فَجَعَلَهُمْ جُذَٰذًا إِلَّا كَبِيرًا لَّهُمْ لَعَلَّهُمْ إِلَيْهِ يَرْجِعُونَ﴿۵۸﴾

آنگاه [در فرصتی مناسب‌] همه را در هم شکست جز بزرگترین بت، تا به سراغ او آیند [و پاسخ محکوم کننده‌ای بدهد(۱)‌].

قَالُوا۟ مَن فَعَلَ هَـٰذَا بِـَٔالِهَتِنَآ إِنَّهُۥ لَمِنَ ٱلظَّـٰلِمِينَ﴿۵۹﴾

[چون بازآمدند،‌] گفتند: هر که با معبودان ما چنین کرده، قطعاً ستمگر است(۱).

قَالُوا۟ سَمِعْنَا فَتًى يَذْكُرُهُمْ يُقَالُ لَهُۥٓ إِبْرَٰهِيمُ﴿۶۰﴾

گفتند: شنیده‌ایم که جوانی به نام ابراهیم از آنها [به بدی‌] یاد می‌کرد.

قَالُوا۟ فَأْتُوا۟ بِهِۦ عَلَىٰٓ أَعْيُنِ ٱلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَشْهَدُونَ﴿۶۱﴾

گفتند: او را در مقابل مردم بیاورید، بسا که گواهی دهند.

قَالُوٓا۟ ءَأَنتَ فَعَلْتَ هَـٰذَا بِـَٔالِهَتِنَا يَـٰٓإِبْرَٰهِيمُ﴿۶۲﴾

گفتند: تو این کار را با معبودان ما کرده‌ای، ای ابراهیم؟

قَالَ بَلْ فَعَلَهُۥ كَبِيرُهُمْ هَـٰذَا فَسْـَٔلُوهُمْ إِن كَانُوا۟ يَنطِقُونَ﴿۶۳﴾

[ابراهیم‌] گفت: این کار را احتمالاً بزرگ آنها کرده است؛ اگر قادر به تکلّم هستند، از خودشان بپرسید.

فَرَجَعُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَنفُسِهِمْ فَقَالُوٓا۟ إِنَّكُمْ أَنتُمُ ٱلظَّـٰلِمُونَ﴿۶۴﴾

آنگاه به خود آمده و [در دل به یکدیگر‌] گفتند: شمایید که ستمگرید [نه ابراهیم(۱)‌].

ثُمَّ نُكِسُوا۟ عَلَىٰ رُءُوسِهِمْ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا هَـٰٓؤُلَآءِ يَنطِقُونَ﴿۶۵﴾

سپس سر به زیر افکندند، [و گفتند:‌] تو خوب می‌دانی که اینان سخن نمی‌گویند.

قَالَ أَفَتَعْبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَنفَعُكُمْ شَيْـًٔا وَلَا يَضُرُّكُمْ﴿۶۶﴾

گفت: آیا به جای خدا چیزی را بندگی می‌کنید که اثری در سود و زیان شما ندارد؟!

أُفٍّ لَّكُمْ وَلِمَا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ ۖ أَفَلَا تَعْقِلُونَ﴿۶۷﴾

بیزارم از شما و بتهایی که به جای خدا بندگی[شان] می‌کنید؛ آیا خردورزی نمی‌کنید؟!

قَالُوا۟ حَرِّقُوهُ وَٱنصُرُوٓا۟ ءَالِهَتَكُمْ إِن كُنتُمْ فَـٰعِلِينَ﴿۶۸﴾

گفتند: اگر می‌خواهید اقدامی [قطعی‌] بکنید، او را بسوزانید(۱) و معبودهای خویش را یاری کنید.

قُلْنَا يَـٰنَارُ كُونِى بَرْدًا وَسَلَـٰمًا عَلَىٰٓ إِبْرَٰهِيمَ﴿۶۹﴾

فرمان دادیم: ای آتش، بر ابراهیم سرد و بی‌آسیب باش؛

وَأَرَادُوا۟ بِهِۦ كَيْدًا فَجَعَلْنَـٰهُمُ ٱلْأَخْسَرِينَ﴿۷۰﴾

در مورد او قصد نیرنگی داشتند، ولی ما آنان را زیانکارتر کردیم؛

وَنَجَّيْنَـٰهُ وَلُوطًا إِلَى ٱلْأَرْضِ ٱلَّتِى بَـٰرَكْنَا فِيهَا لِلْعَـٰلَمِينَ﴿۷۱﴾

و ابراهیم و لوط را [با مهاجرت(۱)‌] به سرزمین [شام‌] که برای مردم در آن برکت ایجاد کرده بودیم، نجات دادیم.

وَوَهَبْنَا لَهُۥٓ إِسْحَـٰقَ وَيَعْقُوبَ نَافِلَةً ۖ وَكُلًّا جَعَلْنَا صَـٰلِحِينَ﴿۷۲﴾

و اسحاق و علاوه بر آن یعقوب را به او بخشیدیم؛ و هر یک را [در زمره‌] شایستگان قرار دادیم(۱).