۞ قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ أَيُّهَا ٱلْمُرْسَلُونَ﴿۳۱﴾

[ابراهیم‌] پرسید: ای فرستادگان، برنامه شما چیست؟

قَالُوٓا۟ إِنَّآ أُرْسِلْنَآ إِلَىٰ قَوْمٍ مُّجْرِمِينَ﴿۳۲﴾

گفتند: ما برای [مجازات‌] قومی بزهکار فرستاده شده‌ایم(۱)،

لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّن طِينٍ﴿۳۳﴾

تا سنگهایی از گلِ [سخت‌شده(۱)‌] بر آنان بباریم؛

مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِينَ﴿۳۴﴾

[سنگهایی‌ که] نزد ‌صاحب‌اختیارت برای گزافکاران مشخّص شده است.

فَأَخْرَجْنَا مَن كَانَ فِيهَا مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ﴿۳۵﴾

و مؤمنانی را که در آن [شهر(۱)‌] بودند، بیرون بردیم(۲)

فَمَا وَجَدْنَا فِيهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِّنَ ٱلْمُسْلِمِينَ﴿۳۶﴾

ولی فقط یک خانواده را(۳) دیدیم که [در قبال خدا‌] تسلیم بودند؛

وَتَرَكْنَا فِيهَآ ءَايَةً لِّلَّذِينَ يَخَافُونَ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَلِيمَ﴿۳۷﴾

و در آن [شهر‌] برای مردمی که از مجازات دردناک [خدا‌] ترس دارند، نشانه‌ای [روشن] به جای گذاشتیم.

وَفِى مُوسَىٰٓ إِذْ أَرْسَلْنَـٰهُ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ بِسُلْطَـٰنٍ مُّبِينٍ﴿۳۸﴾

و [نیز‌] در [داستان‌] موسی، زمانی که او را با دلیلی روشن نزد فرعون فرستادیم؛

فَتَوَلَّىٰ بِرُكْنِهِۦ وَقَالَ سَـٰحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ﴿۳۹﴾

ولی [فرعون‌] با تکیه بر قدرتش، [از پذیرش حق‌] سر باز زد و گفت: [موسی‌] جادوگر است یا دیوانه.

فَأَخَذْنَـٰهُ وَجُنُودَهُۥ فَنَبَذْنَـٰهُمْ فِى ٱلْيَمِّ وَهُوَ مُلِيمٌ﴿۴۰﴾

او را در حالی که [خود را‌] ملامت می‌کرد، با سپاهیانش گرفتیم و آنان را به رود(۱) [نیل‌] افکندیم.

وَفِى عَادٍ إِذْ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ ٱلرِّيحَ ٱلْعَقِيمَ﴿۴۱﴾

و در داستان قوم عاد نیز [عبرتی است‌] که تندبادی مرگبار(۱) بر آنان فرستادیم؛

مَا تَذَرُ مِن شَىْءٍ أَتَتْ عَلَيْهِ إِلَّا جَعَلَتْهُ كَٱلرَّمِيمِ﴿۴۲﴾

که بر هر چه وزید، خاک و خاشاکش کرد.

وَفِى ثَمُودَ إِذْ قِيلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا۟ حَتَّىٰ حِينٍ﴿۴۳﴾

و نیز در [داستان‌] قوم ثمود، آنگاه که [توسّط پیامبرشان صالح‌] به آنان گفته شد: چندصباحی(۱) برخوردار باشید.

فَعَتَوْا۟ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَأَخَذَتْهُمُ ٱلصَّـٰعِقَةُ وَهُمْ يَنظُرُونَ﴿۴۴﴾

از فرمان ‌صاحب‌اختیارشان سر باز زدند و در حالی که [آشکارا‌] می‌دیدند، صاعقه آنان را فرا گرفت.

فَمَا ٱسْتَطَـٰعُوا۟ مِن قِيَامٍ وَمَا كَانُوا۟ مُنتَصِرِينَ﴿۴۵﴾

آنگاه نه توان برخاستن [و گریز‌] داشتند و نه یارای دفاع.

وَقَوْمَ نُوحٍ مِّن قَبْلُ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَوْمًا فَـٰسِقِينَ﴿۴۶﴾

و قبل از آن، قوم نوح را که گروهی منحرف بودند [هلاک کردیم‌].

وَٱلسَّمَآءَ بَنَيْنَـٰهَا بِأَيْي۟دٍ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ﴿۴۷﴾

آسمان را به توان [خود‌] بنا نهادیم و بی‌گمان ما گسترش‌دهنده آن هستیم.

وَٱلْأَرْضَ فَرَشْنَـٰهَا فَنِعْمَ ٱلْمَـٰهِدُونَ﴿۴۸﴾

و زمین را گستردیم و نیکو آماده [زیست‌] کرده‌ایم(۱).

وَمِن كُلِّ شَىْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ﴿۴۹﴾

هر چیزی را به صورت زوج(۱) آفریدیم، بسا که [توجّه کنید و‌] پند گیرید.

فَفِرُّوٓا۟ إِلَى ٱللَّهِ ۖ إِنِّى لَكُم مِّنْهُ نَذِيرٌ مُّبِينٌ﴿۵۰﴾

پس به سوی خدا بشتابید، که من از جانب او برای شما هشداردهنده‌ای آشکارم؛

وَلَا تَجْعَلُوا۟ مَعَ ٱللَّهِ إِلَـٰهًا ءَاخَرَ ۖ إِنِّى لَكُم مِّنْهُ نَذِيرٌ مُّبِينٌ﴿۵۱﴾

و در کنار خدا معبود دیگری را قرار مدهید، که من از [جانب‌] او برای شما هشداردهنده‌ای آشکارم.