۞ وَلَوْ رَحِمْنَـٰهُمْ وَكَشَفْنَا مَا بِهِم مِّن ضُرٍّ لَّلَجُّوا۟ فِى طُغْيَـٰنِهِمْ يَعْمَهُونَ﴿۷۵﴾

و اگر بر آنان رحمت می‌آوردیم و هرگونه گزندی که به ایشان رسیده است، از میان برمی‌داشتیم، سرگشته در طغیان خود لجاج می‌ورزیدند(۱).

وَلَقَدْ أَخَذْنَـٰهُم بِٱلْعَذَابِ فَمَا ٱسْتَكَانُوا۟ لِرَبِّهِمْ وَمَا يَتَضَرَّعُونَ﴿۷۶﴾

به مجازات گرفتارشان کردیم [تا بیدار شوند‌]، ولی آنان در برابر ‌صاحب‌اختیارشان ابراز تسلیم و زاری نکردند(۱)،

حَتَّىٰٓ إِذَا فَتَحْنَا عَلَيْهِم بَابًا ذَا عَذَابٍ شَدِيدٍ إِذَا هُمْ فِيهِ مُبْلِسُونَ﴿۷۷﴾

تا آن گاه که دری از مجازات سخت به رویشان بگشاییم که به ناگاه در آن مجازات حیران و نومید گردند.

وَهُوَ ٱلَّذِىٓ أَنشَأَ لَكُمُ ٱلسَّمْعَ وَٱلْأَبْصَـٰرَ وَٱلْأَفْـِٔدَةَ ۚ قَلِيلًا مَّا تَشْكُرُونَ﴿۷۸﴾

خداست که برای شما گوش و چشم و دل(۱) قرار داد؛ [امّا‌] عدّه کمی [از شما‌] سپاس می‌دارید(۲).

وَهُوَ ٱلَّذِى ذَرَأَكُمْ فِى ٱلْأَرْضِ وَإِلَيْهِ تُحْشَرُونَ﴿۷۹﴾

اوست که شما را در زمین پدید آورد(۱) و [سرانجام‌] به پیشگاه او احضار می‌شوید(۲).

وَهُوَ ٱلَّذِى يُحْىِۦ وَيُمِيتُ وَلَهُ ٱخْتِلَـٰفُ ٱلَّيْلِ وَٱلنَّهَارِ ۚ أَفَلَا تَعْقِلُونَ﴿۸۰﴾

و هم اوست که حیات می‌بخشد و مرگ می‌دهد و گردش پیاپی شب و روز از اوست؛ آیا خردورزی نمی‌کنید(۱)؟

بَلْ قَالُوا۟ مِثْلَ مَا قَالَ ٱلْأَوَّلُونَ﴿۸۱﴾

امّا آنان سخن پیشینیان را تکرار می‌کردند.

قَالُوٓا۟ أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ﴿۸۲﴾

می‌گفتند: چگونه هنگامی که مردیم و خاک و استخوان شدیم، برانگیخته خواهیم شد(۱)؟

لَقَدْ وُعِدْنَا نَحْنُ وَءَابَآؤُنَا هَـٰذَا مِن قَبْلُ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّآ أَسَـٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ﴿۸۳﴾

این وعده‌ها قبل از این هم به ما و پدرانمان داده شده است؛ اینها [چیزی‌] جز افسانه‌های پیشینیان نیست.

قُل لِّمَنِ ٱلْأَرْضُ وَمَن فِيهَآ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ﴿۸۴﴾

بگو: اگر می‌دانید، زمین و ساکنانش متعلّق به کیست؟

سَيَقُولُونَ لِلَّهِ ۚ قُلْ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ﴿۸۵﴾

خواهند گفت: متعلّق به خدا؛ بگو: پس چرا پند نمی‌گیرید(۱)؟

قُلْ مَن رَّبُّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ ٱلسَّبْعِ وَرَبُّ ٱلْعَرْشِ ٱلْعَظِيمِ﴿۸۶﴾

بگو: ‌صاحب‌اختیار آسمانهای هفتگانه و عرش بزرگ کیست؟

سَيَقُولُونَ لِلَّهِ ۚ قُلْ أَفَلَا تَتَّقُونَ﴿۸۷﴾

خواهند گفت: خدا؛ بگو: پس چرا [از شرک‌] پروا نمی‌کنید؟

قُلْ مَنۢ بِيَدِهِۦ مَلَكُوتُ كُلِّ شَىْءٍ وَهُوَ يُجِيرُ وَلَا يُجَارُ عَلَيْهِ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ﴿۸۸﴾

بگو: اگر می‌دانید، نظام حاکم(۱) بر همه موجودات [عالم‌] به دست کیست که همه را پناه می‌دهد و در برابر [مجازات‌] او [از کسی‌] پناه نتوان گرفت(۲)؟

سَيَقُولُونَ لِلَّهِ ۚ قُلْ فَأَنَّىٰ تُسْحَرُونَ﴿۸۹﴾

خواهند گفت: به دست خدا، بگو: پس چگونه دستخوش افسون شده‌اید؟!