ثُمَّ يَتُوبُ ٱللَّهُ مِنۢ بَعْدِ ذَٰلِكَ عَلَىٰ مَن يَشَآءُ ۗ وَٱللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ﴿۲۷﴾

سپس خدا هر که [از مؤمنان خطاکار‌] را که بخواهد [و شایسته ببیند، به رحمت خویش‌] بر او بازمی‌گردد(۱)، که خدا آمرزگاری است مهربان.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِنَّمَا ٱلْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ فَلَا يَقْرَبُوا۟ ٱلْمَسْجِدَ ٱلْحَرَامَ بَعْدَ عَامِهِمْ هَـٰذَا ۚ وَإِنْ خِفْتُمْ عَيْلَةً فَسَوْفَ يُغْنِيكُمُ ٱللَّهُ مِن فَضْلِهِۦٓ إِن شَآءَ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمٌ حَكِيمٌ﴿۲۸﴾

ای ایمان‌آوردگان، مشرکان [به خاطر افکار ناهنجارشان‌] پلیدند(۱)، از این رو نباید بعد از سال جاری(۲) به مسجدالحرام نزدیک شوند؛ اگر [با قطع ارتباط‌] از [کاهش درآمد توریستی و‌] فقرمی ترسید، خدا اگر بخواهد از افزون‌بخشی خود شما را توانگر خواهد کرد، که خدا دانایی فرزانه است.

قَـٰتِلُوا۟ ٱلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِٱللَّهِ وَلَا بِٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ وَلَا يُحَرِّمُونَ مَا حَرَّمَ ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥ وَلَا يَدِينُونَ دِينَ ٱلْحَقِّ مِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ حَتَّىٰ يُعْطُوا۟ ٱلْجِزْيَةَ عَن يَدٍ وَهُمْ صَـٰغِرُونَ﴿۲۹﴾

با کسانی از اهل‌کتاب که به خدا و روز واپسین باور نمی‌آرند و آنچه خدا و رسولش حرام کرده است، حرام نمی‌دانند و دین حق را نمی‌پذیرند، جنگ کنید، تا به دست خود با فروتنی و تسلیم جزیه دهند(۱).

وَقَالَتِ ٱلْيَهُودُ عُزَيْرٌ ٱبْنُ ٱللَّهِ وَقَالَتِ ٱلنَّصَـٰرَى ٱلْمَسِيحُ ٱبْنُ ٱللَّهِ ۖ ذَٰلِكَ قَوْلُهُم بِأَفْوَٰهِهِمْ ۖ يُضَـٰهِـُٔونَ قَوْلَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِن قَبْلُ ۚ قَـٰتَلَهُمُ ٱللَّهُ ۚ أَنَّىٰ يُؤْفَكُونَ﴿۳۰﴾

یهودیان گفتند: عُزَیر(۱) پسر خداست! و مسیحیان گفتند: مسیح پسر خداست! این سخنان آنان است که [به باطل‌] بر زبان می‌رانند و با گفتار انکارورزان پیشین هماهنگ شده‌اند؛ خدا هلاکشان کند، چگونه [از حق‌] بازگردانده می‌شوند؟!

ٱتَّخَذُوٓا۟ أَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَـٰنَهُمْ أَرْبَابًا مِّن دُونِ ٱللَّهِ وَٱلْمَسِيحَ ٱبْنَ مَرْيَمَ وَمَآ أُمِرُوٓا۟ إِلَّا لِيَعْبُدُوٓا۟ إِلَـٰهًا وَٰحِدًا ۖ لَّآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ۚ سُبْحَـٰنَهُۥ عَمَّا يُشْرِكُونَ﴿۳۱﴾

آنان احبار(۱) و راهبانشان(۲) و مسیح فرزند مریم را به جای خدا ‌صاحب‌اختیار(۳) خود تلقّی کردند، در حالی که دستورشان جز این نبود که تنها معبود یگانه را بندگی کنند، که معبودی جز او نیست؛ او منزّه است از افرادی که [در قدرت و تدبیر‌] با او سهیم تلقّی می‌کنند(۴).