ذَٰلِكَ مِمَّآ أَوْحَىٰٓ إِلَيْكَ رَبُّكَ مِنَ ٱلْحِكْمَةِ ۗ وَلَا تَجْعَلْ مَعَ ٱللَّهِ إِلَـٰهًا ءَاخَرَ فَتُلْقَىٰ فِى جَهَنَّمَ مَلُومًا مَّدْحُورًا﴿۳۹﴾

این [احکام‌] از جمله دانشِ توأم با بینش است که ‌صاحب‌اختیارت به تو وحی کرده است؛ و هرگز در کنار خدا معبود دیگری قرارمده، که ملامت‌زده و مطرود به دوزخ نگونسار خواهی شد.

أَفَأَصْفَىٰكُمْ رَبُّكُم بِٱلْبَنِينَ وَٱتَّخَذَ مِنَ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةِ إِنَـٰثًا ۚ إِنَّكُمْ لَتَقُولُونَ قَوْلًا عَظِيمًا﴿۴۰﴾

چگونه [ادّعا دارید که‌] ‌صاحب‌اختیارتان شما را به [داشتن‌] پسران اختصاص داد و خود دخترانی از فرشتگان برگزید؟! حقّا که گزافه بر زبان می‌رانید.

وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِى هَـٰذَا ٱلْقُرْءَانِ لِيَذَّكَّرُوا۟ وَمَا يَزِيدُهُمْ إِلَّا نُفُورًا﴿۴۱﴾

در این قرآن به شکلهای مختلف [حقایق را‌] بیان کردیم تا پند پذیرند، و[لی‌] جز بر بیزاری آنان نمی‌افزاید.

قُل لَّوْ كَانَ مَعَهُۥٓ ءَالِهَةٌ كَمَا يَقُولُونَ إِذًا لَّٱبْتَغَوْا۟ إِلَىٰ ذِى ٱلْعَرْشِ سَبِيلًا﴿۴۲﴾

بگو: اگر در کنار خدا - آن گونه که می‌پندارند - معبودهای دیگری بود، در آن صورت آنها راهی [برای تقرب‌] به صاحب عرش می‌جستند(۱).

سُبْحَـٰنَهُۥ وَتَعَـٰلَىٰ عَمَّا يَقُولُونَ عُلُوًّا كَبِيرًا﴿۴۳﴾

[خدا‌] منزّه است و از آنچه [درباره‌اش‌] می‌گویند، بسیار والاتر.

تُسَبِّحُ لَهُ ٱلسَّمَـٰوَٰتُ ٱلسَّبْعُ وَٱلْأَرْضُ وَمَن فِيهِنَّ ۚ وَإِن مِّن شَىْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِۦ وَلَـٰكِن لَّا تَفْقَهُونَ تَسْبِيحَهُمْ ۗ إِنَّهُۥ كَانَ حَلِيمًا غَفُورًا﴿۴۴﴾

آسمانهای هفتگانه و زمین و هر که در آنهاست [با تبعیت گریزناپذیر خود از قوانین خدا‌] او را تقدیس می‌کنند؛ و هیچ چیز نیست مگر اینکه او را با ستایش، تقدیس می‌کند، ولی شما تقدیسشان را درنمی‌یابید(۱)؛ به راستی خدا بردباری است آمرزگار.

وَإِذَا قَرَأْتَ ٱلْقُرْءَانَ جَعَلْنَا بَيْنَكَ وَبَيْنَ ٱلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِٱلْـَٔاخِرَةِ حِجَابًا مَّسْتُورًا﴿۴۵﴾

و چون قرآن را تلاوت می‌کنی، میان تو و کسانی که به آخرت باور ندارند، پرده‌ای ناپیدا می‌افکنیم(۱)؛

وَجَعَلْنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَن يَفْقَهُوهُ وَفِىٓ ءَاذَانِهِمْ وَقْرًا ۚ وَإِذَا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِى ٱلْقُرْءَانِ وَحْدَهُۥ وَلَّوْا۟ عَلَىٰٓ أَدْبَـٰرِهِمْ نُفُورًا﴿۴۶﴾

و بر دلهاشان پرده(۱) و بر گوشهاشان سنگینی نهادیم تا آن [پیام‌] را درنیابند(۲)؛ و چون ‌صاحب‌اختیارت را در قرآن به یگانگی‌اش یاد کنی، با بیزاری به پشت خویش بازگردند(۳).

نَّحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَسْتَمِعُونَ بِهِۦٓ إِذْ يَسْتَمِعُونَ إِلَيْكَ وَإِذْ هُمْ نَجْوَىٰٓ إِذْ يَقُولُ ٱلظَّـٰلِمُونَ إِن تَتَّبِعُونَ إِلَّا رَجُلًا مَّسْحُورًا﴿۴۷﴾

ما داناتریم به هدفی که به خاطر آن به [سخنان‌] تو گوش فرامی‌دهند و نیز هنگامی که با هم نجوا می‌کنند، آنگاه که ستمگران[شان] می‌گویند: شما فقط از مردی جادوزده پیروی می‌کنید.

ٱنظُرْ كَيْفَ ضَرَبُوا۟ لَكَ ٱلْأَمْثَالَ فَضَلُّوا۟ فَلَا يَسْتَطِيعُونَ سَبِيلًا﴿۴۸﴾

ببین چگونه برای تو مثلها زدند و گمراه شده‌اند، و در نتیجه راه به جایی نمی‌برند.

وَقَالُوٓا۟ أَءِذَا كُنَّا عِظَـٰمًا وَرُفَـٰتًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ خَلْقًا جَدِيدًا﴿۴۹﴾

گفتند: چگونه وقتی استخوان و خاک شدیم، با آفرینش جدیدی برانگیخته خواهیم شد(۱)؟