إِنَّآ أَنزَلْنَا عَلَيْكَ ٱلْكِتَـٰبَ لِلنَّاسِ بِٱلْحَقِّ ۖ فَمَنِ ٱهْتَدَىٰ فَلِنَفْسِهِۦ ۖ وَمَن ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۖ وَمَآ أَنتَ عَلَيْهِم بِوَكِيلٍ﴿۴۱﴾

این کتاب را برای [هدایت‌] مردم، به حق بر تو نازل کردیم؛ هر که هدایت شود، به سود خود اوست و هر که گمراه گشت، به زیان خویش گمراه شده است؛ و تو کارگزارشان نیستی.

ٱللَّهُ يَتَوَفَّى ٱلْأَنفُسَ حِينَ مَوْتِهَا وَٱلَّتِى لَمْ تَمُتْ فِى مَنَامِهَا ۖ فَيُمْسِكُ ٱلَّتِى قَضَىٰ عَلَيْهَا ٱلْمَوْتَ وَيُرْسِلُ ٱلْأُخْرَىٰٓ إِلَىٰٓ أَجَلٍ مُّسَمًّى ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍ لِّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ﴿۴۲﴾

خداست که جانها را در لحظه مرگ می‌گیرد(۱) و [نیز‌] جانی را که نمرده است، به هنگام خوابش [می‌گیرد(۲)‌]؛ آنگاه جانهایی را که حکم مرگ بر او رانده است، نگاه می‌دارد و جان بقیه را بازمی‌فرستد تا هنگام معین [مرگ‌]؛ که در این [امر‌] برای اندیشمندان نشانه‌هایی است [از رستاخیز‌].

أَمِ ٱتَّخَذُوا۟ مِن دُونِ ٱللَّهِ شُفَعَآءَ ۚ قُلْ أَوَلَوْ كَانُوا۟ لَا يَمْلِكُونَ شَيْـًٔا وَلَا يَعْقِلُونَ﴿۴۳﴾

مگر غیر خدا را مددکار خود انتخاب کرده‌اند؟! بگو: اگر توان و درکی نداشته باشند چطور(۱)؟

قُل لِّلَّهِ ٱلشَّفَـٰعَةُ جَمِيعًا ۖ لَّهُۥ مُلْكُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۖ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ﴿۴۴﴾

بگو: شفاعت و امداد به تمامی در اختیار خداست، که حاکمیت آسمانها و زمین خاصّ اوست؛ و نهایتاً به پیشگاه او بازگردانده می‌شوید.

وَإِذَا ذُكِرَ ٱللَّهُ وَحْدَهُ ٱشْمَأَزَّتْ قُلُوبُ ٱلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِٱلْـَٔاخِرَةِ ۖ وَإِذَا ذُكِرَ ٱلَّذِينَ مِن دُونِهِۦٓ إِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ﴿۴۵﴾

هنگامی که خدا به یکتایی یاد شود(۱)، دلهای کسانی که به آخرت باور ندارند می‌رمد؛ و چون از معبودهای غیر خدا یاد شود، به ناگاه شاد می‌گردند(۲).

قُلِ ٱللَّهُمَّ فَاطِرَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ عَـٰلِمَ ٱلْغَيْبِ وَٱلشَّهَـٰدَةِ أَنتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِى مَا كَانُوا۟ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ﴿۴۶﴾

بگو: بارخدایا، ای آفریننده آسمانها و زمین، ای دانای نهان و آشکار، تو خود میان بندگانت در موارد اختلافشان داوری خواهی کرد.

وَلَوْ أَنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ مَا فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًا وَمِثْلَهُۥ مَعَهُۥ لَٱفْتَدَوْا۟ بِهِۦ مِن سُوٓءِ ٱلْعَذَابِ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ ۚ وَبَدَا لَهُم مِّنَ ٱللَّهِ مَا لَمْ يَكُونُوا۟ يَحْتَسِبُونَ﴿۴۷﴾

اگر دوبرابر آنچه در زمین است در اختیار ستمگران باشد، همه را برای نجات خود از سختی مجازاتِ روز رستاخیز فدا می‌کنند [ولی پذیرفتنی نیست(۱)‌]؛ و از جانب خدا بر آنان اموری آشکار می‌گردد که تصوّر[ش را هم‌] نمی‌کردند(۲).