ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِى لَهُۥ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ وَلَهُ ٱلْحَمْدُ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ ۚ وَهُوَ ٱلْحَكِيمُ ٱلْخَبِيرُ﴿۱﴾

ستایش(۱) خاصّ خداست که هر چه در آسمانها و زمین است متعلّق به اوست، و در آخرت [نیز‌] ستایش خاصّ اوست(۲)؛ و او فرزانه و آگاه است.

يَعْلَمُ مَا يَلِجُ فِى ٱلْأَرْضِ وَمَا يَخْرُجُ مِنْهَا وَمَا يَنزِلُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ وَمَا يَعْرُجُ فِيهَا ۚ وَهُوَ ٱلرَّحِيمُ ٱلْغَفُورُ﴿۲﴾

هر چه در زمین نفوذ کند و یا از آن برآید، و هر چه از آسمان فرود آید یا در آن صعود کند، [همه را‌] می‌داند؛ و او مهربان و آمرزگار است.

وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَا تَأْتِينَا ٱلسَّاعَةُ ۖ قُلْ بَلَىٰ وَرَبِّى لَتَأْتِيَنَّكُمْ عَـٰلِمِ ٱلْغَيْبِ ۖ لَا يَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَلَا فِى ٱلْأَرْضِ وَلَآ أَصْغَرُ مِن ذَٰلِكَ وَلَآ أَكْبَرُ إِلَّا فِى كِتَـٰبٍ مُّبِينٍ﴿۳﴾

انکارورزان گفتند: قیامتی نخواهیم داشت(۱)؛ بگو: چرا، سوگند به ‌صاحب‌اختیارم که از عالم غیب آگاه است، [رستاخیز‌] بی‌گمان به سراغتان می‌آید؛ همسنگ ذرّه‌ای در آسمانها و زمین از او پوشیده نیست و کوچکتر و بزرگتر از آن چیزی نیست، مگر اینکه در کتاب روشن [علم خدا‌] ثبت است(۲)؛

لِّيَجْزِىَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ﴿۴﴾

تا مؤمنانِ نیک‌رفتار را پاداش دهد؛ آنان آمرزش و روزی فاخر دارند.

وَٱلَّذِينَ سَعَوْ فِىٓ ءَايَـٰتِنَا مُعَـٰجِزِينَ أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ مِّن رِّجْزٍ أَلِيمٌ﴿۵﴾

و کسانی که در برابر آیات ما جبهه گرفتند(۱)، مجازاتی دردناک [ناشی‌] از اضطراب خواهند داشت.

وَيَرَى ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْعِلْمَ ٱلَّذِىٓ أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ هُوَ ٱلْحَقَّ وَيَهْدِىٓ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلْعَزِيزِ ٱلْحَمِيدِ﴿۶﴾

اهل دانش [به خوبی‌] می‌دانند: قرآنی که از جانب ‌صاحب‌اختیارت بر تو نازل شده، حق است و به راه [خدای‌] فرا دست و شایسته ستایش(۱) هدایت می‌کند.

وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ هَلْ نَدُلُّكُمْ عَلَىٰ رَجُلٍ يُنَبِّئُكُمْ إِذَا مُزِّقْتُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍ إِنَّكُمْ لَفِى خَلْقٍ جَدِيدٍ﴿۷﴾

و انکارورزان می‌گویند: آیا می‌خواهید مردی را به شما معرّفی کنیم که خبر می‌دهد: آنگاه که [پس از مرگ‌] سخت متلاشی شدید، به آفرینشی جدید بازمی‌آیید(۱)؟!