وَبَدَا لَهُمْ سَيِّـَٔاتُ مَا كَسَبُوا۟ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ﴿۴۸﴾

دستاورد زشتشان بر آنان آشکار می‌شود(۱) و مجازاتی که استهزایش می‌کردند، دامنگیرشان خواهد شد.

فَإِذَا مَسَّ ٱلْإِنسَـٰنَ ضُرٌّ دَعَانَا ثُمَّ إِذَا خَوَّلْنَـٰهُ نِعْمَةً مِّنَّا قَالَ إِنَّمَآ أُوتِيتُهُۥ عَلَىٰ عِلْمٍۭ ۚ بَلْ هِىَ فِتْنَةٌ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ﴿۴۹﴾

هر گاه انسان دچار گزندی شود، ما را [به نیایش‌] می‌خواند، و چون از جانب خویش نعمتی ارزانی‌اش داریم، گوید: تنها کاردانی[ام] موجب این نعمت شده است؛ [نه،‌] بلکه این آزمون [خدا‌] است(۱)، ولی بیشتر مردم نمی‌دانند(۲).

قَدْ قَالَهَا ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ فَمَآ أَغْنَىٰ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ﴿۵۰﴾

پیشینیانشان هم همین سخن را گفتند، ولی [به هنگام بلا‌] دستاوردشان سودی به حالشان نداشت.

فَأَصَابَهُمْ سَيِّـَٔاتُ مَا كَسَبُوا۟ ۚ وَٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ مِنْ هَـٰٓؤُلَآءِ سَيُصِيبُهُمْ سَيِّـَٔاتُ مَا كَسَبُوا۟ وَمَا هُم بِمُعْجِزِينَ﴿۵۱﴾

و [عقوبت‌] دستاورد زشتشان دامنگیرشان شد؛ و این ستمگران نیز به عقوبت دستاوردشان گرفتار خواهند شد، و [خدای را‌] به تنگ نخواهند آورد(۱).

أَوَلَمْ يَعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ يَبْسُطُ ٱلرِّزْقَ لِمَن يَشَآءُ وَيَقْدِرُ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍ لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ﴿۵۲﴾

مگر ندانسته‌اند که خدا روزی را بر هر که بخواهد، فراخی بخشد و یا محدود گرداند؟ در این [پدیده‌] برای باورداران نشانه‌هایی است [از توان و تدبیر خدا‌].

۞ قُلْ يَـٰعِبَادِىَ ٱلَّذِينَ أَسْرَفُوا۟ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا۟ مِن رَّحْمَةِ ٱللَّهِ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ يَغْفِرُ ٱلذُّنُوبَ جَمِيعًا ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ﴿۵۳﴾

اعلام کن: ای بندگان من که به زیان خویش زیاده‌روی کرده‌اید، از رحمت خدای نومید مباشید؛ خدا همه گناهان را [بر توبه‌‌کنندگان(۱)‌] می‌بخشد(۲)، که او آمرزگار و مهربان است.

وَأَنِيبُوٓا۟ إِلَىٰ رَبِّكُمْ وَأَسْلِمُوا۟ لَهُۥ مِن قَبْلِ أَن يَأْتِيَكُمُ ٱلْعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنصَرُونَ﴿۵۴﴾

قبل از آنکه مجازات بر شما فرا رسد و یاری داده نشوید، به درگاه ‌صاحب‌اختیار خویش بازآیید(۱) و در برابر او تسلیم باشید(۲).

وَٱتَّبِعُوٓا۟ أَحْسَنَ مَآ أُنزِلَ إِلَيْكُم مِّن رَّبِّكُم مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِيَكُمُ ٱلْعَذَابُ بَغْتَةً وَأَنتُمْ لَا تَشْعُرُونَ﴿۵۵﴾

و قبل از آنکه ناگهان و در حال بی‌خبری مجازات بر شما فرا رسد، از بهترین دستورهایی که از جانب ‌صاحب‌اختیارتان بر شما نازل شده است، پیروی کنید؛

أَن تَقُولَ نَفْسٌ يَـٰحَسْرَتَىٰ عَلَىٰ مَا فَرَّطتُ فِى جَنۢبِ ٱللَّهِ وَإِن كُنتُ لَمِنَ ٱلسَّـٰخِرِينَ﴿۵۶﴾

[این هشدارها را دادیم‌] تا کسی [به هنگام مجازات‌] نگوید: دریغ از قصورهایی که در برابر خدا کردم؛ به راستی کارم تمسخر بود(۱)؛