يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُم بِرَحْمَةٍ مِّنْهُ وَرِضْوَٰنٍ وَجَنَّـٰتٍ لَّهُمْ فِيهَا نَعِيمٌ مُّقِيمٌ﴿۲۱﴾

‌صاحب‌اختیارشان به آنان بشارت رحمت و خشنودی خویش(۱) و باغهایی از [بهشت‌] می‌دهد که در آنها نعمتهایی پاینده دارند.

خَـٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدًا ۚ إِنَّ ٱللَّهَ عِندَهُۥٓ أَجْرٌ عَظِيمٌ﴿۲۲﴾

جاودانه در آن باغها به سر برند؛ به راستی خداست که پاداشی بزرگ در اختیار اوست.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تَتَّخِذُوٓا۟ ءَابَآءَكُمْ وَإِخْوَٰنَكُمْ أَوْلِيَآءَ إِنِ ٱسْتَحَبُّوا۟ ٱلْكُفْرَ عَلَى ٱلْإِيمَـٰنِ ۚ وَمَن يَتَوَلَّهُم مِّنكُمْ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلظَّـٰلِمُونَ﴿۲۳﴾

ای ایمان‌آوردگان، هر گاه پدران و برادرانتان انکار را بر ایمان ترجیح دهند، آنان را دوستان خود تلقّی نکنید؛ و کسانی از شما که با ایشان دوستی کنند، ستمکارند(۱).

قُلْ إِن كَانَ ءَابَآؤُكُمْ وَأَبْنَآؤُكُمْ وَإِخْوَٰنُكُمْ وَأَزْوَٰجُكُمْ وَعَشِيرَتُكُمْ وَأَمْوَٰلٌ ٱقْتَرَفْتُمُوهَا وَتِجَـٰرَةٌ تَخْشَوْنَ كَسَادَهَا وَمَسَـٰكِنُ تَرْضَوْنَهَآ أَحَبَّ إِلَيْكُم مِّنَ ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَجِهَادٍ فِى سَبِيلِهِۦ فَتَرَبَّصُوا۟ حَتَّىٰ يَأْتِىَ ٱللَّهُ بِأَمْرِهِۦ ۗ وَٱللَّهُ لَا يَهْدِى ٱلْقَوْمَ ٱلْفَـٰسِقِينَ﴿۲۴﴾

بگو: اگر پدران و فرزندان و برادران و همسران و خویشان و اموالی که به چنگ آورده‌اید و تجارتی که از بی‌رونقی‌اش ترس دارید و خانه‌های مورد علاقه شما، در نظر شما از خدا و رسولش و تلاش در راهش، دوست داشتنی‌تر است، چشم به راه باشید تا خدا فرمان خویش را [در میان‌] آورد؛ و خدا منحرفان را هدایت نخواهد کرد.

لَقَدْ نَصَرَكُمُ ٱللَّهُ فِى مَوَاطِنَ كَثِيرَةٍ ۙ وَيَوْمَ حُنَيْنٍ ۙ إِذْ أَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنكُمْ شَيْـًٔا وَضَاقَتْ عَلَيْكُمُ ٱلْأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُم مُّدْبِرِينَ﴿۲۵﴾

خدا شما را در مواضع بسیار و نیز در جنگ حنین یاری داد، آنگاه که انبوه لشگرتان شما را شاد و شگفت‌زده کرده بود، ولی به هیچ وجه سودی به حالتان نداشت و زمین با همه فراخیش بر شما تنگ شد، آنگاه بازگشت‌کنان روی گرداندید.

ثُمَّ أَنزَلَ ٱللَّهُ سَكِينَتَهُۥ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ وَعَلَى ٱلْمُؤْمِنِينَ وَأَنزَلَ جُنُودًا لَّمْ تَرَوْهَا وَعَذَّبَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ۚ وَذَٰلِكَ جَزَآءُ ٱلْكَـٰفِرِينَ﴿۲۶﴾

آنگاه خدا آرامش [خاطری از جانب‌] خویش بر رسولش و بر مؤمنین القاء کرد و سپاهیانی(۱) [از فرشتگان‌] که آنها را نمی‌دیدید، [به کمک شما‌] فرستاد و انکارورزان را به رنج و مجازات انداخت؛ و سزای آنان همین است(۲).