وَهُدُوٓا۟ إِلَى ٱلطَّيِّبِ مِنَ ٱلْقَوْلِ وَهُدُوٓا۟ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلْحَمِيدِ﴿۲۴﴾

به گفتارِ پاک و راهِ [خدای‌] شایسته‌ی ستایش(۱)، هدایت می‌شوند(۲).

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ وَٱلْمَسْجِدِ ٱلْحَرَامِ ٱلَّذِى جَعَلْنَـٰهُ لِلنَّاسِ سَوَآءً ٱلْعَـٰكِفُ فِيهِ وَٱلْبَادِ ۚ وَمَن يُرِدْ فِيهِ بِإِلْحَادٍۭ بِظُلْمٍ نُّذِقْهُ مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ﴿۲۵﴾

به کسانی که کفر ورزیدند و [مردم را‌] از راه خدا و مسجدالحرام - که برای بومی و غیر بومی(۱) یکسان قرار داده‌ایم - بازمی‌دارند، و نیز به آنان که با انگیزه ستم، تمایل به انحراف دارند، مجازاتی دردناک می‌چشانیم.

وَإِذْ بَوَّأْنَا لِإِبْرَٰهِيمَ مَكَانَ ٱلْبَيْتِ أَن لَّا تُشْرِكْ بِى شَيْـًٔا وَطَهِّرْ بَيْتِىَ لِلطَّآئِفِينَ وَٱلْقَآئِمِينَ وَٱلرُّكَّعِ ٱلسُّجُودِ﴿۲۶﴾

و چون محلّ خانه [کعبه(۱)‌] را برای ابراهیم معین کردیم، [تا نسبت به تجدید بنایش اقدام کند(۲)، مقرّر داشتیم‌] هیچ چیز را [در قدرت و تدبیر‌] شریک من مپندار و خانه مرا برای طواف‌‌کنندگان و [به عبادت‌] ایستادگان و رکوع(۳) و سجودکنندگان(۴) پاکیزه گردان.

وَأَذِّن فِى ٱلنَّاسِ بِٱلْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجَالًا وَعَلَىٰ كُلِّ ضَامِرٍ يَأْتِينَ مِن كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ﴿۲۷﴾

و مردم را به [انجام مراسم‌] حج فرا خوان تا پیاده(۱) و [سوار‌] بر هر مرکب تکیده که از هر راه دوری می‌رسند، به سوی تو آیند؛

لِّيَشْهَدُوا۟ مَنَـٰفِعَ لَهُمْ وَيَذْكُرُوا۟ ٱسْمَ ٱللَّهِ فِىٓ أَيَّامٍ مَّعْلُومَـٰتٍ عَلَىٰ مَا رَزَقَهُم مِّنۢ بَهِيمَةِ ٱلْأَنْعَـٰمِ ۖ فَكُلُوا۟ مِنْهَا وَأَطْعِمُوا۟ ٱلْبَآئِسَ ٱلْفَقِيرَ﴿۲۸﴾

تا شاهدِ منافعِ [مختلفِ‌] خویش باشند و نام خدا را در روزهای معین [به هنگام ذبح‌] بر چارپایان که روزیشان کرده است، یاد کنند؛ از [گوشتِ‌] آن بخورید و تنگدست نیازمند را نیز اطعام کنید(۱).

ثُمَّ لْيَقْضُوا۟ تَفَثَهُمْ وَلْيُوفُوا۟ نُذُورَهُمْ وَلْيَطَّوَّفُوا۟ بِٱلْبَيْتِ ٱلْعَتِيقِ﴿۲۹﴾

آنگاه [همه‌] باید [هرگونه‌] آلودگی را از خود برطرف سازند و به نذرهای خویش وفا کنند و بر آن خانه کهن(۱) طواف برند.

ذَٰلِكَ وَمَن يُعَظِّمْ حُرُمَـٰتِ ٱللَّهِ فَهُوَ خَيْرٌ لَّهُۥ عِندَ رَبِّهِۦ ۗ وَأُحِلَّتْ لَكُمُ ٱلْأَنْعَـٰمُ إِلَّا مَا يُتْلَىٰ عَلَيْكُمْ ۖ فَٱجْتَنِبُوا۟ ٱلرِّجْسَ مِنَ ٱلْأَوْثَـٰنِ وَٱجْتَنِبُوا۟ قَوْلَ ٱلزُّورِ﴿۳۰﴾

[حکم خدا‌] این است و هر که اموری را که خدا حرمت نهاده است، بزرگ [و محترم‌] شمارد، نزد ‌صاحب‌اختیارش برای خودش بهتر است. دامها برای شما حلال گردید، به جز آنچه توضیح داده می‌شود(۱)، پس، از پلیدی بتها و گفتار ناحق بپرهیزید؛