حُنَفَآءَ لِلَّهِ غَيْرَ مُشْرِكِينَ بِهِۦ ۚ وَمَن يُشْرِكْ بِٱللَّهِ فَكَأَنَّمَا خَرَّ مِنَ ٱلسَّمَآءِ فَتَخْطَفُهُ ٱلطَّيْرُ أَوْ تَهْوِى بِهِ ٱلرِّيحُ فِى مَكَانٍ سَحِيقٍ﴿۳۱﴾

در حالی که برای خدا حقگرا باشید نه شرک‌زده؛ و هر که [دیگری را‌] در [قدرت‌] خدا شریک بداند، [و از او به جای خدا بترسد‌] گویی از آسمان [عزّت‌] افتاده است و عقابها[ی فرصت‌طلب‌] او را بربایند، و یا طوفان [حوادث‌] او را [زیان‌زده‌] به کناری اندازد.

ذَٰلِكَ وَمَن يُعَظِّمْ شَعَـٰٓئِرَ ٱللَّهِ فَإِنَّهَا مِن تَقْوَى ٱلْقُلُوبِ﴿۳۲﴾

[حکم خدا‌] این است و هر که سمبلهای [دین‌] خدا را بزرگ و محترم شمارد، نشانه تقوای دلهاست.

لَكُمْ فِيهَا مَنَـٰفِعُ إِلَىٰٓ أَجَلٍ مُّسَمًّى ثُمَّ مَحِلُّهَآ إِلَى ٱلْبَيْتِ ٱلْعَتِيقِ﴿۳۳﴾

شما در آن [چارپایان‌] تا مدتی معین سودهایی دارید و زمان قربانی آنها [هنگام رسیدن به‌] خانه کهنِ [کعبه‌] است.

وَلِكُلِّ أُمَّةٍ جَعَلْنَا مَنسَكًا لِّيَذْكُرُوا۟ ٱسْمَ ٱللَّهِ عَلَىٰ مَا رَزَقَهُم مِّنۢ بَهِيمَةِ ٱلْأَنْعَـٰمِ ۗ فَإِلَـٰهُكُمْ إِلَـٰهٌ وَٰحِدٌ فَلَهُۥٓ أَسْلِمُوا۟ ۗ وَبَشِّرِ ٱلْمُخْبِتِينَ﴿۳۴﴾

برای هر امّتی رسم قربانی کردن قرار داده‌ایم تا نام خدای را [به هنگام ذبح‌] بر چارپایان که روزیشان کرده است، یاد کنند(۱). معبود [همه‌] شما معبودی است یگانه، پس تنها در برابر او تسلیم باشید؛ و خاشعان را بشارت ده؛

ٱلَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ ٱللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَٱلصَّـٰبِرِينَ عَلَىٰ مَآ أَصَابَهُمْ وَٱلْمُقِيمِى ٱلصَّلَوٰةِ وَمِمَّا رَزَقْنَـٰهُمْ يُنفِقُونَ﴿۳۵﴾

همانان که چون یاد خدا به میان آید، دلهاشان [از تصوّر نافرمانی او‌] هراسان گردد، و در برابر مصایب پایدارند، و نیز نمازگزاران و [آنان که‌] از آنچه روزیشان کرده‌ایم، انفاق می‌کنند.

وَٱلْبُدْنَ جَعَلْنَـٰهَا لَكُم مِّن شَعَـٰٓئِرِ ٱللَّهِ لَكُمْ فِيهَا خَيْرٌ ۖ فَٱذْكُرُوا۟ ٱسْمَ ٱللَّهِ عَلَيْهَا صَوَآفَّ ۖ فَإِذَا وَجَبَتْ جُنُوبُهَا فَكُلُوا۟ مِنْهَا وَأَطْعِمُوا۟ ٱلْقَانِعَ وَٱلْمُعْتَرَّ ۚ كَذَٰلِكَ سَخَّرْنَـٰهَا لَكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ﴿۳۶﴾

[قربانی‌] شتران فربه(۱) را از سمبلهای [دین‌] خدا مقرّر داشته‌ایم که متضمّن خیر [و صلاح‌] شماست؛ نام خدا را بر آن شتران، در حالی که به پا ایستاده‌اند(۲)، یاد کنید(۳) و چون به خاک افتادند(۴)، از [گوشتِ‌] آن بخورید و مستمند و سائل(۵) را نیز اطعام کنید؛ این چارپایان را در خدمت شما گماشتیم، بسا که سپاس دارید.

لَن يَنَالَ ٱللَّهَ لُحُومُهَا وَلَا دِمَآؤُهَا وَلَـٰكِن يَنَالُهُ ٱلتَّقْوَىٰ مِنكُمْ ۚ كَذَٰلِكَ سَخَّرَهَا لَكُمْ لِتُكَبِّرُوا۟ ٱللَّهَ عَلَىٰ مَا هَدَىٰكُمْ ۗ وَبَشِّرِ ٱلْمُحْسِنِينَ﴿۳۷﴾

هرگز خدا [به‌] گوشت و خون این قربانیها [نیاز ندارد و‌] به او نمی‌رسد، ولی تقوای شما به او می‌رسد؛ چارپایان را این گونه در خدمت شما گماشت، تا خدا را به پاس اینکه شما را هدایت کرده است، به عظمت یاد کنید؛ و نیکوکاران را بشارت ده.

۞ إِنَّ ٱللَّهَ يُدَٰفِعُ عَنِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُورٍ﴿۳۸﴾

خدا از مؤمنان دفاع خواهد کرد(۱)؛ و هر خیانتگر ناسپاس را دوست ندارد.