عمل می‌کنید.

وَلَقَدْ أَخَذْنَآ ءَالَ فِرْعَوْنَ بِٱلسِّنِينَ وَنَقْصٍ مِّنَ ٱلثَّمَرَٰتِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ﴿۱۳۰﴾

فرعونیان را به خشکسالی و کاهش محصول گرفتار کردیم، بسا که پند پذیرند(۱)