وَلَمَّا جَآءَتْ رُسُلُنَآ إِبْرَٰهِيمَ بِٱلْبُشْرَىٰ قَالُوٓا۟ إِنَّا مُهْلِكُوٓا۟ أَهْلِ هَـٰذِهِ ٱلْقَرْيَةِ ۖ إِنَّ أَهْلَهَا كَانُوا۟ ظَـٰلِمِينَ﴿۳۱﴾

و چون فرستادگان ما برای ابراهیم بشارت [اسحاق و یعقوب را‌] آوردند(۱)، گفتند: ما مردم آن شهر(۲) را هلاک می‌کنیم؛ زیرا که اهل آن ستمگرند.

قَالَ إِنَّ فِيهَا لُوطًا ۚ قَالُوا۟ نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَن فِيهَا ۖ لَنُنَجِّيَنَّهُۥ وَأَهْلَهُۥٓ إِلَّا ٱمْرَأَتَهُۥ كَانَتْ مِنَ ٱلْغَـٰبِرِينَ﴿۳۲﴾

[ابراهیم‌] گفت: لوط ساکن این شهر است؛ گفتند: ما سکنه آن را بهتر می‌شناسیم؛ قطعاً او و خانواده‌اش را نجات خواهیم داد، جز همسرش که [همراه بزهکاران‌] باقی خواهد ماند.

وَلَمَّآ أَن جَآءَتْ رُسُلُنَا لُوطًا سِىٓءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَقَالُوا۟ لَا تَخَفْ وَلَا تَحْزَنْ ۖ إِنَّا مُنَجُّوكَ وَأَهْلَكَ إِلَّا ٱمْرَأَتَكَ كَانَتْ مِنَ ٱلْغَـٰبِرِينَ﴿۳۳﴾

چون فرستادگان ما نزد لوط آمدند، از [تصوّر بی‌شرمی قومش نسبت به‌] آنان اندوهناک شد و در تنگنا قرار گرفت(۱). گفتند: نترس و اندوهگین مباش؛ تو و خانواده‌ات را نجات خواهیم داد، جز همسرت که [همراه بزهکاران‌] باقی خواهد ماند.

إِنَّا مُنزِلُونَ عَلَىٰٓ أَهْلِ هَـٰذِهِ ٱلْقَرْيَةِ رِجْزًا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ بِمَا كَانُوا۟ يَفْسُقُونَ﴿۳۴﴾

ما بر مردم این شهر به سزای انحرافشان بلایی(۱) از آسمان فرود می‌آوریم.

وَلَقَد تَّرَكْنَا مِنْهَآ ءَايَةًۢ بَيِّنَةً لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ﴿۳۵﴾

و از این [رویداد‌] نشانه روشنی(۱) برای عاقلان به جای گذاشتیم.

وَإِلَىٰ مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْبًا فَقَالَ يَـٰقَوْمِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ وَٱرْجُوا۟ ٱلْيَوْمَ ٱلْـَٔاخِرَ وَلَا تَعْثَوْا۟ فِى ٱلْأَرْضِ مُفْسِدِينَ﴿۳۶﴾

و به شهر مدین برادرشان شعیب را [فرستادیم‌]، آنگاه که گفت: ای قوم من، خدای را بندگی کنید و به روز واپسین امیدوار باشید و در زمین تبهکارانه سرکشی نکنید.

فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَتْهُمُ ٱلرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا۟ فِى دَارِهِمْ جَـٰثِمِينَ﴿۳۷﴾

او را ‌دروغ‌پرداز شمردند، آنگاه زلزله آنان را فرا گرفت و در خانه‌های خویش از پای درآمدند.

وَعَادًا وَثَمُودَا۟ وَقَد تَّبَيَّنَ لَكُم مِّن مَّسَـٰكِنِهِمْ ۖ وَزَيَّنَ لَهُمُ ٱلشَّيْطَـٰنُ أَعْمَـٰلَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ ٱلسَّبِيلِ وَكَانُوا۟ مُسْتَبْصِرِينَ﴿۳۸﴾

قوم عاد و ثمود را نیز [هلاک کردیم‌] و از مساکنِ [ویرانِ‌]شان برای شما مشخّص است؛ و با آنکه بصیرت داشتند، شیطان اعمالشان را در نظرشان آراست(۱) و آنان را از راه [حق‌] بازداشت.