فَلَمَّا جَآءَهُم مُّوسَىٰ بِـَٔايَـٰتِنَا بَيِّنَـٰتٍ قَالُوا۟ مَا هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌ مُّفْتَرًى وَمَا سَمِعْنَا بِهَـٰذَا فِىٓ ءَابَآئِنَا ٱلْأَوَّلِينَ﴿۳۶﴾

چون موسی معجزات روشن ما را بر آنها عرضه کرد، گفتند: این جز جادویی به هم بافته نیست و این [ادّعای توحید‌] را از نیاکانمان نشنیده‌ایم.

وَقَالَ مُوسَىٰ رَبِّىٓ أَعْلَمُ بِمَن جَآءَ بِٱلْهُدَىٰ مِنْ عِندِهِۦ وَمَن تَكُونُ لَهُۥ عَـٰقِبَةُ ٱلدَّارِ ۖ إِنَّهُۥ لَا يُفْلِحُ ٱلظَّـٰلِمُونَ﴿۳۷﴾

موسی گفت: ‌صاحب‌اختیار من به [حالِ‌] کسی که [برنامه‌] هدایت را از جانب او ارایه می‌کند و کسی که آسایش آخرت را دارد، آگاه‌تر است؛ به راستی ستمگران رستگار نخواهند شد.

وَقَالَ فِرْعَوْنُ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْمَلَأُ مَا عَلِمْتُ لَكُم مِّنْ إِلَـٰهٍ غَيْرِى فَأَوْقِدْ لِى يَـٰهَـٰمَـٰنُ عَلَى ٱلطِّينِ فَٱجْعَل لِّى صَرْحًا لَّعَلِّىٓ أَطَّلِعُ إِلَىٰٓ إِلَـٰهِ مُوسَىٰ وَإِنِّى لَأَظُنُّهُۥ مِنَ ٱلْكَـٰذِبِينَ﴿۳۸﴾

فرعون گفت: ای سران [قوم‌] برای شما معبودی جز خودم نمی‌شناسم؛ و ای هامان، برای من در کوره آجر بزن و بنایی بلند بساز شاید به معبود موسی پی ببرم؛ با آنکه او را ‌دروغ‌پرداز می‌پندارم.

وَٱسْتَكْبَرَ هُوَ وَجُنُودُهُۥ فِى ٱلْأَرْضِ بِغَيْرِ ٱلْحَقِّ وَظَنُّوٓا۟ أَنَّهُمْ إِلَيْنَا لَا يُرْجَعُونَ﴿۳۹﴾

فرعون و سپاهیانش به ناحق در آن سرزمین سروری می‌خواستند و تصوّر می‌کردند که به پیشگاه ما بازگردانده نخواهند شد.

فَأَخَذْنَـٰهُ وَجُنُودَهُۥ فَنَبَذْنَـٰهُمْ فِى ٱلْيَمِّ ۖ فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلظَّـٰلِمِينَ﴿۴۰﴾

او و سپاهیانش را گرفتیم و آنان را به رود(۱) [نیل‌] افکندیم؛ ببین سرانجام ستمگران چگونه بود.

وَجَعَلْنَـٰهُمْ أَئِمَّةً يَدْعُونَ إِلَى ٱلنَّارِ ۖ وَيَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ لَا يُنصَرُونَ﴿۴۱﴾

و آنان را [با دادن مهلت و امکانات‌] پیشوایانی گرداندیم که [پیروان خود را‌] به آتش دوزخ فرا می‌خواندند(۱)؛ و روز رستاخیز مورد یاری قرار نخواهند گرفت.

وَأَتْبَعْنَـٰهُمْ فِى هَـٰذِهِ ٱلدُّنْيَا لَعْنَةً ۖ وَيَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ هُم مِّنَ ٱلْمَقْبُوحِينَ﴿۴۲﴾

در این جهان از پی آنان نفرین فرستادیم؛ و روز رستاخیز زشت منظر خواهند بود(۱).

وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا مُوسَى ٱلْكِتَـٰبَ مِنۢ بَعْدِ مَآ أَهْلَكْنَا ٱلْقُرُونَ ٱلْأُولَىٰ بَصَآئِرَ لِلنَّاسِ وَهُدًى وَرَحْمَةً لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ﴿۴۳﴾

پس از هلاک نسلهای پیشین(۱)، به موسی کتاب دادیم که بصیرت(۲) و هدایت و رحمتی برای مردم بود، بسا که پند پذیرند.