أَمْ يَقُولُونَ ٱفْتَرَىٰهُ ۖ قُلْ فَأْتُوا۟ بِعَشْرِ سُوَرٍ مِّثْلِهِۦ مُفْتَرَيَـٰتٍ وَٱدْعُوا۟ مَنِ ٱسْتَطَعْتُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ﴿۱۳﴾

مگر می‌گویند قرآن را خودش جعل کرده است(۱)؟ بگو: اگر راست می‌گویید، ده سوره جعلی مثل آن بیاورید و در برابر خدا هر که را می‌توانید [به کمک‌] فراخوانید(۲).

فَإِلَّمْ يَسْتَجِيبُوا۟ لَكُمْ فَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّمَآ أُنزِلَ بِعِلْمِ ٱللَّهِ وَأَن لَّآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ فَهَلْ أَنتُم مُّسْلِمُونَ﴿۱۴﴾

اگر دعوت شما را نپذیرفتند، بدانید که [قرآن‌] به علم الهی نازل شده است و معبودی جز او نیست؛ آیا [در برابر خدا‌] تسلیم خواهید شد؟

مَن كَانَ يُرِيدُ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا وَزِينَتَهَا نُوَفِّ إِلَيْهِمْ أَعْمَـٰلَهُمْ فِيهَا وَهُمْ فِيهَا لَا يُبْخَسُونَ﴿۱۵﴾

کسانی که [فقط‌] زندگی دنیا و زیور(۱) آن را می‌خواهند، نتیجه تلاششان را در همین [حیات‌] دنیا به طور کامل به آنان خواهیم داد و در دنیا دچار کاستی نخواهند شد.

أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ لَيْسَ لَهُمْ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ إِلَّا ٱلنَّارُ ۖ وَحَبِطَ مَا صَنَعُوا۟ فِيهَا وَبَـٰطِلٌ مَّا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ﴿۱۶﴾

آنان در آخرت جز آتش [دوزخ نصیبی‌] ندارند(۱) و آنچه در دنیا کرده‌اند، به بادرفته و اعمالشان تباه است(۲).

أَفَمَن كَانَ عَلَىٰ بَيِّنَةٍ مِّن رَّبِّهِۦ وَيَتْلُوهُ شَاهِدٌ مِّنْهُ وَمِن قَبْلِهِۦ كِتَـٰبُ مُوسَىٰٓ إِمَامًا وَرَحْمَةً ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِۦ ۚ وَمَن يَكْفُرْ بِهِۦ مِنَ ٱلْأَحْزَابِ فَٱلنَّارُ مَوْعِدُهُۥ ۚ فَلَا تَكُ فِى مِرْيَةٍ مِّنْهُ ۚ إِنَّهُ ٱلْحَقُّ مِن رَّبِّكَ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يُؤْمِنُونَ﴿۱۷﴾

آیا کسی که نشانه روشنی(۱) از جانب ‌صاحب‌اختیارش دارد و گواهی(۲) از [جانب‌] خدا آن را می‌خواند، و قبل از آن هم کتاب موسی در حالی که پیشوا و رحمتی بود [مؤید او است(۳)، مانند کسی است که بینه و شاهدی ندارد و منکر این پیام است‌]؟ آنان [که در جستجوی حقیقتند‌] به قرآن ایمان می‌آورند؛ و هر که از سایر گروهها آن را انکار کند، وعده گاهش آتش است؛ در مورد آن در تردید مباش، که حقیقتی از جانب ‌صاحب‌اختیار توست، ولی بیشتر مردم باور نمی‌کنند(۴).

وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ ٱفْتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ يُعْرَضُونَ عَلَىٰ رَبِّهِمْ وَيَقُولُ ٱلْأَشْهَـٰدُ هَـٰٓؤُلَآءِ ٱلَّذِينَ كَذَبُوا۟ عَلَىٰ رَبِّهِمْ ۚ أَلَا لَعْنَةُ ٱللَّهِ عَلَى ٱلظَّـٰلِمِينَ﴿۱۸﴾

کیست ستمکارتر از آن که دروغ به خدا نسبت دهد(۱)؟ آنان [برای مجازات‌] به ‌صاحب‌اختیارشان عرضه خواهند شد و گواهان خواهند گفت: اینان هستند که دروغ به ‌صاحب‌اختیارشان نسبت دادند(۲)؛ آگاه باشید که نفرین خدا بر ستمگران است؛

ٱلَّذِينَ يَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا وَهُم بِٱلْـَٔاخِرَةِ هُمْ كَـٰفِرُونَ﴿۱۹﴾

همانان که [مردم را‌] از راه خدا بازمی‌دارند و آن را بیراهه و ناهموار جلوه می‌دهند و آخرت را انکار می‌کنند.