وَقَالُوا۟ مَا لَنَا لَا نَرَىٰ رِجَالًا كُنَّا نَعُدُّهُم مِّنَ ٱلْأَشْرَارِ﴿۶۲﴾

و [اهل دوزخ با یکدیگر‌] گویند: چرا افرادی را که از زمره اشرار می‌پنداشتیم، [در دوزخ‌] نمی‌بینیم؟

أَتَّخَذْنَـٰهُمْ سِخْرِيًّا أَمْ زَاغَتْ عَنْهُمُ ٱلْأَبْصَـٰرُ﴿۶۳﴾

آیا [بی‌جهت‌] آنان را به تمسخر گرفتیم(۱)، یا [هستند و‌] چشمها[ی ما‌] از آنان منحرف شده است؟

إِنَّ ذَٰلِكَ لَحَقٌّ تَخَاصُمُ أَهْلِ ٱلنَّارِ﴿۶۴﴾

این مخاصمه اهل دوزخ، واقعیتی است.

قُلْ إِنَّمَآ أَنَا۠ مُنذِرٌ ۖ وَمَا مِنْ إِلَـٰهٍ إِلَّا ٱللَّهُ ٱلْوَٰحِدُ ٱلْقَهَّارُ﴿۶۵﴾

بگو: من فقط هشداردهنده‌ام و هیچ معبودی جز خدای یگانه قهّار نیست؛

رَبُّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ٱلْعَزِيزُ ٱلْغَفَّـٰرُ﴿۶۶﴾

‌صاحب‌اختیار آسمانها و زمین و مابین آنها، آن فرا دست آمرزگار.

قُلْ هُوَ نَبَؤٌا۟ عَظِيمٌ﴿۶۷﴾

بگو: این [برپایی رستاخیز‌] خبری است بزرگ که شما از آن اعراض می‌کنید.

أَنتُمْ عَنْهُ مُعْرِضُونَ﴿۶۸﴾

ترجمه این آیه، در آیه قبل ادغام شده است.

مَا كَانَ لِىَ مِنْ عِلْمٍۭ بِٱلْمَلَإِ ٱلْأَعْلَىٰٓ إِذْ يَخْتَصِمُونَ﴿۶۹﴾

[اگر به من وحی نمی‌شد‌] هیچ اطلاعی از عالم بالاتر - آنگاه که فرشتگان [در مورد آفرینشِ انسان‌] جدال می‌کردند(۱)- نداشتم.

إِن يُوحَىٰٓ إِلَىَّ إِلَّآ أَنَّمَآ أَنَا۠ نَذِيرٌ مُّبِينٌ﴿۷۰﴾

تنها از آن روی به من وحی می‌شود که هشداردهنده‌ای آشکارم.

إِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَـٰٓئِكَةِ إِنِّى خَـٰلِقٌۢ بَشَرًا مِّن طِينٍ﴿۷۱﴾

[به یاد آر‌] زمانی را که ‌صاحب‌اختیارت به فرشتگان گفت: من در کارِ آفرینش بشری از گِل هستم.

فَإِذَا سَوَّيْتُهُۥ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِن رُّوحِى فَقَعُوا۟ لَهُۥ سَـٰجِدِينَ﴿۷۲﴾

و آنگاه که او را سامان دادم و از روح خود در او دمیدم [تا استعدادهای شگرفی در وجودش به ودیعه گذارم‌]، در برابرش ابراز فروتنی(۱) کنید.

فَسَجَدَ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ﴿۷۳﴾

فرشتگان همه فروتنی خود را ابراز داشتند،

إِلَّآ إِبْلِيسَ ٱسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ ٱلْكَـٰفِرِينَ﴿۷۴﴾

جز ابلیس که برتری جست و در زمره انکارورزان شد.

قَالَ يَـٰٓإِبْلِيسُ مَا مَنَعَكَ أَن تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِيَدَىَّ ۖ أَسْتَكْبَرْتَ أَمْ كُنتَ مِنَ ٱلْعَالِينَ﴿۷۵﴾

[خدای‌] گفت: ای ابلیس، چه چیز موجب شد که از فروتنی در برابر آن چه به دستان [قدرت‌] خویش آفریده‌ام، خودداری کنی؟ آیا گردنکشی کردی یا برتری‌خواه بودی؟

قَالَ أَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُ ۖ خَلَقْتَنِى مِن نَّارٍ وَخَلَقْتَهُۥ مِن طِينٍ﴿۷۶﴾

گفت: من نسبت به او برتری دارم؛ مرا از آتش آفریده‌ای و او را از گِل.

قَالَ فَٱخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّكَ رَجِيمٌ﴿۷۷﴾

گفت: از آن [مقام‌] خارج شو که [از درگاه ما‌] مطرودی؛

وَإِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَتِىٓ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلدِّينِ﴿۷۸﴾

و تا روز جزا مورد نفرین من قرار داری.

قَالَ رَبِّ فَأَنظِرْنِىٓ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ﴿۷۹﴾

گفت: ‌صاحب‌اختیارا، پس تا روزی که [انسانها‌] برانگیخته می‌شوند، مرا مهلت ده.

قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ ٱلْمُنظَرِينَ﴿۸۰﴾

[خدا‌] گفت: مهلت خواهی داشت،

إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْوَقْتِ ٱلْمَعْلُومِ﴿۸۱﴾

تا روز [رستاخیز(۱)‌] آن وقتِ مقرّر.

قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ﴿۸۲﴾

گفت: به عزّتت سوگند که همگی آنان را به راه تباهی خواهم کشید(۱)،

إِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ ٱلْمُخْلَصِينَ﴿۸۳﴾

مگر بندگان اخلاص‌یافته‌ات را از بین آنان.