وَإِن يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِّن قَبْلِكَ ۚ وَإِلَى ٱللَّهِ تُرْجَعُ ٱلْأُمُورُ﴿۴﴾

اگر تو را تکذیب می‌کنند، [امر تازه‌ای نیست‌] قبل از تو [نیز‌] رسولانی مورد تکذیب قرار گرفتند؛ و همه کارها به خدا بازگردانده می‌شود(۱).

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ إِنَّ وَعْدَ ٱللَّهِ حَقٌّ ۖ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ ٱلْحَيَوٰةُ ٱلدُّنْيَا ۖ وَلَا يَغُرَّنَّكُم بِٱللَّهِ ٱلْغَرُورُ﴿۵﴾

ای مردم، بی‌گمان وعده خدا راست است، پس مباد زندگی دنیا فریبتان دهد، و شیطان(۱) شما را در برابر خدا گستاخ گرداند.

إِنَّ ٱلشَّيْطَـٰنَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَٱتَّخِذُوهُ عَدُوًّا ۚ إِنَّمَا يَدْعُوا۟ حِزْبَهُۥ لِيَكُونُوا۟ مِنْ أَصْحَـٰبِ ٱلسَّعِيرِ﴿۶﴾

شیطان دشمن شماست، شما هم او را دشمن گیرید؛ او فقط گروه خویش را فرا می‌خواند تا همه دوزخی گردند(۱).

ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ ۖ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ كَبِيرٌ﴿۷﴾

انکارورزان مجازاتی سخت [در انتظار‌] خواهند داشت؛ و مؤمنان نیکوکار، آمرزش و پاداشی بزرگ.

أَفَمَن زُيِّنَ لَهُۥ سُوٓءُ عَمَلِهِۦ فَرَءَاهُ حَسَنًا ۖ فَإِنَّ ٱللَّهَ يُضِلُّ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِى مَن يَشَآءُ ۖ فَلَا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَرَٰتٍ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمٌۢ بِمَا يَصْنَعُونَ﴿۸﴾

آیا کسی که رفتار زشتش در نظرش آراسته شده(۱) و آن را نیکو می‌پندارد [همچون کسی است که واقع‌بین است‌]؛ خدا هر که را بخواهد، گمراه کند(۲) و هر که را بخواهد [و شایسته بیند‌]، هدایت کند(۳)؛ مباد وجود تو به خاطر دریغ و اندوه بر آنان تباه گردد(۴)؛ که خدا به آنچه می‌کنند داناست.

وَٱللَّهُ ٱلَّذِىٓ أَرْسَلَ ٱلرِّيَـٰحَ فَتُثِيرُ سَحَابًا فَسُقْنَـٰهُ إِلَىٰ بَلَدٍ مَّيِّتٍ فَأَحْيَيْنَا بِهِ ٱلْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا ۚ كَذَٰلِكَ ٱلنُّشُورُ﴿۹﴾

خداست که بادها را فرستاد، آنگاه [بادها‌] ابری را برانگیزند و ابرها را به سرزمین[های] خزان‌زده و خشک می‌رانیم و زمین را پس از خزان و خشکی‌اش، بدان حیات می‌بخشیم؛ تجدیدِ حیات [انسانها نیز‌] چنین است.

مَن كَانَ يُرِيدُ ٱلْعِزَّةَ فَلِلَّهِ ٱلْعِزَّةُ جَمِيعًا ۚ إِلَيْهِ يَصْعَدُ ٱلْكَلِمُ ٱلطَّيِّبُ وَٱلْعَمَلُ ٱلصَّـٰلِحُ يَرْفَعُهُۥ ۚ وَٱلَّذِينَ يَمْكُرُونَ ٱلسَّيِّـَٔاتِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ ۖ وَمَكْرُ أُو۟لَـٰٓئِكَ هُوَ يَبُورُ﴿۱۰﴾

هر که خواهان عزّت است، عزّت به تمامی دست خداست(۱)؛ گفتار شایسته، به سوی او اوج می‌گیرد و عمل شایسته آن [گفتار‌] را رفعت می‌بخشد(۲)؛ و آنان که با دسیسه به تبهکاری می‌پردازند(۳)، مجازاتی سخت [در انتظار‌] خواهند داشت؛ و [نهایتاً‌] دسیسه آنان تباه خواهد شد.

وَٱللَّهُ خَلَقَكُم مِّن تُرَابٍ ثُمَّ مِن نُّطْفَةٍ ثُمَّ جَعَلَكُمْ أَزْوَٰجًا ۚ وَمَا تَحْمِلُ مِنْ أُنثَىٰ وَلَا تَضَعُ إِلَّا بِعِلْمِهِۦ ۚ وَمَا يُعَمَّرُ مِن مُّعَمَّرٍ وَلَا يُنقَصُ مِنْ عُمُرِهِۦٓ إِلَّا فِى كِتَـٰبٍ ۚ إِنَّ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرٌ﴿۱۱﴾

خدا شما را از خاک آفرید، سپس از نطفه، آنگاه شما را به صورت زوجها[ی مرد و زن‌] درآورد؛ و بارداری و وضع حمل هر ماده‌ای با آگاهی اوست؛ و عمر طولانی به هیچ سالخورده‌ای داده نشود و از عمرش کاسته نگردد، مگر اینکه در کتاب [علم خدا‌] ثبت شده، که این [کار‌] بر خدا آسان است.