وَٱلَّذِينَ يُؤْتُونَ مَآ ءَاتَوا۟ وَّقُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ أَنَّهُمْ إِلَىٰ رَبِّهِمْ رَٰجِعُونَ﴿۶۰﴾

و آنان که آنچه می‌بخشند در حالی می‌بخشند که دلهاشان از اینکه [برای محاسبه‌] به پیشگاه ‌صاحب‌اختیارشان بازمی‌گردند هراسان است،

أُو۟لَـٰٓئِكَ يُسَـٰرِعُونَ فِى ٱلْخَيْرَٰتِ وَهُمْ لَهَا سَـٰبِقُونَ﴿۶۱﴾

اینان در نیکویی‌ها شتاب می‌ورزند و بدان سبقت می‌گیرند.

وَلَا نُكَلِّفُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا ۖ وَلَدَيْنَا كِتَـٰبٌ يَنطِقُ بِٱلْحَقِّ ۚ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ﴿۶۲﴾

هیچ کس را جز به اندازه توانش تکلیف نمی‌کنیم(۱) و نزد ما کتابی است که [همه چیز را ثبت و‌] درست بیان می‌کند و مورد ظلم قرار نمی‌گیرند(۲).

بَلْ قُلُوبُهُمْ فِى غَمْرَةٍ مِّنْ هَـٰذَا وَلَهُمْ أَعْمَـٰلٌ مِّن دُونِ ذَٰلِكَ هُمْ لَهَا عَـٰمِلُونَ﴿۶۳﴾

دلهای آنان از این [کتاب‌] در غفلت است و اعمال [نادرست‌]ی جز آن دارند که به آن مبادرت می‌ورزند.

حَتَّىٰٓ إِذَآ أَخَذْنَا مُتْرَفِيهِم بِٱلْعَذَابِ إِذَا هُمْ يَجْـَٔرُونَ﴿۶۴﴾

تا آنگاه که طبقه عیاششان(۱) را به مجازات گرفتار کنیم، به ناگاه زاری می‌کنند.

لَا تَجْـَٔرُوا۟ ٱلْيَوْمَ ۖ إِنَّكُم مِّنَّا لَا تُنصَرُونَ﴿۶۵﴾

امروز زاری مکنید، که از جانب ما مورد یاری قرار نخواهید گرفت.

قَدْ كَانَتْ ءَايَـٰتِى تُتْلَىٰ عَلَيْكُمْ فَكُنتُمْ عَلَىٰٓ أَعْقَـٰبِكُمْ تَنكِصُونَ﴿۶۶﴾

آیات من بر شما تلاوت می‌شد و شما واپس می‌رفتید(۱).

مُسْتَكْبِرِينَ بِهِۦ سَـٰمِرًا تَهْجُرُونَ﴿۶۷﴾

در حالی که با تکبّر در برابر آن، در شب‌نشینی‌ها ناسزا می‌گفتید.

أَفَلَمْ يَدَّبَّرُوا۟ ٱلْقَوْلَ أَمْ جَآءَهُم مَّا لَمْ يَأْتِ ءَابَآءَهُمُ ٱلْأَوَّلِينَ﴿۶۸﴾

چرا درباره گفتار [قرآن‌] تدبّر نمی‌کنند(۱)، مگر [نزول کتاب تازگی دارد و‌] چیزی بر آنها رسیده است که برای پدرانشان نیامده بود؟!

أَمْ لَمْ يَعْرِفُوا۟ رَسُولَهُمْ فَهُمْ لَهُۥ مُنكِرُونَ﴿۶۹﴾

یا آنکه رسولشان را نشناخته‌اند و با او بیگانه‌اند؟!

أَمْ يَقُولُونَ بِهِۦ جِنَّةٌۢ ۚ بَلْ جَآءَهُم بِٱلْحَقِّ وَأَكْثَرُهُمْ لِلْحَقِّ كَـٰرِهُونَ﴿۷۰﴾

یا می‌گویند: جنون دارد(۱)؟ بلکه او [در کمال عقل‌] حقیقتی را برای آنان آورده است، و[لی‌] بیشترشان از حق ناخشنودند.

وَلَوِ ٱتَّبَعَ ٱلْحَقُّ أَهْوَآءَهُمْ لَفَسَدَتِ ٱلسَّمَـٰوَٰتُ وَٱلْأَرْضُ وَمَن فِيهِنَّ ۚ بَلْ أَتَيْنَـٰهُم بِذِكْرِهِمْ فَهُمْ عَن ذِكْرِهِم مُّعْرِضُونَ﴿۷۱﴾

اگر حق پیرو هوسهای آنها می‌شد، آسمانها و زمین و هر که در آنهاست تباه می‌گشت، ولی ما پند [زندگی‌]شان را برای ایشان آورده‌ایم و آنها از آن رویگردان شدند.

أَمْ تَسْـَٔلُهُمْ خَرْجًا فَخَرَاجُ رَبِّكَ خَيْرٌ ۖ وَهُوَ خَيْرُ ٱلرَّٰزِقِينَ﴿۷۲﴾

مگر [در برابر دعوتت‌] از آنان پاداشی خواسته‌ای؟! پاداش ‌صاحب‌اختیارت بهتر است و او بهترین روزی‌‌دهنده است.

وَإِنَّكَ لَتَدْعُوهُمْ إِلَىٰ صِرَٰطٍ مُّسْتَقِيمٍ﴿۷۳﴾

به راستی تو به راه راست(۱) دعوتشان می‌کنی.

وَإِنَّ ٱلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِٱلْـَٔاخِرَةِ عَنِ ٱلصِّرَٰطِ لَنَـٰكِبُونَ﴿۷۴﴾

ولی کسانی که به آخرت باور ندارند، از این راه منحرفند.