وَلَنُذِيقَنَّهُم مِّنَ ٱلْعَذَابِ ٱلْأَدْنَىٰ دُونَ ٱلْعَذَابِ ٱلْأَكْبَرِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ﴿۲۱﴾

مجازات نزدیکترِ [دنیا‌] را قبل از مجازات بزرگترِ [آخرت(۱)‌] به آنان می‌چشانیم، بسا که بازگردند.

وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن ذُكِّرَ بِـَٔايَـٰتِ رَبِّهِۦ ثُمَّ أَعْرَضَ عَنْهَآ ۚ إِنَّا مِنَ ٱلْمُجْرِمِينَ مُنتَقِمُونَ﴿۲۲﴾

کیست ستمکارتر از آن که به آیات ‌صاحب‌اختیارش پند داده شود، آنگاه از آن روی گرداند؟ مسلّماً ما از بزهکاران انتقام می‌گیریم.

وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا مُوسَى ٱلْكِتَـٰبَ فَلَا تَكُن فِى مِرْيَةٍ مِّن لِّقَآئِهِۦ ۖ وَجَعَلْنَـٰهُ هُدًى لِّبَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ﴿۲۳﴾

به موسی کتاب دادیم و آن را [وسیله‌] هدایتی برای دودمان یعقوب(۱) مقرّر داشتیم؛ پس تو در [مسأله رستاخیز و‌] لقای خدا [که قرآن و تورات از آن سخن می‌گویند‌] در تردید مباش.

وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوا۟ ۖ وَكَانُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا يُوقِنُونَ﴿۲۴﴾

و از میان آنان - چون شکیبایی ورزیدند و به آیات ما یقین داشتند - پیشوایانی پدید آوردیم که [مردم را‌] به فرمان ما هدایت می‌کردند.

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ فِيمَا كَانُوا۟ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ﴿۲۵﴾

البته ‌صاحب‌اختیار تو در روز رستاخیز، در موارد اختلافشان میان آنان داوری خواهد کرد.

أَوَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ أَهْلَكْنَا مِن قَبْلِهِم مِّنَ ٱلْقُرُونِ يَمْشُونَ فِى مَسَـٰكِنِهِمْ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍ ۖ أَفَلَا يَسْمَعُونَ﴿۲۶﴾

آیا [سرگذشتِ‌] آن همه نسلها که قبل از آنان هلاک کردیم(۱) و اکنون ایشان در مساکن آنان گام می‌زنند، موجب هدایتشان نشده است(۲)؟ مسلّماً در این [داستان‌] نشانه‌هایی است؛ مگر [نمی‌بینند و‌] نمی‌شنوند؟

أَوَلَمْ يَرَوْا۟ أَنَّا نَسُوقُ ٱلْمَآءَ إِلَى ٱلْأَرْضِ ٱلْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهِۦ زَرْعًا تَأْكُلُ مِنْهُ أَنْعَـٰمُهُمْ وَأَنفُسُهُمْ ۖ أَفَلَا يُبْصِرُونَ﴿۲۷﴾

مگر ندیده‌اند که ما آب را به زمینِ خشک و بی‌گیاه می‌باریم و کشتزاری بدان پدید می‌آریم که دامهاشان و خودشان از آن تغذیه می‌کنند؛ آیا نمی‌بینند؟

وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَـٰذَا ٱلْفَتْحُ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ﴿۲۸﴾

می گویند: اگر راست می‌گویید، این داوری [و مجازات‌] کی فرا می‌رسد؟

قُلْ يَوْمَ ٱلْفَتْحِ لَا يَنفَعُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ إِيمَـٰنُهُمْ وَلَا هُمْ يُنظَرُونَ﴿۲۹﴾

بگو: در روز داوری، ایمانِ انکارورزان بی‌نتیجه خواهد بود و مهلتی نخواهند یافت(۱).

فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَٱنتَظِرْ إِنَّهُم مُّنتَظِرُونَ﴿۳۰﴾

پس، از آنان رویگردان و منتظر باش(۱) که آنان نیز منتظرند(۲).