إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُّبِينًا﴿۱﴾

بی‌گمان‌ پیروزی آشکاری را [در سفر حدیبیه‌] برای تو مقدّر کردیم(۱)،

لِّيَغْفِرَ لَكَ ٱللَّهُ مَا تَقَدَّمَ مِن ذَنۢبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ وَيُتِمَّ نِعْمَتَهُۥ عَلَيْكَ وَيَهْدِيَكَ صِرَٰطًا مُّسْتَقِيمًا﴿۲﴾

تا خدا گناه گذشته و [آثار آن در‌] آینده را بر تو ببخشد(۱) و نعمت خویش را بر تو به کمال رساند و به راهی راست(۲) هدایتت کند.

وَيَنصُرَكَ ٱللَّهُ نَصْرًا عَزِيزًا﴿۳﴾

و خدا تو را به صورتی پیروزمندانه [در فتح مکه‌] یاری کند.

هُوَ ٱلَّذِىٓ أَنزَلَ ٱلسَّكِينَةَ فِى قُلُوبِ ٱلْمُؤْمِنِينَ لِيَزْدَادُوٓا۟ إِيمَـٰنًا مَّعَ إِيمَـٰنِهِمْ ۗ وَلِلَّهِ جُنُودُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا﴿۴﴾

اوست که آرامش را بر دلهای مؤمنان القاء کرد تا ایمانی بر ایمان خویش بیفزایند؛ و سپاهیان(۱) آسمانها و زمین تنها در اختیار خداست؛ و خدا دانا و فرزانه است؛

لِّيُدْخِلَ ٱلْمُؤْمِنِينَ وَٱلْمُؤْمِنَـٰتِ جَنَّـٰتٍ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ خَـٰلِدِينَ فِيهَا وَيُكَفِّرَ عَنْهُمْ سَيِّـَٔاتِهِمْ ۚ وَكَانَ ذَٰلِكَ عِندَ ٱللَّهِ فَوْزًا عَظِيمًا﴿۵﴾

[آرامش و ایمان را القاء کرد‌] تا مردان و زنان با ایمان را جاودانه در باغهایی [از بهشت‌] وارد کند که نهرها در دامن آن جاری است و بدیهایشان را بزداید(۱)؛ که این نزد خدا [برای مؤمنین‌] کامیابی بزرگی است؛

وَيُعَذِّبَ ٱلْمُنَـٰفِقِينَ وَٱلْمُنَـٰفِقَـٰتِ وَٱلْمُشْرِكِينَ وَٱلْمُشْرِكَـٰتِ ٱلظَّآنِّينَ بِٱللَّهِ ظَنَّ ٱلسَّوْءِ ۚ عَلَيْهِمْ دَآئِرَةُ ٱلسَّوْءِ ۖ وَغَضِبَ ٱللَّهُ عَلَيْهِمْ وَلَعَنَهُمْ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَهَنَّمَ ۖ وَسَآءَتْ مَصِيرًا﴿۶﴾

و دورویان و شرک‌‌‌ورزان را اعمّ از زن و مرد که بر خدا بدگمانند(۱)، مجازات کند؛ حوادث ناگوار بر آنان باد؛ خدا بر آنان خشم و نفرین کرده و دوزخ را - که بد سرانجامی است - برای آنان آماده کرده است.

وَلِلَّهِ جُنُودُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمًا﴿۷﴾

سپاهیان آسمانها و زمین تنها در اختیار خداست؛ و خدا فرادست و فرزانه است.

إِنَّآ أَرْسَلْنَـٰكَ شَـٰهِدًا وَمُبَشِّرًا وَنَذِيرًا﴿۸﴾

به راستی تو را نمونه و بشارت‌‌دهنده و هشداردهنده فرستادیم.

لِّتُؤْمِنُوا۟ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَتُعَزِّرُوهُ وَتُوَقِّرُوهُ وَتُسَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَأَصِيلًا﴿۹﴾

تا [شما مردم‌] به خدا و رسولش ایمان آورید و [دین‌] او را یاری کنید و بزرگش دارید؛ و بامداد و شبانگاه [همواره‌] خدا را تقدیس نمایید(۱).