قُلْ إِنَّمَآ أُنذِرُكُم بِٱلْوَحْىِ ۚ وَلَا يَسْمَعُ ٱلصُّمُّ ٱلدُّعَآءَ إِذَا مَا يُنذَرُونَ﴿۴۵﴾

بگو: من فقط به وحی [خدا‌] شما را هشدار می‌دهم، و[لی‌] آنان که گوش شنوا ندارند، آنگاه که هشدار داده می‌شوند، صدا را نمی‌شنوند.

وَلَئِن مَّسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِّنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يَـٰوَيْلَنَآ إِنَّا كُنَّا ظَـٰلِمِينَ﴿۴۶﴾

اگر اندکی از مجازات(۱) ‌صاحب‌اختیارت آنان را فرا گیرد، گویند: وای بر ما که ستمگر بودیم.

وَنَضَعُ ٱلْمَوَٰزِينَ ٱلْقِسْطَ لِيَوْمِ ٱلْقِيَـٰمَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْـًٔا ۖ وَإِن كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنَا بِهَا ۗ وَكَفَىٰ بِنَا حَـٰسِبِينَ﴿۴۷﴾

میزانهای(۱) عدالت را در روز رستاخیز مستقر خواهیم کرد، و هیچ کس مطلقاً مورد ستم قرار نخواهد گرفت(۲)؛ اگر [اعمال نیک و بد‌] همسنگ دانه خردلی باشد، آن را [به حساب‌] می‌آوریم؛ و کافی است که ما حسابرس باشیم.

وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ ٱلْفُرْقَانَ وَضِيَآءً وَذِكْرًا لِّلْمُتَّقِينَ﴿۴۸﴾

به موسی و هارون [تورات را که‌] معیار تمیز [حق از باطل‌] و روشنی [راه‌] و پندی برای پرواپیشگان [بود‌] عطا کردیم؛

ٱلَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُم بِٱلْغَيْبِ وَهُم مِّنَ ٱلسَّاعَةِ مُشْفِقُونَ﴿۴۹﴾

همانان که از [مجازات‌] ‌صاحب‌اختیارشان در نهان می‌ترسند و از رستاخیز هراسانند(۱).

وَهَـٰذَا ذِكْرٌ مُّبَارَكٌ أَنزَلْنَـٰهُ ۚ أَفَأَنتُمْ لَهُۥ مُنكِرُونَ﴿۵۰﴾

این [کتاب‌] نیز پندی مبارک است که آن را نازل کرده‌ایم؛ آیا باز هم آن را انکار می‌کنید؟

۞ وَلَقَدْ ءَاتَيْنَآ إِبْرَٰهِيمَ رُشْدَهُۥ مِن قَبْلُ وَكُنَّا بِهِۦ عَـٰلِمِينَ﴿۵۱﴾

و قبلاً به ابراهیم کمالی که سزاوارش بود عطا کردیم و نسبت به او شناخت داشتیم.

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَا هَـٰذِهِ ٱلتَّمَاثِيلُ ٱلَّتِىٓ أَنتُمْ لَهَا عَـٰكِفُونَ﴿۵۲﴾

آنگاه که به پدر و قومش گفت: این مجسّمه‌ها(۱) چیست که شما به خدمتش ایستاده‌اید؟

قَالُوا۟ وَجَدْنَآ ءَابَآءَنَا لَهَا عَـٰبِدِينَ﴿۵۳﴾

گفتند: دیدیم که پدرانمان هم آنها را عبادت می‌کردند.

قَالَ لَقَدْ كُنتُمْ أَنتُمْ وَءَابَآؤُكُمْ فِى ضَلَـٰلٍ مُّبِينٍ﴿۵۴﴾

گفت: مسلّماً شما و پدرانتان در گمراهی آشکاری بوده‌اید.

قَالُوٓا۟ أَجِئْتَنَا بِٱلْحَقِّ أَمْ أَنتَ مِنَ ٱللَّـٰعِبِينَ﴿۵۵﴾

گفتند: آیا [سخن‌] حق را برای ما آورده‌ای یا بازی‌ات گرفته است؟

قَالَ بَل رَّبُّكُمْ رَبُّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ٱلَّذِى فَطَرَهُنَّ وَأَنَا۠ عَلَىٰ ذَٰلِكُم مِّنَ ٱلشَّـٰهِدِينَ﴿۵۶﴾

گفت: ‌صاحب‌اختیار شما، [همان‌] ‌صاحب‌اختیار آسمانها و زمین است، همان کسی که آنها را آفریده است و من بر این(۱) [واقعیت‌] گواهم.

وَتَٱللَّهِ لَأَكِيدَنَّ أَصْنَـٰمَكُم بَعْدَ أَن تُوَلُّوا۟ مُدْبِرِينَ﴿۵۷﴾

و [در دل گفت:‌] به خدا سوگند در غیاب شما تدبیری برای بتهای شما می‌کنم.