وَقَطَّعْنَـٰهُمُ ٱثْنَتَىْ عَشْرَةَ أَسْبَاطًا أُمَمًا ۚ وَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ إِذِ ٱسْتَسْقَىٰهُ قَوْمُهُۥٓ أَنِ ٱضْرِب بِّعَصَاكَ ٱلْحَجَرَ ۖ فَٱنۢبَجَسَتْ مِنْهُ ٱثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا ۖ قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ ۚ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ ٱلْغَمَـٰمَ وَأَنزَلْنَا عَلَيْهِمُ ٱلْمَنَّ وَٱلسَّلْوَىٰ ۖ كُلُوا۟ مِن طَيِّبَـٰتِ مَا رَزَقْنَـٰكُمْ ۚ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَـٰكِن كَانُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ﴿۱۶۰﴾

دودمان یعقوب را به دوازده تیره مستقل(۱) بخش کردیم و چون [در صحرا‌] قوم موسی از او آب خواستند، به او وحی کردیم: چوب دستی خود را بر آن سنگ بزن! آنگاه دوازده چشمه از آن جَستن گرفت؛ و هر تیره آبشخور خویش را شناخت؛ و ابر را بر آنان سایه گستر کردیم. و بر [ای تغذیه‌] آنان نعمتی گیاهی و نعمتی از گوشت پرندگان مقرّر داشتیم؛ [و گفتیم:‌] از نعمتهای پاکیزه که روزی شما کرده‌ایم بخورید؛ و[لی‌] آنان [با ناسپاسی و نافرمانی‌] بر ما ستمی نکردند، بلکه در حق خویش ستم می‌کردند.

وَإِذْ قِيلَ لَهُمُ ٱسْكُنُوا۟ هَـٰذِهِ ٱلْقَرْيَةَ وَكُلُوا۟ مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُولُوا۟ حِطَّةٌ وَٱدْخُلُوا۟ ٱلْبَابَ سُجَّدًا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيٓـَٔـٰتِكُمْ ۚ سَنَزِيدُ ٱلْمُحْسِنِينَ﴿۱۶۱﴾

[به یاد آرید‌] آنگاه که به آنان گفته شد در این شهر(۱) سکنی گزینید و از [نعمتهای‌] آن از هر جا که خواهید بخورید و بگویید: [خدایا، درخواست ما‌] آمرزش است، و با خضوع و فروتنی از دروازه وارد شوید تا گناهانتان را بیامرزیم؛ و [البته‌] بر [پاداش‌] نیکوکاران خواهیم افزود.

فَبَدَّلَ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ مِنْهُمْ قَوْلًا غَيْرَ ٱلَّذِى قِيلَ لَهُمْ فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِجْزًا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ بِمَا كَانُوا۟ يَظْلِمُونَ﴿۱۶۲﴾

ولی ستمگرانشان سخنی به کار بردند غیر از آنچه که به آنان گفته شده بود(۱)، ما هم به کیفر ستمشان بلایی از آسمان بر آنان فرو فرستادیم.

وَسْـَٔلْهُمْ عَنِ ٱلْقَرْيَةِ ٱلَّتِى كَانَتْ حَاضِرَةَ ٱلْبَحْرِ إِذْ يَعْدُونَ فِى ٱلسَّبْتِ إِذْ تَأْتِيهِمْ حِيتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًا وَيَوْمَ لَا يَسْبِتُونَ ۙ لَا تَأْتِيهِمْ ۚ كَذَٰلِكَ نَبْلُوهُم بِمَا كَانُوا۟ يَفْسُقُونَ﴿۱۶۳﴾

از دودمان یعقوب درباره [مردم‌] شهری که مشرف بر دریا بود بپرس، آنگاه که [از فرمان تحریم صید ماهی‌] در روز شنبه تجاوز می‌کردند؛ چون ماهیان(۱) [به موجب غریزه تشخیص داده بودند‌] که در روز[های] شنبه [مصون از تعرضند و‌] آشکارا(۲) [بر آبهای ساحلی‌] می‌آمدند، و[لی‌] غیر شنبه نمی‌آمدند؛ آنان را به سبب انحرافشان این گونه به آزمایش گرفتیم.