وَكَذَٰلِكَ أَنزَلْنَـٰهُ ءَايَـٰتٍۭ بَيِّنَـٰتٍ وَأَنَّ ٱللَّهَ يَهْدِى مَن يُرِيدُ﴿۱۶﴾

قرآن را این گونه به صورت آیاتی روشنگر نازل کردیم، و خدا هر که را بخواهد، [بدان‌] هدایت کند(۱).

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَٱلَّذِينَ هَادُوا۟ وَٱلصَّـٰبِـِٔينَ وَٱلنَّصَـٰرَىٰ وَٱلْمَجُوسَ وَٱلَّذِينَ أَشْرَكُوٓا۟ إِنَّ ٱللَّهَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ شَهِيدٌ﴿۱۷﴾

خدا میان کسانی که [به آیین اسلام‌] ایمان آوردند و نیز یهودیان و صابئان(۱) و مسیحیان و زرتشتیان و مشرکان، در روز رستاخیز داوری خواهد کرد؛ که خدا بر هر چیزی گواه است.

أَلَمْ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ يَسْجُدُ لَهُۥ مَن فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ وَٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ وَٱلنُّجُومُ وَٱلْجِبَالُ وَٱلشَّجَرُ وَٱلدَّوَآبُّ وَكَثِيرٌ مِّنَ ٱلنَّاسِ ۖ وَكَثِيرٌ حَقَّ عَلَيْهِ ٱلْعَذَابُ ۗ وَمَن يُهِنِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِن مُّكْرِمٍ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ يَفْعَلُ مَا يَشَآءُ ۩﴿۱۸﴾

آیا توجّه نکرده‌ای که هر که [و هر چه(۱)‌] در آسمانها و زمین است و [از جمله‌] خورشید و ماه و ستارگان و کوهساران و درختان و موجودات زنده [با تبعیت گریزناپذیر خود از قوانین عمومی جهان‌] در قبال خدا خاضع و فروتنند؛ و نیز بسیاری از مردم؛ و فرمانِ مجازات در موردِ بسیاری دیگر [از مردم به خاطرِ سوء استفاده از پدیده محدود اختیار‌] قطعی شده است؛ و هر که را خدا خوار گرداند، گرامی دارنده‌ای نخواهد داشت؛ که خدا آنچه بخواهد می‌کند.

۞ هَـٰذَانِ خَصْمَانِ ٱخْتَصَمُوا۟ فِى رَبِّهِمْ ۖ فَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ قُطِّعَتْ لَهُمْ ثِيَابٌ مِّن نَّارٍ يُصَبُّ مِن فَوْقِ رُءُوسِهِمُ ٱلْحَمِيمُ﴿۱۹﴾

این دو گروه، مخالف یکدیگرند که در مورد ‌صاحب‌اختیارشان به مخاصمه پرداختند؛ و برای انکارورزان جامه‌های آتشین بریده شده [و‌] آب داغ از فراز سرشان بر آنان ریخته می‌شود(۱).

يُصْهَرُ بِهِۦ مَا فِى بُطُونِهِمْ وَٱلْجُلُودُ﴿۲۰﴾

[به گونه‌ای که‌] درون و پوستهاشان به وسیله آن گداخته شود.

وَلَهُم مَّقَـٰمِعُ مِنْ حَدِيدٍ﴿۲۱﴾

و گرزهای آهنین(۱) [در انتظار‌] دارند.

كُلَّمَآ أَرَادُوٓا۟ أَن يَخْرُجُوا۟ مِنْهَا مِنْ غَمٍّ أُعِيدُوا۟ فِيهَا وَذُوقُوا۟ عَذَابَ ٱلْحَرِيقِ﴿۲۲﴾

هر گاه از شدّت اندوه بخواهند از مجازات خارج شوند، بدان بازگردانده شوند، و [گفته می‌شود:‌] مجازات آتش را بچشید(۱).

إِنَّ ٱللَّهَ يُدْخِلُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ جَنَّـٰتٍ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ يُحَلَّوْنَ فِيهَا مِنْ أَسَاوِرَ مِن ذَهَبٍ وَلُؤْلُؤًا ۖ وَلِبَاسُهُمْ فِيهَا حَرِيرٌ﴿۲۳﴾

و[لی‌] خدا مؤمنانِ نیک‌رفتار را به باغهایی [از بهشت‌] درآورَد که نهرها در دامن آن جاری است؛ در آنجا به دستواره‌های زرّین و مروارید آراسته می‌شوند، و لباسشان از دیباست.