أَفْتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا أَم بِهِۦ جِنَّةٌۢ ۗ بَلِ ٱلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِٱلْـَٔاخِرَةِ فِى ٱلْعَذَابِ وَٱلضَّلَـٰلِ ٱلْبَعِيدِ﴿۸﴾

[می‌گویند‌] آیا دروغ به خدا نسبت داده(۱) یا به نوعی جنون گرفتار شده است؟ [نه،‌] بلکه کسانی که به آخرت باور ندارند، در مجازات و گمراهی بی‌پایان قرار گرفته‌اند.

أَفَلَمْ يَرَوْا۟ إِلَىٰ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَٱلْأَرْضِ ۚ إِن نَّشَأْ نَخْسِفْ بِهِمُ ٱلْأَرْضَ أَوْ نُسْقِطْ عَلَيْهِمْ كِسَفًا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً لِّكُلِّ عَبْدٍ مُّنِيبٍ﴿۹﴾

آیا [انکارورزان‌] به آسمان و زمین در اطرافشان نمی‌نگرند [و نمی‌دانند که قادر به گریز از آن نیستند‌]؟ اگر بخواهیم آنان را در زمین فرو می‌بریم یا پاره‌هایی(۱) از آسمان را بر سرشان می‌افکنیم. قطعاً در این [هشدار‌] برای هر بنده بازآینده [به درگاه خدا‌] نشانه‌ای است.

۞ وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا دَاوُۥدَ مِنَّا فَضْلًا ۖ يَـٰجِبَالُ أَوِّبِى مَعَهُۥ وَٱلطَّيْرَ ۖ وَأَلَنَّا لَهُ ٱلْحَدِيدَ﴿۱۰﴾

به داود از جانب خویش فضیلتی بزرگ بخشیدیم(۱)؛ [و گفتیم‌] ای کوهها، [در تسبیح خدا‌] با او همآواز شوید(۲)، و پرندگان را [در خدمتش گماشتیم(۳)‌]، و آهن را برایش نرم گرداندیم،

أَنِ ٱعْمَلْ سَـٰبِغَـٰتٍ وَقَدِّرْ فِى ٱلسَّرْدِ ۖ وَٱعْمَلُوا۟ صَـٰلِحًا ۖ إِنِّى بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ﴿۱۱﴾

[و گفتیم‌] که زِرِه‌های بلند با بافت منظّم بساز(۱)، و به شایستگی عمل کنید که به آنچه می‌کنید بینا هستم.

وَلِسُلَيْمَـٰنَ ٱلرِّيحَ غُدُوُّهَا شَهْرٌ وَرَوَاحُهَا شَهْرٌ ۖ وَأَسَلْنَا لَهُۥ عَيْنَ ٱلْقِطْرِ ۖ وَمِنَ ٱلْجِنِّ مَن يَعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ بِإِذْنِ رَبِّهِۦ ۖ وَمَن يَزِغْ مِنْهُمْ عَنْ أَمْرِنَا نُذِقْهُ مِنْ عَذَابِ ٱلسَّعِيرِ﴿۱۲﴾

و باد را در خدمت سلیمان [گماشتیم(۱)‌] که صبحگاهان راه یکماهه را طی می‌کرد و عصرگاهان نیز راه یکماهه را(۲)؛ و چشمه مس مذاب را برایش روان ساختیم؛ و گروهی از دیوان به فرمان ‌صاحب‌اختیارش در خدمت او کار می‌کردند؛ و هر یک از آنها که از فرمان ما منحرف می‌شد، مجازات سوزانش می‌چشاندیم.

يَعْمَلُونَ لَهُۥ مَا يَشَآءُ مِن مَّحَـٰرِيبَ وَتَمَـٰثِيلَ وَجِفَانٍ كَٱلْجَوَابِ وَقُدُورٍ رَّاسِيَـٰتٍ ۚ ٱعْمَلُوٓا۟ ءَالَ دَاوُۥدَ شُكْرًا ۚ وَقَلِيلٌ مِّنْ عِبَادِىَ ٱلشَّكُورُ﴿۱۳﴾

آنها برای سلیمان هر چه می‌خواست، از محرابها(۱) و مجسّمه‌ها(۲) و ظروف بزرگ(۳) در حدّ استخر و دیگهای(۴) عظیمِ ثابت می‌ساختند؛ ای خاندان داود، در عمل سپاسگزار باشید؛ ولی اندکی از بندگان من سپاسگزارند.

فَلَمَّا قَضَيْنَا عَلَيْهِ ٱلْمَوْتَ مَا دَلَّهُمْ عَلَىٰ مَوْتِهِۦٓ إِلَّا دَآبَّةُ ٱلْأَرْضِ تَأْكُلُ مِنسَأَتَهُۥ ۖ فَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ ٱلْجِنُّ أَن لَّوْ كَانُوا۟ يَعْلَمُونَ ٱلْغَيْبَ مَا لَبِثُوا۟ فِى ٱلْعَذَابِ ٱلْمُهِينِ﴿۱۴﴾

هنگامی که مرگ را بر سلیمان مقرّر داشتیم، تنها یک جانور خاکی که عصایش را جوید، دیوان را از مرگ وی خبردار کرد؛ و چون پیکر سلیمان فرو افتاد، دیوان دریافتند که اگر از اسرار ناپیدا آگاه بودند، در مجازات ذلّت‌بار باقی نمی‌ماندند.